คนที่มีจิตใจอ่อนโยน โดยธรรมชาติ จะเป็นคนเห็นอกเห็นใจคนอื่น อ่อนน้อมถ่อมตน จิตใจดีมีเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย คนอ่อนโยนจึงเป็นคนที่มีโอกาสเข้าใจคนอื่นได้ง่าย คนที่อยู่ใกล้ๆ จะมีความสุข จริงๆ ความอ่อนโยน จะใกล้เคียงกับ ความอ่อนไหว (sensitive) แต่คนอ่อนไหว จะเป็นคนที่ไวต่อความรู้สึก ในทุกๆ ด้านของตัวเอง และไม่ได้ให้ความสำคัญกับความรู้สึกของคนอื่นเท่ากับความรู้สึกของตัวเอง ซึ่งคนที่อ่อนไหว อาจจะไม่ใช่คนที่อ่อนโยนก็ได้

ในขณะเดียวกันความอ่อนหวานกับความอ่อนโยน ก็แตกต่างกัน ความอ่อนโยน ไม่ได้หมายถึงการพูดหวานๆ การปฏิบัติตัวเรียบร้อย แต่ความอ่อนโยน ต้องเชื่อมถึงความรู้สึก และจิตใจ ซึ่งความอ่อนโยนบางครั้งไม่ได้อยู่กับคนที่อ่อนหวานแต่อย่างใด

ความอ่อนโยน จึงเป็นคุณสมบัติภายในของมนุษย์ ที่สื่อออกมาจากจิตวิญญาน คนที่อ่อนโยน จะสามารถมองเห็นและสัมผัสอะไรในเบื้องลึก เบื้องหลัง หรือที่มาของสิ่งต่างๆ เสมอ ทั้งสิ่งที่มีชีวิต และสิ่งที่ไม่มีชีวิต และสามารถสร้างจินตการทางจิตวิญญาน มีจิตสัมผัสที่รับรู้ ต่อสิ่งที่ได้สัมผ้สเสมอ เราจึงมักจะเห็นคนอ่อนโยนร้องไห้ได้ง่ายๆ แม้จะเป็นผู้ชายที่เป็นผู้นำที่แข็งแกร่ง คนอ่อนโยน จึงไม่ใช่คนที่อ่อนแอแต่อย่างใด คนอ่อนโยนอาจจะเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ในสนามรบด้วยซ้ำไป

ความอ่อนโยน ไม่ใช่จะฝึก หรือจะมีกันง่ายๆ แต่อย่างน้อยขอแค่เราอย่าเย็นชา ต่อความรู้สึกของคนอื่น เพราะเป็นการทำร้ายความรู้สึกของคนอื่นโดยที่เราไม่ตั้งใจ โดยเฉพาะกับคนรอบข้างที่รักและห่วงใยเรา ที่สำคัญหากเราเย็นชาบ่อยๆ จิตใจเราก็จะเย็นชาและกลายเป็นความกระด้าง ในที่สุดก็จะทำให้เราห่างไกล "ความอ่อนโยน" ออกไปทุกทีๆ