บันทึกนี้คุณยายยังคงใช้หัวข้อ ความสุข นะคะเพราะมีเรื่องราวดีดีที่อยากจะบันทึกไว้เป็นความทรงจำ เมื่อถึงคราวแก่ตัวลงมากกว่านี้ หรือเกษียณอายุราชการไปจะได้เปิดดูเพื่อรำลึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาว่าในชีวิตการเป็นข้าราชการตัวเองได้ทำประโยชน์อะไรแก่องค์กรบ้าง ทำประโยชน์อะไรแก่ส่วนรวมบ้าง เพื่อให้ลูกหลานได้ภาคภูมิใจไปกับคุณยายด้วยค่ะ อาจจะดูไร้สาระ ก็ต้องขออภัยท่านที่เข้ามาอ่านด้วยนะคะ


มีหลายคนชอบพูดว่า คนที่พูดถึงความหลังส่วนใหญ่จะเป็นผู้สูงอายุ เพราะความทรงจำในอดีตจะดีกว่าความทรงจำในปัจจุบัน ข้อนี้ไม่เถียงนะคะ ยอมรับว่ามีความสุขทุกครั้งที่ได้พูดถึงอดีตค่ะ เคยมีคนถามว่า " เหนื่อยไหม " กับภาระกิจประจำวันเพราะเห็นไปที่โน่น ที่นี่ บางทีก็พูดเกือบทั้งวัน ได้ยินเสียงอยู่ที่หนึ่ง ตัวมาโผล่อีกที่หนึ่ง เพราะถ้าติดภาระกิจข้างนอกคุณยายก็จะเปิดเทปเสียงตามสายในโรงพยาบาลไว้ จะได้ไม่เสียงานค่ะ


วันนี้คุณยายขอนำกิจวัตรประจำวันทุกเช้ามาฝากนะคะ


ทุกๆวันจะเห็นรอยยิ้มของผู้มารับบริการ ได้ยินคำทักทาย "คุณหมอใจดีมาแล้ว "..." คุณหมอวันนี้จะพาออกกำลังกายไหม " ..."เห็นหน้าคุณหมอแล้วอุ่นใจ" ฯลฯ หลายๆประโยคที่ทำให้คุณยายมีกำลังใจและหายเหนื่อยค่ะ