วันครู
ความทรงจำที่เกี่ยวกับครู ไม่ได้มีแต่เฉพาะครู
ผม-ผมมีความทรงจำมากมายก่ายกอง
และความมากมายก่ายกอง
ก็ล้วนยึดโยงร้อยรัดเป็นหนึ่งเดียวกับความเป็น "ครู"



คิดถึงการเข้าแถวหน้าเสาธง
คิดถึง เพลงชาติไทย การเชิญธงชาติ และการโบกพลิ้วของธงชาติ
คิดถึงบทสวดมนต์ คำปฏิญาณ
คิดถึงข่าวสาร โอวาทหน้าเสาธง
คิดถึงไม้บรรทัดเคาะเล็บ
คิดถึงแดดอุ่่น-แดดร้อนหน้าเสาธง



คิดถึง "ระฆัง" ที่วันนี้ดูเหมือนถูกทดแทนด้วยกริ่งไฟฟ้า
คิดถึงสมุดการบ้าน ที่ทำมาจากบ้านและมาลอกเพื่อที่โรงเรียน
คิดถึงการทำเวรเช้าและเวรเย็น....
คิดถึงบทสูตรคูณที่ร่วมท่องจำกับเพื่อนๆ ก่อนกลับบ้าน

คิดถึง "ใต้ถุน" อาคารเรียนที่เป็นลานดิน ซึ่งถูกทดแทนด้วยลานซีเมนต์
คิดถึงกระดานดำ แปลงลบกระดาน และฝุ่นชอล์ค
คิดถึงการคัดลายมือ
คิดถึงการเขียนตามคำบอก
คิดถึง...
คิดถึง....



และคิดถึงอื่นๆ อีกมากมาย

และที่สำคัญ...คิดถึง คำๆ นี้

"นักเรียนเคารพ ...สวัสดีครับคุณครู..."