เรื่องเล่าระหว่างวันที่ 23 - 27 มีนาคม 2557

29 มีนาคม 2558

เรียน. เพื่อนครู ผู้บริหารและผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน

วันจันทร์ที่ 23 มีนาคม. 2558. "ขงจื๊อ" เคยกล่าวไว้เมื่อ 2,000 ปีก่อนว่า คนฉลาดและขยัน ควรส่งเสริมให้เป็นแม่ทัพ, คนฉลาดและขี้เกียจ ควรเลี้ยงไว้เป็นทหารฝ่ายเสนาธิการวางแผนอยู่เบื้องหลัง, คนโง่และขี้เกียจเก็บไว้ใช้สอยทำงานตามคำสั่งก็พอไหว, แต่ถ้าเจอคนโง่และขยัน ต้องเอาไปตัดหัวทิ้งทันที เพราะจะทำให้งานเสีย และก่อความเดือดร้อนไม่รู้จบไม่ว่าคุณจะเป็นคนฉลาด หรือคนโง่ การขยันแบบไม่รู้เวล่ำเวลา ขยันทำสิ่งผิดๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ดีแต่สร้างความเสียหายมากกว่าจะก่อให้เกิดประโยชน์ใดๆ เริ่มตั้งแต่วันนี้ก็ยังไม่สาย เลิกซะทีวัฒนธรรมการทำงานแบบขยันผิดที่ผิดเวลาเหตุผลดีๆที่คนเราไม่ควรขยันแบบผิดๆ คือ

ประการที่ 1 : การขยันทำงานที่เน้นแต่ปริมาณโดยไม่ใช้สมอง ไม่มีทางทำให้ได้งานดีมีคุณภาพ!! ลองเปลี่ยนวิธีทำงานซะใหม่ คิดให้ถี่ถ้วนก่อนลงมือทำ และจัดอันดับความสำคัญให้เป็น เชื่อสิครับว่างานจะเสร็จเร็วกว่าเดิมเยอะ แถมยังได้งานดีมีคุณภาพ ไม่ใช่สักแต่ทำไปเรื่อยๆโดยไม่รู้จักวางแผนงาน

ประการที่ 2 : การโหมงานโต้รุ่ง และนอนดึกตื่นสายทำลายความคิดสร้างสรรค์ใหม่ๆ เพราะสมองที่เบลอไม่มีทางคิดอะไรออก

ประการที่ 3 : การขยันทำงานตอนไฟลนก้นทำให้อารมณ์เสียและทำลายความสัมพันธ์กับผู้คนรอบข้าง ลองจัดสรรเวลาทำงานใหม่ โดยเตรียมงานไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ แล้วคุณจะไม่ต้อง ปรี๊ดแตกใส่ใครต่อใครให้เสียบรรยากาศ

ประการที่ 4 : ถ้าคุณเป็นเจ้านายคน ควรเป็นแบบอย่างที่ดีของลูกน้อง โดยเฉพาะการบริหารจัดการเวลา คนที่ทำงานเป็นไม่จำเป็นต้องใช้เวลาอยู่ในออฟฟิศจนดึกดื่น เพื่อให้ได้ผลงานน้อยนิด

ประการที่ 5 : การขยันทำงานหามรุ่งหามค่ำบั่นทอนสุขภาพให้ทรุดโทรม ตัวอย่างสุดช็อกเกิดขึ้นปลายปีที่แล้ว เมื่อสาวน้อยก๊อบปี้ไรเตอร์โฆษณาชาวอินโดนีเซีย "มิต้า ดิแรน" วัย 24 ปี หัวใจวายตายคาโต๊ะ หลังทำงานหนักติดต่อกัน 30 ชั่วโมง โดยไม่ได้หยุดพัก

ประการที่ 6 : หยุดคิดสักนิด แล้วจะรู้ว่างานส่วนใหญ่ที่บ้าทำตอนนี้ แทบไม่มีความสำคัญอะไรเลย มนุษย์เงินเดือนจำนวนมากก้มหน้าก้มตาทำงานซ้ำๆอยู่ในออฟฟิศวันละหลายชั่วโมง โดยไม่เคยถามตัวเองว่า สิ่งที่เราทำอยู่ทุกวันนี้มีประโยชน์กับชีวิตมากน้อยแค่ไหน ทำให้เราพัฒนาขึ้นหรือเปล่าและให้อะไรกับสังคมบ้าง

ประการที่ 7 : ครอบครัวต้องมาก่อน อย่าปล่อยให้งานทำชีวิตพัง ความก้าวหน้าทางการงาน อาจสำคัญสำหรับใครหลายๆคน แต่เอาเข้าจริงๆแล้ว เทียบไม่ได้เลยกับการมีครอบครัว อบอุ่นน่ารัก เพราะไม่ว่ายามสุขหรือทุกข์ พวกเขาคือคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างเราจริงๆ

