อ่านบทกวีของนักเขียนชื่อดัง "ไพวรินทร์ ขาวงาม" อีกครั้ง

"เราจะพบกันอีกไหม"

วันนี้อ่านหน้า26

บท"รอยยิ้มของหยาดน้ำตา"

ผู้เขียนบรรยายได้งดงาม

มองเรื่องน้ำตาเชื่อมโยงกับความรัก

..........................

รอยยิ้มของหยาดน้ำตา

ใบหน้าหญิงสาวเศร้าสร้อย

ความเศร้าแย้มคลี่ทีละน้อย

วาวงามรอคอยความรัก


รักเธอ...

ห่วงเสมอคราเธอทุกข์หนัก

ทุกหยาดน้ำตาค่านัก

ประจักษ์ว่าเธอ มีหัวใจ


เชื่อเถิด...

นี่แหละโลกเปิดโอกาสให้

ยิ่งชิดความเศร้าเท่าไร

ยิ่งใกล้ความรักเท่านั้น


หยาดน้ำตา...

หล่อเลี้ยงชีวาเฉิดฉัน

เหมือนอย่างน้ำค้างคืนวัน

โดยดวงเนตรสวรรค์กลั่นริน

....................................

...................................

อ่านแล้วเติมนิด

กับความคิดของข้าพเจ้าเองในวันนี้

ว่าด้วยเรื่อง น้ำตา

แค่น้ำตามันไหล

ชำระใจให้สะอาด

ชีวิตมีผิดพลาด

อนุญาตให้ติดลบ

……………………

แค่น้ำตามันไหล

ทำใจให้สงบ

ใครใครก็พานพบ

จุดจบที่จดจำ

……………..

แค่น้ำตามันไหล

คราใดคิดวนซ้ำ

ถึงเรื่องราว ที่ชี้นำ

ตอกย้ำ ความเป็นคน

..........................

แค่น้ำตามันไหล

ปล่อยไป ก้าวให้พ้น

สลัดหนีที่คิดวน

เข้าใจตน รู้ปล่อยวาง

......................

แค่น้ำตามันไหล

รับรู้ได้ ...พาใจว่าง

ทักทายให้ ทุกข์จาง

มาบ้าง ช่างน้ำตา