บันทึกถึงแม่ (1) คิดถึงคนของความรัก ...

ผมอยู่บ้าน
ที่บ้านไม่ค่อยมีสัญญาณเน็ต  หรือจะเรียกว่าแทบไม่มีสัญญาณเน็ตก็ว่าได้
ผมโหลดภาพใดๆ ไม่ได้
ผมเองก็เพิ่งรู้สึกว่าเข้มแข็งขึ้นได้ไม่ถึงสองวัน

ที่บ้านอากาศหนาวเย็นและเหน็บหนาวไม่เว้นวัน
ปีนี้มันหนาวกว่าทุกปี หนาวลึก หนาวสะท้านอย่างที่ผมไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ซึ่งส่วนหนึ่งน่าจะมาจากภาวะของการ "สูญเสียคนของความรัก" ของผมเอง
คนของความรักที่ว่านี้ เป็นคนของความรักที่ดีและแสนดีที่สุดในชีวิตอีกคนหนึ่งที่ผมได้ประสบและพบมา

การจากพรากไร้วันหวนกลับ เป็นเรื่องที่ใครๆ ไม่อาจพึงใจ
ผมเองไม่อาจหยั่งรู้หรอกว่า การจากลาในรูปแบบใดเจ็บปวดน้อยไปกว่ากัน  ระหว่างการจากพรากโดยรู้ล่วงหน้า ช่วยให้กล่าวคำร่ำลา...ได้ดูแลคนของรัก  หรือการจากพรากโดยไม่อาจรู้ตัว หากแต่ตอนนี้ วินาทีนี้ ผมรู้อย่างเดียวว่า จากพรากในมิติใดก็เถอะ  มันล้วนเจ็บปวดรวดร้าวไม่แพ้กัน

...

คิดถึง แม่เป็นที่สุด
ตะวันที่บ้านกำลังจะลับฟ้า
ลมหนาวเดินทางมาราวกับกองทัพ...
ความสว่างไสวจากครัวเรือนต่างๆ เริ่มทอประกายขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ตรงกันข้ามกับดวงไฟในตัวตนของผมกลับยังไม่ส่องสว่างอย่างที่ควรจะเป็น นัก !

ผมคิดถึงแม่เป็นที่สุด
ผมคิดถึง แม่...แม่ผู้ซึ่งเป็นคนที่ดีที่สุดคนหนึ่งที่ผมได้ประสบและพบเจอ
คิดถึง คิดถึง และคิดถึงจนแทบจะร่ำไห้อีกรอบ

หนาวแล้ว...
ปีนี้ ลมหนาวพรากผู้คนไปจากกันและกันอย่างมากมายก่ายกอง
ผมเองก็เป็นหนึ่งในชะตากรรมของการจากพรากที่ว่านั้น

แม่ครับ...
ปีเก่า-ปีใหม่ของปีนี้
เราไม่อาจก่อไฟพิงไฟร่วมกันได้
แต่รเาจะไม่หนาวสะท้านไปมากกว่านี้ใช่ไหมครับ

คิดถึงแม่...
คิดถึงแต่ไม่ปรารถนาพันธนาการแม่ไว้ด้วยความคิดถึง
หลับให้สบายครับ...
อย่าห่วง อย่ากังวลใดๆ 
ผมอยู่ได้...ผมดีขึ้น และจะดีขึ้นเป็นระยะๆ..

....

ฟ้ามืดแล้ว...
ลมหนาวมาอีกแล้ว  มันมาราวกองทัพ
ผมคิดถึงแม่...
ห่มผ้าหนาๆ นะครับ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (21)

เขียนเมื่อ 

คุณแผ่นดิน ...

ผมขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ ...

ขอให้มีจิตใจที่เข้มแข็งนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจ และขอให้กำลังใจ

...

การจากพราก จากโดยไม่ได้ร่ำลา ไม่มีแม้คำสัญญาว่าจะพบกัน..หรือรูปแบบใด เจ็บปวด เศร้าโศกทั้งนั้น

แต่ เวลาจะช่วยบรรเทา

เราไม่ได้ลืมกัน

เรามีกันและกันในใจเสมอ

...

วันหนึ่ง เราก็หายไปจากภพนี้เช่นกัน

เขียนเมื่อ 

^^

ขอเป็นเพื่อน และเป็นกำลังใจ พูดดี คิดดี ทำดี แม่ย่อยดีใจค่ะ ไ่ม่ว่า อยู่ภพภูมิไหน

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะอาจารย์

ผมก็คิดถึงแม่..และได้ไปหาท่านมาแล้ว..

