ตำนานรัก..และผูกพัน...

ผมหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาดู เป็นหน้าสกู๊ปข่าว ความยาว ๑ หน้ากระดาษ หรือราว ๓ หน้ากระดาษเอสี่ มีหัวข้อเรื่องตัวโต"..ตำนานรักและผูกพัน ของ ลีกวนยู กับอาจู.." ผมอ่านแค่นั้น วางหนังสือพิมพ์ลงอย่างเดิม มองใบหน้าคุณยายอีกครั้งอย่างตั้งใจ คุณยายมองหน้าผมแล้วยิ้มอย่างเศร้าๆ.. เหมือนคิดถึงใครอยู่..

เช้า..วันอาทิตย์ เดินทางไปวัดเพื่อสอบถามพระคุณเจ้าเกี่ยวกับข้าวของเครื่องใช้ที่พระบวชใหม่ต้องใช้ว่ามีอะไรบ้าง ลูกชายจะบวชวันที่ ๑ เมษายน..แต่ต้องเข้าพักค้างที่วัดเพื่อเตรียมตัวในวันที่ ๓๑ มีนาคม ...ถึงแม้ว่าของสำคัญและจำเป็นบางอย่างนั้น ทางวัดมีระเบียบปฏิบัติอยู่ ให้ญาติโยมออกค่าใช้จ่ายให้ทางวัด ๓,๐๐๐ บาท แล้วทางวัดก็จะจัดเตรียมให้ เพื่อให้พระบวชใหม่ มีเหมือนกัน สีเดียวกัน ไม่มากน้อยไปกว่ากัน นอกนั้นจัดหาและเตรียมมาเอง

อาทิ..เสื้อขาว (ใส่ตอนเป็นนาค) กระโถน ขันน้ำ จาน ช้อน หมอน มุ้งครอบ นาฬิกาปลุก และอื่นๆอีกไม่มากนัก ผมมาแวะซื้อที่ตลาดสุพรรณบุรี ของใช้ส่วนใหญ่ ซื้อในร้านสังฆภัณฑ์ ยกเว้นเสื้อแขนยาวสีขาว ต้องซื้อในห้างสรรพสินค้า

ในร้านสังฆภัณฑ์..ริมน้ำท่าจีน สุพรรณบุรี ผมพักรถและพักตัวเอง เพื่อให้ลูกชาย เลือกซื้อของตามสบาย ไม่รีบเร่ง คนขายเป็นหญิงลูกจ้างในร้าน ส่วนเจ้าของร้าน เป็นคุณยายวัย ๘๘ ปี แต่งกายดีมีสง่าราศี นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยสีหน้าท่าทาง..อย่างมีความสุข

ผมกล่าวทักทาย จนทราบอายุคุณยาย ผมชื่นชมในความสดใสแข็งแรง และสายตาคุณยายยังดีมากๆ คุณยายยิ้ม ไม่ถือตัวที่มีฐานะดีมีร้านใหญ่โตที่สุดในละแวกนั้น ผมสงสัย..นิดหนึ่ง..ว่าคุณตาไปไหน แล้วลูกหลานล่ะ คุณยายดูแลร้านอย่างไร ร้านใหญ่ จัดของเป็นระเบียบและสะอาดมาก

ผมไม่ทันถามอะไร..คุณยายพูดให้ฟังอย่างชัดเจน "..วันนี้ลูกๆไปธุระ ..คุณตาเสียไปนานแล้ว เราก็ต้องสืบสานกิจการเอง ขอบคุณมากนะคะ ที่มาอุดหนุน เข้ามาในร้านไม่ต้องถอดรองเท้าก็ได้.." เสียงคุณยายเบาๆเนิบๆ ฟังไพเราะนุ่มนวล

"ยาย...มื้อกลางวัน..จะกินอะไรดีล่ะ.." คนขาย ที่เป็นคนดูแลคุณยายถาม

"ยาย..กินเมื่อตอนสาย ไม่เป็นไร เดี๋ยวถ้ายายหิว ยายจะไปกินเอง ไม่ต้องห่วง..." พูดจบ ยายหันมาทางผม

"เราเป็นคนแก่..ต้องอยู่ให้ได้ ไม่เป็นภาระของใคร ยายยังแข็งแรง สมองยังดี คนเราสำคัญที่สมองนะคะ ถ้าสมองยังใช้การได้ ก็ทำงานได้นาน ..."

