เครื่องดักความฝัน

ธรรมดี
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
...Dream Catcher...

"ความฝัน"

มีคน 2 ประเภทมีสิ่งที่เรียกว่า "ความฝัน"

1 คนยึดติดฝัน เป็นคนที่สามารถจินตนาการต่างๆเกินจริง แบบเป็นไปไม่ได้ ไม่รู้สึกตัวว่ากำลังฝันอยู่ หรือที่เรียกว่า "ฝันเรื่อยเปื่อย"

2 คนทำตามฝัน เป็นคนที่สามารถจินตนาการในโลกแห่งความเป็นจริง แบบเป็นไปได้ รู้สึกตัวในการกระทำ หรือที่เรียกว่า "ฝันเป็นจริง"

ตอนนี้ผมกำลังเป็นประเภทที่ 2 คนตามฝัน ที่กำลังจะทำให้ฝันเป็นจริง มีคนๆหนึ่งได้เดินเข้ามาพร้อมกับถือความฝันไว้ในมือ ฝันมันจะเป็นจริงได้เมื่อได้เดินไปถึงปลายทาง บนเส้นทางที่กำลังรออยู่ อาจไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หรือขวากหนาม แต่เป็นทางที่ผสมปนเปกันไป เดินทางผ่านทั้งทางลาดยาง ทางลูกรัง ทางพื้นทราย ทางก้อนกรวดที่อาจสะดุดล้มได้ทุกเมื่อ บางช่วงเส้นทางก็มีหุบเขา หน้าผา เดินทางต่อมายังคงพบเนินเขาที่รอคอยให้ข้ามพ้นไป และได้พบเจอสิ่งสวยงามระหว่างทาง จนลืมจุดหมายที่ตั้งไว้ตั้งแต่ออกเริ่มเดินทาง เพราะมัวแต่สนใจสิ่งล่อใจรอบข้าง ในขณะที่เราคงเดินไปในทางที่ลำบากและมัวแต่สนใจสิ่งรอบข้างจนทำให้ความฝันนั้นหลุดมือลอยไป หรือหนีเราไป

นี่...เรา

เราพลาด ?

เราลืม ?

ลืมสิ่งสำคัญไปแล้ว ?

เราจะทำอย่างไรให้ความฝันนั้นกลับมา ?

เมื่อเราพลาดไปเราจะไปตามความฝัน และดักความฝันนั้นกลับมา...

เราจะใช้ "เครื่องดักความฝัน" มีลักษณะเป็นห่วงกลมๆ ถักทอเป็นตาข่ายขึงไว้ในวงกลม เหมือนบาสเกตบอล แต่จะอยู่ในแนวตั้งฉาก มีขนาดเท่ากับกำปั้น ห้อยโยงระย้าเข้ากับเส้นด้ายที่ร้อยลูกปัดสีสันสวยงามและขนนก มักจะห้อยอยู่ตามหัวเตียง หรือหน้าประตูบ้าน เพื่อคอยดักจับความฝันและพัดไล่สิ่งชั่วร้ายออกไป

เพียงแต่ผมจะใช้..."เครื่องดักความฝัน" รุ่นพิเศษ

เครื่องดักจับความฝันรุ่นนี้ คือ สองมือ สองเท้า หนึ่งโลกแห่งความคิด หลากหลายการกระทำ

รุ่นนี้ทำออกมาพิเศษนั่น คือ คนที่ตามหาฝันที่หลุดมือหรือหายไปต้องลงมือทำ เริ่มเรียนรู้ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ จำเป็นบทเรียน และเดินไปข้างหน้าต่อไป...

ไม่ใช่แค่ความฝันอย่างเดียวที่เราถือมาเพื่อออกเดินทาง...

เพียงแต่มันมีมากกว่านั้น ?

ยังมีสองบ่าที่แบกความหวังของพ่อและแม่อยู่ด้วย...

การที่จะเดินตามความฝันนั้นพร้อมทั้งแบกภาระไว้นั้น มันไม่ง่ายเลย ตอนนี้เป็นเพียงช่วงต้นทาง พอลองหันหลังกลับไป มองเห็นเป็นเพียงหนทางที่มองไม่เห็นทางเข้า เรามาไกลเกินกว่าที่จะย้อนกลับแล้ว พอลองมองไปยังหนทางข้างหน้าก็มองไม่เห็นปลายทาง มีสิ่งเดียวคือเราจะไม่หยุดอยู่กับที่ เดินต่อไปให้เข้าใกล้ปลายทางจุดหมายมากยิ่งขึ้น

...ความฝันที่ถือไว้ในมือ คือ "ครู"

ตอนนี้ความฝันที่เป็นจริงยังเป็นเพียง "นักศึกษาครู" ยังไม่ถึงฝันที่สุด ยังต้องพยายามฝึกฝนตัวเองในการฟันฝ่าเส้นทางนี้ไปให้ถึงจุดหมาย และเราก็จะเข้าไปใกล้คำว่า "ว่าที่คุณครู" และ ในที่สุดเราก็จะไปถึงคำว่า "ครู" แม้ว่าระหว่างทางเราอาจพลาดพลั้ง จนความฝันหลุดมือไป เราก็จะใช้ "เครื่องดักความฝัน" ตามฝันนนั้นกลับมา...


.....Dream Catcher.....


บันทึกเมื่อ 29 มีนาคม 2558 เวลา 20:00

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ...นายพงศธร ธรรมดี



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่คือความฝันของคุณกับพ่อแม่ สู้ๆน่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านสิ่งดีๆนะครับ สาวเมืองยอง(หละปูน)


เขียนเมื่อ 

พงศธร

แค่ฝันก็น่าสนใจแล้ว

แบบนี้ต้องรีบทำความฝันให้เป็นจริงครับ

มาเขียนอีกนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ ขจิต ฝอยทอง และฝันจะเป็นจริงอย่างแน่นอนครับ อีกไม่ไกลเกินเอื้อม

เขียนเมื่อ 

ฝันอาจไกล แต่ไม่ได้แปลว่าไปไม่ถึง สู้ๆ ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ

จันทร์ชมพู

ฝันเราอยู่เเค่ปลาย อยู่ที่เราว่าจะคว้ามาไว้ในมือเราไหม