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของท่านด้วยนะจ๊ะ...นี่คือสัจธรรมของชีวิตที่ทุกคน

ต้องได้พบเจอจ้ะ

เขียนเมื่อ 

คิดถึงแม่เช่นกันค่ะอาจารย์

ขอแสดงความเสียใจ ต่อการจากไปของผู้เป็นที่รัก.....

เขียนเมื่อ 

อ้าวน้องแผ่นดิน พี่พลาดบันทึกก่อนหน้านี้ไปหรือค่ะ

จริงๆ แล้วคุณแม่ของน้องจากไปแล้วหรือค่ะ

เพิ่งเห็นภาพทำกับข้าวให้หลานๆ อยู่ไม่นานนี่เองค่ะ

ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ ขอให้ท่านสู่สุขคติ

เป็นกำลังใจให้น้องคนดีค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ เข้มแข็งนะค่ะเป็นกำลังใจให้

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะอาจารย์ เป็นกำลังใจค่ะ

เขียนเมื่อ 

""เข้าใจ..ความรู้สึกนี้..อย่างดีที่สุด""..และมันจะ..จางหายไปกับความรุ้สึกที่เริ่มปรกติ..ก็ด้วย..วันเวลา..เท่านั้น..เวลาเยี่ยวยาได้..ทุกอย่าง..เมื่อใช้..คำว่า..ขันติ..หรือ..อดทน..เท่านั้น..ที่จะขจัด..ความรู้สึก..ชนิดนี้..ได้ผล...(จากคนคิดถึงแม่และ..คนที่รัก..จากไป..และหาสิ่งทดแทนไม่ได้ความรู้สึกจึงยากที่จะลบเลือน...(ขอแสดงความเสียใจกับ..ผู้ที่รักได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ..ของท่านด้วยเจ้าค่ะ)..และ

ขอให้มีความสุข สุขภาพดี..และสมหวัง..ตลอดไป..เจ้าค่ะ...ยายธี

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ

สังขารไม่เที่ยงแท้นะครับ

เขียนเมื่อ 

เข้าใจทุกตัวอักษรอย่างลึกซึ้งจริงๆค่ะ เพราะเพิ่งผ่านประสบการณ์สูญเสียที่คล้ายๆกันมา เคยบอกใครๆให้เข้มแข็งและรู้ตัวเองว่าพยายามอยู่ตลอดเวลา แต่ในเวลานั้นไม่มีคำพูดหรือคำปลอบใจใดๆจะช่วยปรับความรู้สึกของเราได้ เป็นสิ่งที่ไม่สามารถบังคับได้จริงๆ พี่โอ๋รู้สึกว่างเปล่า รู้สึกไม่อยากทำอะไร รู้สึกว่านึกอะไรไม่ออก เป็นอยู่สักพักและกลับมาเป็นพักๆ มาถึงตอนนี้ก็ยังมีกลับมาเป็นพักๆค่ะ หน้าที่การงานและสิ่งต่างๆรอบตัวจะช่วยให้สติเรากลับมา เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะอาจารย์พนัส และขอให้ดวงวิญญาณของคุณแม่ไปสู่สุขคติค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะอาจารย์

กราบสวัสดีปีใหม่ วันเวลาจะช่วยเยียวยา แต่ระยะเวลาจะสั้นยาวต่างกันค่ะ ถึงอย่างไรขอส่งกำลังใจให้ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ภาวนา…

ขอให้ครูได้กราบ…

ได้กอดท่าน

ก่อนสู่เชิงตะกอน…

ห่มดวงใจตน… ให้อุ่น

เพื่อหยัดยืน…ต่อไป

หากแม้น…

มิได้ ถ่ายทอดความรู้สึกใดใด

ดั่งใจ นึกฝันไว้

ดวงใจ…แม่แห่งแผ่นดิน

ย่อมสิงสถิตย์ในทุกทุกดวงใจแม่

รอวันแปร…รอยหม่นแห่งดวงใจ

เป็นพลังแรงแห่งรักและห่วงใย

แด่ดวงใจแม่… มากมาย…ในแผ่นดิน

ขอส่งกำลังใจ

ให้เข้มแข็งในเร็ววันค่ะ

ระลึกถึงด้วยจิตคารวะ

๑ มกราคม ๒๕๕๗

เขียนเมื่อ 

ขออภัยอย่างยิ่งค่ะครู

ผิดพลาดทางเทคนิค

รบกวนลบความเห็นข้างบน และความเห็นนี้ด้วยนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

* ขอให้มีความสุขสมปรารถนาตลอดปีนี้ และตลอดไปค่ะ

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วรู้สึกว่าลมหนาวปีนี้หนาวเหน็บกว่าทุกปีครับ เป็นกำลังใจให้พี่ชายเสมอครับ