บ่ายทำงานแฟ้มที่นำเสนอ เชิญเจ้าของเรื่องมาอธิบายในเรื่องที่ยังไม่สิ้นสงสัย. ส่วนใหญ่เป็นเรื่องงบประมาณ การดำเนินการทางวินัย. การรับสมัครสอบแข่งขันเพื่อบรรจุและแต่งตั้งครูผู้ช่วย แรกๆ ทุลักทุเลหน่อยด้วยกรรมการรับสมัครจะทำหน้าที่ตรวจคุณสมบัติผู้สมัครไปด้วย. เลยต้องชี้แจงให้ตรวจความครบถ้วนของเอกสารี่นำมาสมัคร ส่วนความถูกต้องหรือไม่มีกรรมการตรวจคุณสมบัติอีกชุดหนึ่งดูแล

วันอังคารที่ 24 มีนาคม 2558 วันนี้ลาพักผ่อน ขับรถมาจอดที่สำนักงาน ให้จำลองไปส่งที่สนามบินดอนเมือง ขึ้นเครื่องนกแอร์เที่ยวบิน DD7106 ออกจากดอนเมือง 10.30 น.ไป ลงหาดใหญ่เวลา 12.10 น. ลงไปครั้งนี้เพื่อร่วมสวดพระอภิธรรมศพคุณแม่ของคุณวิชชุนัย ชุมคช นักวิชาการศึกษา. กลุ่มส่งเสริมสถานศึกษาเอกชน อายุยืนถึง 99 ปี จะลงมาวันพระราชทานเพลิงศพก็ตรงกับงานทำบุญครบรอบ 10ปีการเสียชีวิตพ่อตาที่พัทยา จึงตัดสินใจลงมาวันนี้ เจ้าภาพเอารถมารับที่สนามบิน ระยะทางจากหาดใหญ่ถึงพัทลุงประมาณ 100 กม. แต่รู้สึกว่าไกลกว่าเส้นทางในภาคกลาง ถึงพัทลุง เวลา14.00น. เข้าพักโรงแรมชัยคณาธานี โรงแรมที่เคยมาพักตอนแม่ป่วยเข้าโรงพยาบาลพัทลุง คุณประหยัด. อินทองปาน เพื่อนเรียนมัธยมศึกษาที่โรงเรียนพัทลุง มาคอยอยู่แล้ว พร้อมรถเบนซ์มามอบให้ 1คันเพราะเอ่ยปากขอยืมไว้เพื่อใช้เดินทางไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ในดงต่างอำเภอออกไปประมาณ 50 กม. ประหยัดเป็นน้กธุรกิจการเกษตรที่ครบวงจร จนเป็นเถ้าแก่คนหนึ่งในพัทลุง เขาชอบรถเบนซ์จึงสะสมไว้เกือบทุกรุ่นร่วม 20 กว่าคัน ผมเคยแต่ขับรถญี่ปุ่นมาจับรถยุโรปกว่าจะคุ้นมือใช้เวลาเกือบชั่วโมง. พัทลุงยามนี้แล้งนัก สองข้างทางเห็นสวนยางผลัดใบ ได้เยี่ยมพ่อแม่กินข้าว 1 จานเป็นอาหารมื้อกลางวันเอาราว 15 นาฬิกา ต้องรีบกลับเข้าเมืองเพราะเจ้าภาพบอกว่า พระเริ่มสวดเวลา 17.00น. เลยไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อเป็นชัดดำก็รีบไปวัด เจ้าภาพและแขกรอพร้อมแล้ว ถึงก็จัดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย พระสวดพระอภิธรรมเพียงจบเดียวถือว่าเรียบร้อย ไม่ 4 รอบแบบปทุมธานี ลาเจ้าภาพกลับโรงแรม ได้อาบน้ำแต่งตัวสลับไปกับการปรึกษาหารือเรื่องข้อกฎหมายกับ ผอ.สพร. คุณสมยศ. ศิริบรรณ ประมาณ 1 ทุ่ม สส นิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ ให้รถมารับไปกินข้าวที่บ้าน. มีคุณประหยัด อินทองปาน มาร่วมวงคุยกันทั้งการบ้าน การเมือง ปรัชญา จน 4 ทุ่มจึงกลับไปพ้กผ่อน

