๙ ธันวาคม ๒๕๐๕..๕๑ ปี กับสิ่งดีๆในชีวิต


เกือบสองปีแล้ว..ที่ผมเข้าใจตนเอง เข้าใจชีวิตมากขึ้น เข้าถึงความพอประมาณได้อย่างลงตัว ไม่เกิดความคับข้องใจ แต่หลายเรื่องราวฉายภาพแห่งความสำเร็จ.อย่างไม่คาดคิด และวันนี้...๕๑ ปีเต็ม..กับความสุขและความภาคภูมิใจ..ขอเริ่มต้นสิ่งดีๆ ในชีวิตอีกครั้ง ด้วยพลังแห่งตนและกำลังใจจากคนรอบข้าง..ที่รักและจริงใจกับผม

ชีวิต..เป็นเพียงตัวเลข แล้วไง จะไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ เฝ้าถามตัวเอง.. จะเอาแค่ปลอบใจตนเองไปวันๆ หรือจะรู้เนื้อรู้ตัวเสียที กับบางสิ่งบางอย่างที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงไป..๕๑ ปี ก็ควรจะทำทุกสิ่งให้ดีมีความเหมาะสมกับวุฒิภาวะ เพื่อดำรงอยู่และก้าวต่อ..อย่างสง่างามและสมวัย....

 

เช้าวันนั้น..แปดโมงยี่สิบ..แม่บอกว่าคลอดยากมาก หนักไปกว่านั้น เลี้ยงยากที่สุด ตัวเล็กซีดเหลือง ไม่กินนม ร้องงอแงตลอดเวลา เป็นที่รำคาญของพ่อ...ได้แม่ปกป้องคุ้มครอง..แต่พ่อก็พยายามจะสร้างสิ่งที่เป็นมงคลแก่ชีวิต เพื่อผลักดันสิ่งที่คิดว่าจะไม่ดีออกไปจากตัวผม บังเกิดเป็นชื่อ..ชยันต์..อันมีความหมายว่า.ผู้ประสบความสำเร็จ.จนรอดมาได้ทุกวันนี้

 

และไม่ลืมว่า"คุณพระช่วย" เสริมแรงด้วยอีกทางหนึ่ง..ผมป่วยแล้วป่วยอีก แม่ต้องนำผมไปยกให้ หลวงพ่อพุทธโสธร..จากนั้น..ผมก็ดีขึ้น..โตวันโตคืน..แข็งแรงขึ้นเหมือนฟื้นคืนชีพ จนแม่แปลกใจ..ที่ทำไปทำมาผมเป็นคนเดียวที่เป็นหลักให้ครอบครัว..ที่มีลูก ๔ คน

 

พ่อ..เป็นลูกจ้างประจำสังกัดกรมชลประทาน..แม่..เป็นแม่ค้าผลไม้ไม่รู้หนังสือ..แต่มีคำพูดที่เป็นสุดยอดคำสอน ให้ขยัน อดทน และสู้ชีวิต แม่ทำให้ดู อยู่ให้เห็น มีผมเป็นคนแบกหามและช่วยแม่ขายผลไม้ข้างถนน ลูกทุกคนเขินอาย แต่ผมกลับออกหน้าออกตา ช่วยแม่เหมือนสำนึกผิดที่เลี้ยงยากตอนขวบปีแรก..แต่สำนึกที่ว่า..มันยาวนาน..และเหนื่อยหนักหลายปี

 

ลูกของแม่จบมัธยมและต่อป.ตรีทุกคน..ผมกับแม่เข้าโรงรับจำนำนับครั้งไม่ถ้วน นิ้วของแม่ที่แปะโป้ง ผมเห็นจนชาชิน..ความยากจน..ไม่มีในหมู่ชนที่ขยัน..ปัจจุบันแม่ผมอายุ ๗๖ ปี มีลูกหลานเลี้ยงดูและแม่ก็แข็งแรง มีเงินทองเลี้ยงดูตนเองได้

 

ตอนบ่าย..ของวัยใกล้ ๔๙ ปี โชคชะตามาพร้อมของขวัญวันเกิด..คุณหมอบอกเป็นเนื้องอกในสมองน้อยด้านซ้าย..พอเดินทางถึงโรงพยาบาลกรุงเทพ.ฯ คุณหมอดูประวัติและกำหนดวันผ่าตัด ผมพยายามลืมเรื่องค่าใช้จ่าย แต่น้ำใสๆไหลอุ่นๆออกจากดวงตา..ความรู้สึก ณ เวลานั้น คิดถึงแม่ คิดถึงโรงเรียน..คิดถึงคนที่รัก..ทั้งปัจจุบันและอดีต พี่เพื่อนน้องและญาติมิตรที่ห่างหาย..ผมไม่ค่อยจะได้ติดต่อใคร..จะมีเวลาไหม..ที่ผมจะได้เริ่มต้นและกลับไปหาพวกเขา...คุณหมอถามว่า เป็นอะไร กลัวใช่ไหม...ผมยิ้ม ไม่ได้ตอบคุณหมอ นอกจากขอร้องในใจว่าทำให้ผมรอดด้วยเถิด..แล้วผมจะทำความดีให้ถึงที่สุด