คุณยายพูดพลางวางหนังสือพิมพ์ลงตรงหน้าผม ดึงลิ้นชักโต๊ะ หยิบเงินปึกใหญ่มานับแล้วส่งให้คนขายไว้ทอนให้ลูกค้า สังเกตการนับเงินของคุณยายยังดูคล่องแคล่วและรอบคอบ จากนั้นคุณยายก็หันมาบอกผม..

"อ่านหนังสือพิมพ์วันนี้หรือยังคะ..ชีวิต..ของลีกวนยู.. เศร้านะ..ท่านต่อสู้มาทั้งชีวิต.."

ผมหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาดู เป็นหน้าสกู๊ปข่าว ความยาว ๑ หน้ากระดาษ หรือราว ๓ หน้ากระดาษเอสี่ มีหัวข้อเรื่องตัวโต"..ตำนานรักและผูกพัน ของ ลีกวนยู กับอาจู.." ผมอ่านแค่นั้น วางหนังสือพิมพ์ลงอย่างเดิม มองใบหน้าคุณยายอีกครั้งอย่างตั้งใจ คุณยายมองหน้าผมแล้วยิ้มอย่างเศร้าๆ.. เหมือนคิดถึงใครอยู่..

ผมไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์มานานแล้ว ตัวหนังสือเล็กและมีกลิ่นหมึกที่รู้สึกรำคาญ ส่วนชีวิตของลีกวนยู ผมอ่านจากหนังสืออัตชีวประวัติมาบ้างแล้ว ฟังมาก็เยอะ..แต่วันนี้..ตำนานรักและผูกพัน..ที่คุณยายจุดประกาย ให้ผมคิดผูกโยง..ไปที่สมองสองซีก..ที่สำคัญและต้องแข็งแรง.. เรื่องการอ่านกับสมอง..และแน่นอนที่สุด..คุณยายอ่านหนังสือพิมพ์ทุกวัน..แม้ว่า..ตัวหนังสือจะเล็กแค่ไหนก็ตาม...

ผมยกมือไหว้คุณยาย ออกจากร้าน ด้วยความรู้สึกุชุ่มชื่นหัวใจ ขับรถออกมาได้ไม่ไกลนัก จอดรถข้างทาง ลูกชายสงสัยถามว่าพ่อจะจอดรถทำไม..?

"ลงไปซื้อให้พ่อหน่อย..วันนี้พ่อจะอ่านหนังสือพิมพ์"

ขอให้ผู้ที่อ่านบันทึกของผม ไปหาอ่านกันนะครับ หนังสือพิมพ์คมชัดลึก คอลัมน์เปิดโลกวันอาทิตย์ หน้า ๑๐ เรื่อง"ตำนานรักและผูกพัน ของลีกวนยู กับอาจู.." รับรองทุกท่านจะเข้าใจและรักลีกวนยูกับอาจูคู่ชีวิต..ท่าน

ส่วนผม..จะรักและรู้สึกขอบคุณ..คุณยายเจ้าของร้านสังฆภัณฑ์..ไปอีกนาน

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๙ มีนาคม ๒๕๕๘

<

/span></strong>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บ้านหนองผือ...สถานศึกษาพอเพียง



ความเห็น (7)

เขียนเมื่อ 

ขอร่วมอนุโมทนาบุญงานบวชลูกชายด้วยจ้ะ คุณมะเดื่อไม่มีลูกชาย

แต่ก็มีผู้ปกครองยกลูกชายให้คุณมะเดื่อบวชพระ มาแล้ว แต่ก็คงไม่ปลื้มใจ

เท่ากับได้บวชลูกชายแท้ ๆ หรอกนะ

เขียนจุดประกายได้ดีค่

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่นำมาให้อ่านค่ะ

ขอบคุณเช่นเดียวกันครับ

</span></span></span></strong>

เขียนเมื่อ 

อ่านเรื่องนี้แล้วครับ

ผอ บวชลูกชายวันที่เท่าไรครับ

เขียนเมื่อ 

บวชวันที่ 1 เมษายนนะครับ

วัดไหนครับ

วัดเลาขวัญหรือที่ ผอ จัดรายการวิทยุครั

เขียนเมื่อ 

มาสาธุๆๆเจ้าค่ะสบายดีนะเจ้าคะ..คิดถึงค่ะ..ยายธี