ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ เนื่องจากติดค่ายที่เชียงใหม่เลยไม่ได้มีโอกาสได้เขียนเรื่องค่ายภาษาอังกฤษที่โรงเรียศรัทธาศิลาเพชรรังสรรค์ อ.ปัว จังหวัดน่าน ผู้เขียนพักที่รีสอร์ทไม่ไกลจากโรงเรียนมากนัก เพื่อผู้เขียนชื่ออาจารย์ศักดิ์ พันชน ที่เป็นเพื่อนสมัยเรียนปริญญาตรีด้วยกันที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลาชวนมาทำค่ายนี้ เราสองคนไม่ได้พบกันนานมากประมาณ 19 ปี 

ผู้เขียนชอบเส้นทางเดินทางที่นี่โดยเฉพาะที่อำเภอปัว จังหวัดน่าน มีนาข้าว ภูเขา ให้ดูตลอดเส้นทาง น้องครูที่พามาส่งบอกว่าคนในพื้นที่ไม่ค่อยได้ดูเนื่องจากเป็นภาพที่ชินตา ตอนมาถึงที่โรงเรียนพบว่านักเรียนรออยู่แล้ว ท่านผู้อำนวยการได้กล่าวการเปิดงานเป็นภาษาอังกฤษด้วย รู้สึกได้เลยถึงบรรยากาศค่ายภาษาอังกฤษ

นักเรียนมีตั้งแต่มัธยมศึกษาปีที่ 1-6 นักเรียนมีจำนวนค่อนข้างมาก แต่ไม่มีปัญหาอะไร นักเรียนสนใจและตั้งใจทำกิจกรรมมาก ผู้เขียนพบว่าเด็กที่ผู้เขียนเรียกออกมาทำกิจกรรมส่วนใหญ่ไม่ชอบภาษาอังกฤษ  (หลังจากที่คุยกับคุณครูถึงทราบ)

ไม่แปลกใจเลย เพราะนักเรียนที่ชอบหรือไม่ชอบภาษาอังกฤษดูจากแววตาได้ ถ้าเราสอนภาษาอังกฤษ ผู้เขียนใช้กิจกรรมละลายพฤติกรรม โดยการให้ฟังแล้วปฏิบัติตาม ได้ผลนักเรียนสนใจดี 

นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมการฟังนิทานภาษาอังกฤษ แต่ให้คนที่จับเพื่อนได้ ออกมาแทนคนโดนจับ ออกมาให้แนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษหรือว่า ตอบคำถามที่วิทยากรถาม

กิจกรรมการรำมวยจีนภาษาอังกฤษให้นักเรียนฝึกพูดภาษาอังกฤษก่อนหลังจากนั้นให้นักเรียนออกแบบท่าทางรำมวยจีนภาษาอังกฤษเอง ผู้เขียนแอบไปดูนักเรียนฝึกท่านรำมวยจีนด้วย มีการทำงานเป็นทีมที่ดี  

สิ่งที่ผู้เขียนประทับใจคือรุ่นพี่ดูแลรุ่นน้องดีมาก ตอนพักเบรค รุ่นพี่เอาน้ำส้มมาให้รุ่นน้องดื่มด้วย  ซึ่งการบริการและมีน้ำใจแบบนี้หายากจากโรงเรียนที่อยู่ในเมืองใหญ่

หลังจากกินข้าวเที่ยงเข้ามาเป็นกิจกรรม Find someone who ให้ไปสัมภาณ์เพื่อนหรือคนอื่นๆเป็นภาษาอังกฤษ หลังจากนั้นมานั่งวงกลม มาสรุปว่าใครทำอะไรได้บ้าง

หนุ่มน้อยคนนี้ ร้องเพลงภาษาอังกฤษได้ก็ให้ร้องเพลงภาษาอังกฤษได้เลย  สาวน้อยคนต่อมาทำอาหารได้ก็ให้อธิบายการทำอาหารเป็นภาษาอังกฤษเรียกว่า ได้ฝึกพูดภาษาอังกฤษตามเหตุการณ์ที่นักเรียนทำได้

กิจกรรมต่อมาเป็นกิจกรรม Running dictation ให้อ่านข้อความแล้วนำข้อความเหล่านั้นมาบอกให้เพื่อนเขียน กลุ่มที่เขียนได้ถูกต้องมากที่สุดและไวที่สุดจะเป็นกลุ่มที่ชนะ  

การมาบอกให้เขียนธรรมดา ก็ไม่ค่อยสนุกเลยให้ยกเพื่อนมาเขียน  ดูท่าเธอก็บอกได้เลยว่า ผู้หญิงหรือผู้ฉิง 555555(ผู้ชาย+ผู้หญิง)


จริงๆภาพนี้เป็นกิจกรรมของผู้ชาย  แต่สามสาวนี้อยากเล่นกิจกรรมนี้เอง  เลยได้ภาพแปลกมาแบบนี้ 

นักเรียนคนใส่แว่นที่โดนเพื่อนจับขากล้าแสดงออกมาก น่าชมเชย

กิจกรรมการต่อขบวนรถไฟเป็นกิจกรรมทีสนุกของนักเรียนไม่มีใครยอมแพ้ใคร  ดูแล้วสนุกดี  

เวลาในการทำกิจกรรมหมดไปไวมาก ผู้เขียนสะดุดเล็กน้อย เนื่องจากไม่แน่ใจว่า ควรเลิกประมาณกี่โมง แต่กิจกรรมต่างๆก็เป็นไปได้ด้วยดี

ตอนสุดท้ายคณะครูถ่ายรูปร่วมกัน นักเรียนกล่าวขอบคุณได้น่ารักมาก

ผู้เขียนเอาภาพนี้มาฝาก แอบถ่ายนักเรียนตอนยกมือไหว้พอดี น่ารักมากๆๆ

ก่อนออกจากจังหวัดน่าน ท่านรองผู้อำนวยการKruarisa เอาลำไยมาฝาก ที่มาจากอำเภอสาเลย  พี่ครูเป็นสมาชิกเครือข่ายของเรา ลองไปอ่านบันทึกท่านรองฯที่นี่นะครับขอบคุณท่านรองฯมากๆครับ   ขอบคุณอาจารย์ศักดิ์ พันชน ที่ดูแลเป็นอย่างดี นอกจากนี้ยังพาไปทำความดีให้นักเรียนมีแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ ขอบคุณผู้อ่านมากๆครับที่เข้ามาอ่าน..