วันพุธที่ 25 มีนาคม 2558 นอนไม่ค่อยหลับ แถมปวดหัวตุบ ๆ จนตี 4 อาบน้ำแต่งตัวเรียกรถมารับไปส่งที่สถานีขนส่งพัทลุงซึ่งติดถนนเอเซีย ซื้อตั๋วรถตู้จากพัทลุง-หาดใหญ่ 80 บาท เป็นเที่ยวแรก เพราะไม่อยากตกเครื่องบินไปแต่เนิ่นๆ ดีกว่ารีบ. เพียงชั่วโมงเดียวก็ถึงหาดใหญ่ รถวนไปส่งผู้โดยสารจนหมด. ผมเหมาต่อไปสนามบิน 250 บาท. ยังไม่ถึง 9 โมงก็เข้าไปกินบักกุดเถในสนามบินหาดใหญ่แล้ว. มีเวลาเดินซื้อสินค้าพื้นเมืองแบบสบายๆ หลังเช็คอิน เข้าไปนั่งรอเครื่องจน 11 นาฬิกา เที่ยวบิน DD 7105. ก็พากลับมาลงดอนเมือง แม้เสียเวลาไปบ้างแต่ก็ราบรื่นดี หมูกับจำลองมารับ แวะซื้อข้าวกล่องเซเว่นกลับไปทานที่สำนักงาน เป็นอาหารกลางวันเกือบบ่ายสอง. คณะครูโรงเรียนอนุบาลปทุมธานีมาหา เพื่อปรึกษาปัญหาที่กำลังเป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ ให้คำแนะนำไปตามที่ควรจะเป็น. กลับที่พักด้วยความเหนื่อยและง่วงเพราะเมื่อคืนนอนน้อย

วันพฤหัสบดีที่ 26 มีนาคม. 2558. ประชุมหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัด ส่งตัวแทนมา2 ครั้งติดต่อกัน เพราะติดราชการสำคัญของ สพฐ. วันนี้หน้กไปเรื่องเร่งรัดงบประมาณ ดูเอกสารแล้วมีชื่อหน่วยงานเรายังก่อหนี้ผูกพันไม่ได้ แต่เวลาท่านคลังจังหวัดนำเสนอขึ้นจอท่านไม่ได้เอ่ยชื่อเรา. จึงรอดตัวไปได้ ที่ล่าช้าเพราะงบประมาณที่จัดสรรมาต่ำกว่าราคากลาง. จึงต้องตัดครุภัณฑ์ออก. ยังไม่พอต้องหาเงินรายได้สถานศึกษามาสมทบ ซึ่งขั้นตอนนี้ต้องขออนุมัติมาที่ผู้ว่าราชการจังหวัด ประมาณ11 โมงให้ช่อลดา เข้าประชุมแทน กลับมาแวะทานอาหารกลางวันที่ร้านเพื่อนลุง จากนั้นเดินทางไปเมืองทองธานี ร่วมงานลงนาม สพฐ. ใสสะอาด ปราศจากคอรัปชั่น มีการลงนามข้อตกลง 3 ฝ่าย คือ. เขต. สพฐ. และ. ปปช. ขากลับมาแวะธนาคารกรุงไทยสาขาตลาดพูนทรัพย์ นำเช็คคืนภาษีเข้าสมุดบัญชี มันเป็นอะไรที่มีความสุขกว่าชำระเพิ่มหลายเท่า.

วันศุกร์ที่ 27 มีนาคม. 2558 เช้าท่านสมบัติ ขวัญดีมาเยี่ยมที่ห้องทำงาน. หลังส่งแขก ทำงานเอกสารจนเกลี้ยงโต๊ะ กินข้าวก่อนเวลาเที่ยง เพราะผอ.สพร. สพฐ. นัดหมายว่าให้ไปคุยกับคุรุสภาอีกรอบ. เรื่องการขอหนังสือรับรองให้ครูผู้ช่วยที่ถือหนังสือใบที่ 4 และสอบได้ เอารถจอดที่ลานจอดวัดมกุฏกษัตริยาราม. ถึงก่อนเวลาเลยนั่งคุยกับที่ปรึกษา ท่านชูชาติ ทรัพย์มาก. จนบ่ายสองโมง จึงเดินเลียบกำแพงด้านนอกไปคุรุสภา ขึ้นไปห้องประชุมใหม่ชั้น. 3 ฝ่าย สพฐ มีท่านรองฯ. รัตนา. ฝ่ายคุรุสภามีท่านรองฯ สุรินทร์ ฝ่าย ก.ค.ศ. มีท่าน ศรีชัย คุยกันแบบวกไปวนมาสรุปว่า ไม่ให้ ผมก็มีวิวาทะไปนิดหน่อยตามประสานักมวยเก่า. ท้ายสุดก็จบลงด้วยเสียเวลาเปล่า. ตั้งใจจะไม่มาคุยอีกแล้วกับคนของคุรุสภา. อยากคืนงานคุรุสภาที่เขตไปด้วยซ้ำ. แต่หลายคนบอกว่าจะนัดคุยใหม่ ก็ตามสบาย. ไม่ร่วมมือแก้ปัญหากันเลยทั้งที่เป็นหุ้นส่วนสำคัญ. ปัญหาก็เหมือนเสื้อใน มีทั้งเล็กทั้งใหญ่ สุดท้ายก็มีไว้เพื่อให้แก้

นายกำจัด คงหนู

ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  "เรื่องเล่าจากเจ้าพระยา"



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ผมไปพัทลุงบ่อยๆ

https://www.gotoknow.org/posts/576864

https://www.gotoknow.org/posts/578400


บ้าน ผอ.อยู่บริเวณไหนครับ

ตอนนี้พัทลุงเจริญมากกว่าเก่ารถตุ็มีรับส่งตลอดเลยครับ

ขอบคุณมากครับ