... ผัดมาม่าใส่ไข่ ร้อนๆตอนสามทุ่มครึ่ง

อร่อยที่ความรู้สึกดีๆ

อร่อยที่ความเอาใจใส่

อร่อยกว่าเหลาไหนๆ

มากกว่าคำว่า ขอบคุณ....


เมื่อคืนวานระหว่างทำงานอยู่คนข้างกายโทรมาถามว่าจะกินอะไร ตอนสองทุ่ม ซึ่งเธอจะโทรมาถามทุกวัน ผู้เขียนเลิกงานดึกประมาณนี้จนบางครั้งเธอก็ไม่รอกินข้าวด้วย หรือถ้าไม่ดึกเกินสองทุ่มเธอก็จะรอ แต่คืนวานผู้เขียนบอกไปว่าไม่ต้องรอเพราะน่าจะเลิกสามทุ่ม

คนข้างกายถามอีกว่าจะกินผัดมาม่าไหมจะผัดให้ ผู้เขียนตอบไปว่าก็ได้ง่ายดี ปกติส่วนมากเธอจะซื้อกับข้าวมาจากตลาดบ้าง จากร้านข้าวต้มบ้างแล้วแต่สะดวก วันนี้เธอไม่ค่อยสบายคงไม่แวะหาซื้อ ซึ่งผู้เขียนก็ไม่เคยรบกวนอะไรมากหรอกถ้าไม่ซื้อมาก็หาซื้อกลับไปกินเอง เป็นคนกินอะไรง่ายๆอยู่แล้ว

กลับถึงบ้านเกือบสามทุ่มครึ่งเธอขึ้นนอนแล้ว ไฟด้านล่างปิด เปิดสว่างอยู่บนห้องนอน เจ้าทอฟฟี่เห่าอยู่ตั้งนานเธอก็ยังไม่ลงมาจากห้อง เลยกดกริ่งหน้าบ้านปลุกเะอ สักพักก็ลงมาสงสัยเธอคงไม่สบายจนเผลอหลับไป

ระหว่างรอผู้เขียนก็เปิดน้ำรดต้นไม้ เจ้าทอฟฟี่วิ่งออกมาต้อนรับ พอเข้าบ้านนึกว่าเธอจะขึ้นไปนอนกลับเป็นว่าเดินเข้าครัว ผัดมาม่าตามที่โทรถาม ผู้เขียนขอตัวอาบน้ำเสร็จออกมาพบว่ามาม่าผัดวางอยู่บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

กลิ่นหอม รูปลักษณ์น่ารับประทานเลยทีเดียว

ก่อนจะกินเลยขอถ่ายรูปสักหน่อย ตั้งใจโพสเพื่อขอบคุณเธอ

.... ผัดมาม่าใส่ไข่ ร้อนๆตอนสามทุ่มครึ่ง

อร่อยที่ความรู้สึกดีๆ

อร่อยที่ความเอาใจใส่

อร่อยกว่าเหลาไหนๆ

มากกว่าคำว่า ขอบคุณ ....

...................