เดือนวันผ่านไปรวดเร็ว ชีวิตของผู้คนที่ผ่านเข้ามา พิจารณาดูแล้วก็มีขึ้นมีลงไปตามสภาพของแต่ละคน

บางคนมีตำแหน่งหมดตำแหน่ง บางคนเพิ่งได้รับตำแหน่ง ...คนที่เคยทำงานและหวังพึ่งผู้อื่นตรงตำแหน่งก็จะเห็นกันชัดเจนเมื่อคราวที่ตำแหน่งต่างๆนั้นเปลี่ยนแปลงตัวบุคคล

การทำงานร่วมกับคนอื่นจึงพยายามบอกตัวเองให้คิดแยกแยะว่า ทำเพราะตำแหน่งเขาหรือทำเพราะต้องการจะทำงาน

เมื่อถึงคราวที่บางคนก้าวขึ้นตำแหน่งก็ปิติยินดีไปด้วย และกับคนที่ก้าวลงจากตำแหน่งก็ยังเคารพยกย่องในภูมิความดีที่เขามีอยู่

บางคนลงจากตำแหน่งไม่สง่างาม ก็พยายามไม่ไปรวมตีปีกกระพือไปกับคนอื่น ..ถือคติว่า คนล้มอย่าข้าม ..ที่ถือคตินี้ไม่ใช่เพราะกลัวเขายืนขึ้นมาต่อย แต่เพราะเขาทุกข์อยู่แล้วต้องไม่ไปเพิ่มทุกข์ให้เขา

ใช้ชีวิตอยู่อย่างไม่ผูกพันกับตำแหน่งของใคร ไม่ก้าวข้ามคนล้มตามปรากฎการณ์ของสังคมนั้น เจริญก้าวหน้าแบบกระโดดจะมีน้อย แต่ก็ไม่ตกต่ำเร็ว ความเคารพตัวเองก็จะมีอย่างต่อเนื่อง...และเป็นสุข