วันนี้ นอนดึกเป็นพิเศษ (มองนาฬิกา)

เพราะสายตา (เหลือบมอง)ไปเจอ บันทึกของอาจารย์ เชิญชวนทบทวนตนเอง 

แล้วคิดอยากจะเขียนเล่า เผื่อว่าประสบการณ์ป้าแดงจะเป็นแรงบันดาลใจ ให้ผู้ที่เข้ามาอ่าน ได้บ้าง 

 

เริ่มกันเลยละกัน ตามหัวข้อที่กำหนด นะคะ 

ก่อนเริ่มอยากบอกว่า 

    - เป็นเรื่อง ที่แย่ๆของ ป้าแดง ที่เป็นคนไม่มีเป้าหมายชัดเจน 

    - อย่าได้เอาเป็นเยี่ยงอย่างเป็นเด็ดขาด เพราะคนเราต้องมีเป้าหมาย (เอาไว้พุ่งชน อย่างที่โฆษณา เขาบอก)

 

(1) สิ่งที่ตนเองทำได้สำเร็จตามหวัง

     -พอไม่มีพ่อไม่มีแม่ พี่น้องก็ห่างๆกันไป 

     -กิจกรรมต่างๆที่เคยมีร่วมกัน ในเทศกาลต่างๆก็หดหายไปด้วย

     -แต่มีเรื่องดีที่ ตนเอง รู้สึกดีมากๆ นั้นก็คือ 

         - เราสามคนพี่น้อง(เหลือกัน 3 คนพี่น้อง) ได้ช่วยกัน ทำร้านขายยา

         - ทำให้ เราได้มาอยู่ร่วมกัน ได้คุยกัน ได้กินข้าวด้วยกัน ได้หัวเราะ และยังไม่ได้ร้องไห้ 

    

(2) สิ่งที่ตนเองทำไม่สำเร็จได้ตามหวัง

     -พอทำงานไปนานๆเข้า คนเรามักจะเกิด "ความรู้ในตัว"

     -จึงเพียรพยายามที่จะถ่ายทอด สิ่งเหล่านี้ แก่คนร่วมวิชาชีพ

       -แต่..คิดว่า สิ่งนี้ยังไม่ถึง ฝั่งฝัน 

       -ยังมีอุปสรรค อีกมากมาย ที่ยังค้นไม่พบ 

       -คงต้องรอเวลา ให้คนรุ่นหลัง เกิด "ความรู้ในตัวเช่นกัน"

 

    - และสำคัญไปกว่านั่นคือ  "ยังไม่ได้ไปร่วมงาน GTK สัญจร" อิอิอิ 

      


(3) อยากจะปรับปรุงอะไรในชีวิตให้ดีขึ้นอีก

     -อยากทำจิตใจให้สูง มองคนในแง่ดี(หาจุดดีของคน ที่ผ่านมาทำน้อยเกินไป..มั้ง) 

     -แต่..ก็ยัง ไม่อยาก คิดบวก จนมากเกินไป(อาจเกิดอันตรายได้)

     -(ดูขัดๆแย้งๆกัน ชอบกล) 

     -จะไปเรียน"เขียนหนังสือ"หวังว่าชีวิตการเขียนบันทึกน่าจะดีขึ้น 

     -ปิ๊ง..แว๊บ ขึ้นมาตะกี้...ช้อปปิ้งให้น้อยลง ชีวิตต้องดีแน่ๆ เพราะไม่ต้องเป็นหนี้บัตรเครดิต ไม่ต้องใช้หนี้ ไม่ต้องกู้เงิน 

     - สุดท้าย ก็คือ ทำตัวให้พอดี ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป

 

                       ไม่ซื้อก็จะขาด ซื้อมากไปก็จะเกิน

 

เขียนไปเขียนมา

เหมือนเป็นการบ่น แล้วจะลงไม่ได้ 

จบเอาดื้อๆเหมือนเคยดีกว่า 

หลังไปเรียน "เขียนหนังสือ" คงจะดีขึ้น 

 

ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ คุ้มครอง ชาว gotoknow และพี่น้องชาวไทย

สวัสดีปีใหม่ 2557 ค่ะ