ทุกๆ วัน ที่ต้องเจอะเจอคนหลายๆ แบบ ทำให้ได้เรียนรู้สังคมที่หลากหลาย
ได้มองเห็นความฝัน ความหวัง อุปนิสัย บุคลิกลักษณะต่างๆ ที่บางทีใจเราเองก็ชอบ ไม่ชอบ ไปตามความแกว่งของอารมณ์
เมื่ออารมณ์นิ่งๆ พฤติกรรมเดียวกันก็อาจเป็นเรื่องที่แตกต่างไปเลยก็ได้ แต่เพราะใจไปตัดสิน ชอบไม่ชอบไว้ก่อน เลยทำให้บางครั้งต้องแอบขอโทษในใจที่ไปหลงไม่ชอบไปก่อนแล้ว
เช่นเดียวกับคนบางคน ที่ทำให้ต้องหันกลับมาทบทวน แล้ววางตำแหน่งให้เหมาะเจาะกับที่เขาเป็น ก็จะหยุดความคาดหวังต่อการเปลี่ยนแปลงคนอื่น หยุดใช้เวลาไปกับความโกรธเกลียดและนินทา เพราะเมื่อตำแหน่งเขาอยู่อย่างเหมาะเจาะในใจเราแล้ว ก็ช่วยให้ยอมรับเขาได้ในแบบที่เขาเป็น
แล้วใช้เวลาให้มากในการกลับมาทบทวนสิ่งที่มีในตัวเอง และหาหนทางที่จะก้าวข้ามอุปสรรคด้วยวิธีการที่ถูกต้องชัดเจน และซื่อสัตย์กับตัวเอง
บางคนบอกว่า วิธีนี้เป็นคนใจแข็ง ไม่รับรักใครง่ายๆ และตัดใจตัดเยื่อใยได้เร็ว แต่จะจริงอย่างไร กาลเวลาจึงจะเผยความจริงออกมาเอง..ไม่ต้องใจร้อน
เป็นการมองคามความเป็นจริง ไม่มีใครพร้อมไปเสียทุกอย่าง
พบกันครึ่งทาง ผม ๕๐ คุณ ๕๐ แต่เราต้องช่วยกันสร้างสรรค์สิ่งดีๆระหว่างกันนะ
ยอมรับได้ เรียนรู้ได้ อย่างเข้าใจ ทำใจเป็นกลาง มีความสุขดี อยู่ร่วมกันไม่มีปัญหา
ผมทำงานชุมชนบางครั้งพบเจอ คนที่รับไม่ได้ ไม่ว่าจะเหตุผลใดๆก็ตาม แต่เมื่อคบไปก็จะรู้สาเหตุสิ่งที่เขาเป็น ทำให้รู้สึกผิดที่หลงไม่ชอบเขา เกลียดเขา แท้จริงเรายังไม่ได้เข้าไปยืนตรงมุมเขาต่างหาก
ผมจำไว้เสมอว่า ขุดบ่อน้ำ หากขุดไม่ลึกอาจไม่ได้กินน้ำเย็น
และ...ใช้เวลาคุยกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น เพราะเราอาจขาดการสื่อสารที่ดีครับ
เดินทางภายใน บางคนเดินทางใกล้ แต่บางคนเดินทางไกล เพราะการเรียนรู้เพื่อให้เดินทางให้ถูกทางมากขึ้นของแต่ละคน
โดยการฝึกการมองโลกแบบบวก
ผมเชื่ออย่างนั้นครับ
แต่การวางตำแหน่งให้เหมาะเจาะกับที่เขาเป็น นั่นแสดงว่าเรายังใช้ "ใจ" เราเป็นตัวตัดสิน ??? หรือเปล่าคะอาจารย์
เรียนถามด้วยความเคารพคะ
ขอบพระคุณคะ
ที่ผ่านมา บางครั้งก็ตัดสินใจบนข้อมูลค่ะ "น้องนิว" ทั้งนี้เพื่อประคองใจให้หลุดพ้นจาก การไปเพ่งโทษด้วยความคาดหวังกับสิ่งที่คนอื่นเป็นหรือกระทำค่ะ
ขอบคุณเช่นกันค่ะ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง
บางทีก็คิดค่ะว่า พอกำหนดตำแหน่งที่เหมาะสม..ตำแหน่งไม่ค่อยเปลี่ยน แต่ปฏิสัมพันธ์เปลี่ยนค่ะ พี่เม่ย ขอบคุณที่แวะมาเยือนค่ะ
เห็นตัวเลข 50 ตอนแรกตกใจนึกว่า ที่ผ่านมาเดาอายุคุณ จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ผิด...พออ่านรายละเอียดถึงรู้ว่าไม่ใช่เลขอายุ..."ขุดบ่อน้ำ หากขุดไม่ลึกอาจไม่ได้กินน้ำเย็น และ...ใช้เวลาคุยกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น เพราะเราอาจขาดการสื่อสารที่ดี"..ขอบคุณค่ะ...เพราะต้องการให้ความสำเร็จของงาน จึงต้องแยกแยะ และหันกลับมาสำรวจตัวเองเพื่อก้าวข้ามอุปสรรคค่ะ...เป็นการเดินทางตลอดชีวิต...
ตำแหน่งเต็มใจ ดีไหมคะ ครูอ้อย
กรุงเทพฯ แหล่งน้ำตื้นกว่าบนดอยสูงของเมืองปาย..กระมังคะ..(ล้อเล่นค่ะ... )
"เมื่ออารมณ์นิ่งๆ พฤติกรรมเดียวกันก็อาจเป็นเรื่องที่แตกต่างไปเลยก็ได้ แต่เพราะใจไปตัดสิน ชอบไม่ชอบไว้ก่อน เลยทำให้บางครั้งต้องแอบขอโทษในใจที่ไปหลงไม่ชอบไปก่อนแล้ว" Vij เรียกมันว่า "ความลำเอียง...แห่งใจ" ค่ะ เพราะมนุษย์เรามักจะให้ค่าของคนเท่ากับความลำเอียง...แห่งใจตน จึงทำให้เกิดความรัก โลภ โกรธ หลง เพราะเราได้วางตำแหน่งเขาไว้ไม่ถูกต้องไม่เหมาะสม จึงทำให้เกิดความยึดมั่น ถือมั่น และคาดหวังจากเขามากเกินความเป็นจริงที่เขาปฏิบัติแก่เรา
"เป็นคนใจแข็ง ไม่รับรักใครง่ายๆ และตัดใจตัดเยื่อใยได้เร็ว" เป็นกลวิธานแห่งการป้องกันตนวิธีหนึ่ง แต่ในความแข็งของเนื้อไม้ก่อนจะถึงแกนกลางเรามักจะพบเปลือกที่ห่อหุ้มเนื้อนั้นก่อนเสมอ หากไม่พัฒนาจากเปลือกนอกให้แข็งพอ ก็อย่าได้หวังว่าพวกแมลงแห่งใจตนจะเจาะชอนไชเข้าไปทำร้ายใจตนไม่สำเร็จ แข็ง ๆ เท่าไร ก็ยังแพ้ภัยใจตัวเอง
อ.จันทรรัตน์ ค่ะ บันทึกนี้ได้ข้อคิดเตือนสติอีกแล้วค่ะ "ให้วางตำแหน่งเขาอยู่อย่างเหมาะเจาะในใจเรา"
"แข็ง ๆ เท่าไร ก็ยังแพ้ภัยใจตัวเอง"
ชอบจังเลยค่ะ..ขอบคุณค่ะ อาจารย์ vij