บันทึกสั้น11/8/2557"ดีที่ได้เขียนบันทึก"
หลากหลายเรื่องราว หลากหลายความรู้
มากมายความรู้สึก ที่บันทึกเล่าเรื่องเพียงเพื่อระบายความรู้สึก ผ่อนคลายเรื่องค้างคาใจ
มากมายความรู้ที่ตกผลึกลึกจากสมองส่งผ่านตัวอักษร แบ่งปันให้ผู้อื่นได้เรียนรู้
มากมายหลายหลากจริงๆที่ใครๆหลายคนนั้นมี
จะมีกี่คนที่จะเข้าใจคุณค่าของการเขียนเล่าออกมาให้ใครๆได้รับรู้เรื่องราวต่างๆเหล่านั้น
หลายคนบอกว่า หากเขียน แต่ไม่มีคนอ่าน แล้วจะเขียนไปทำไม
"การเขียนนั้นเป็นเรื่องที่ต้องเปล่าประโยชน์ เพราะคนอื่นไม่ได้อ่านขอเลือกไม่เขียน"
แต่ในความเป็นจริงแล้ว ใครอ่านหรือไม่ไม่สำคัญ อยู่ตัวเองว่าเขียนเพื่ออะไร
สำหรับฉันเอง การเขียนบันทึกเป็นสิ่งที่มีคุณค่าคุณประโยชน์มากมาย
หลายเรื่องที่เขียน มีคุณค่าเสมอ วันผ่านไป จะกลับมาเขียนใหม่ก็จะไม่เหมือนเดิม
หลายเรื่องที่เขียนต่อเนื่องเราก็จะเห็นพัฒนาของสิ่งนั้นๆ
เช่น เรื่องเรียนทำขนมของหลานตั้งแต่เด็กๆ
เค้กชิฟฟ่อนใบเตย ... by tangkwa
เมื่อ 5 ปีที่แล้ว อ่าน 14,069 0"> ความเห็น 28"
และ
ขนมปังทำมือ "ขนมปังข้าวนิลหอม...by tangkwa"
เมื่อ11 เดือนที่แล้วอ่าน 784 0"> ดอกไม้ 16 0"> ความเห็น 8
เด็กตัวเล็กๆที่อยากทำขนมแต่ไม่ยอมให้เราถ่ายภาพของเธอออกสื่อ
จึงขอเพียงภาพขนมผลงานของเธอและเรื่องเล่า
มาวันนี้ เธอได้ไปเรียนต่อระดับปริญตรีในสาขานี้
เธอภูมิใจในสิ่งที่เป็น ภูมิใจที่สอบเข้าเรียนต่อในสาขาวิชาเทคโลยีการประกอบอาหารและบริการ
ที่ โรงเรียนการเรือน มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต กทม. หรือที่เรียกสั้นว่า" นักเรียนเชฟ"
ความสนใจ ความเป็นตัวของตัวเอง เลือกเรียนเพราะใจเธอต้องการ ทำให้เรียนแล้วมีความสุข
ฉันรู้สึกดี ดีมากที่ได้เขียนเรื่องราวการทำอาหารของเธอไว้ตอนเด็กๆ
เธอก็คงภูมิใจเช่นกัน
และอีกหลากหลายเรื่องราวที่มีคุณค่าไม่แพ้กัน ทั้งสูตรชีวิต และสูตรอาหารขนม
บันทึกมีคุณค่า เมื่อเห็นคุณค่าของการเขียนบันทึก จึงต้องแบ่งเวลามาเขียน
....
ดีใจด้วยครับพี่ ;)...
"...แต่ในความเป็นจริงแล้ว ใครอ่านหรือไม่ไม่สำคัญ อยู่ตัวเองว่าเขียนเพื่ออะไร
สำหรับฉันเอง การเขียนบันทึกเป็นสิ่งที่มีคุณค่าคุณประโยชน์มากมาย..."
ผมคิดเหมือนพี่หนูรี ผมเขียนเพราะอยากเขียน เขียนเพราะรัก
เขียนที่ไม่เบียดเบียนใครๆ ก็มีความสุข
อยากอยู่บ้านนี้นานๆ ครับ
ผมจะติดตามอ่านบันทึกพี่หนูรีไปเรื่อยๆ นะครับ
ขอบคุณค่ะอาจารย์วัต ขอบคุณค่ะน้องหมอทิบดาบ
...
คุณค่าของบันทึก ที่เขียนเรื่องทำขนมของหลานแตงกวา
เมื่อ5ปีที่แล้วนั้น เหมือนเป็นพื้นฐานให้เธอ ทั้งน้าและหลานไม่รู้หรอกว่า
มาวันนี้ เธอจะไปเป็นนักเรียนเชฟ
เด็กหญิงคนหนึ่งที่เรียนจบม.6สายวิทย์
ที่เพื่อนๆส่วนใหญ่ สอบเรียนต่อ หมอบ้าง ไรบ้าง แต่เลือกที่จะเรียนเชฟ
ขอบคุณตัวเองที่ได้เขียนจุดเริ่มต้นการทำอาหารไว้ให้เธอ
เข้ามาทักทายกัลยาณมิตร ช่างสุขแท้จริงหนอ