 

๓ เดือนต่อมา หลังผ่าตัด ผมไปพบคุณหมอตามนัด..คุณหมอ ตรวจร่างกายอย่างละเอียด สภาพโดยทั่วไปดีขึ้น ฟื้นตัวเร็ว ..ถามผมว่า..ออกจากโรงพยบาลไปแล้ว ได้ทำงานอะไรบ้าง..ผมเรียนคุณหมอไปตามตรงว่า..ปรับโครงสร้างโรงเรียนใหม่ ปรับระบบภายในด้านการเรียนการสอน ทำโรงเรียนให้เป็นปัจจุบัน จนได้รับรางวัลโรงเรียนขนาดเล็กยอดเยี่ยม ด้านบริหารการจัดการ ระดับประเทศ..ของสพฐ. ..คุณหมอมองหน้าและมีสีหน้าเคร่งขรึม เหมือนจะต่อว่า..ผมบอกคุณแล้วนะว่าไม่ให้ทำงานหนัก..

 

วันนั้น..รับยามากินหลายขนาน และจ่ายเงินค่ายามากเหมือนเคย ก่อนกลับบ้านเข้าไปลาคุณหมอ..คุณหมออวยพรขอให้ผมโชคดีและมีคำพูดทิ้งท้ายให้คิดว่า..."การมีชีวิตและการทำงานที่มีความสุข..ไม่จำเป็นต้องแข่งขันกับใคร..ทำใจให้สบาย..ที่สุดแล้ว..จะพบว่า..ชีวิตไม่จำเป็นต้องเป็นที่หนึ่งก็ได้..นะ"

 

คำพูดของคุณหมอในวันนั้น..ช่วยเตือนสติผม และจากนั้นเป็นต้นมา ผมก็ใช้เป็นส่วนหนึ่งของการดำเนินชีวิต ไม่เคยคิดที่จะนำพาองค์กรและตนเอง..ไปสู่การประกวดแข่งขัน ไม่น้อมรับการเป็น ต้นแบบ ใดๆ แต่ถ้าเป็นกิจกรรมอะไรก็ตาม นำมาซึ่งการพัฒนาคุณภาพผู้เรียน ทั้งวิชาการและทักษะชีวิตของนักเรียน สามารถบูรณาการได้ทั้งองค์รวมบนพื้นฐานของความพอเพียง ที่ทำแล้วครูและเด็กมีความสุข..นั่นคือ..สิ่งที่ผมให้ความสำคัญเป็นพิเศษ

 

เกือบสองปีแล้ว..ที่ผมเข้าใจตนเอง เข้าใจชีวิตมากขึ้น เข้าถึงความพอประมาณได้อย่างลงตัว ไม่เกิดความคับข้องใจ แต่หลายเรื่องราวฉายภาพแห่งความสำเร็จ.อย่างไม่คาดคิด

และวันนี้...๕๑ ปีเต็ม..กับความสุขและความภาคภูมิใจ..ขอเริ่มต้นสิ่งดีๆ ในชีวิตอีกครั้ง ด้วยพลังแห่งตนและกำลังใจจากคนรอบข้าง..ที่รักและจริงใจกับผม

 

                                                                ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

                                                                   ๙ ธันวาคม ๒๕๕๖

 

 

หมายเลขบันทึก: 555801เขียนเมื่อ 9 ธันวาคม 2013 06:48 น. ()แก้ไขเมื่อ 10 ธันวาคม 2013 10:01 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (18)

เรียนท่านผอ.

เช้านี้เป็นเช้าที่ ประเสริฐ

ได้เข้ามาอ่านบันทึกแรกในโกทูโนว์ ที่ประเสริฐ

กับเรื่องเล่าเร้าพลังที่เป็นพลังอันประเสริฐ

ขอบคุณ ผอ.ที่ให้สิ่งประเสริฐ ก่อนออกไปทำงานตามหน้าที่ ที่ประเสริฐ

ชีวิตไม่จำเป็นต้องเป็นที่หนึ่งก็ได้..นะ

อ่านถึงตรงนี้นึกได้ว่าเราต้องระมัดระวังการดำเนินชีวิตอยู่ตลอดเวลาจริงๆค่ะ

นอกจากต้องมีสติ ไม่ประมาท ยังจะต้องพอประมาณอีกด้วย

ขอบคุณบันทึกดีๆเช่นนี้ค่ะ

ขออวยพรให้อาจารย์มีความสุขและมีสุขภาพแข็งแรงครับผม

....วันนี้...๕๑ ปีเต็ม..กับความสุขและความภาคภูมิใจ....เป็นความงดงามของชีวิตแล้วค่ะ ....


..... วัย ๕๑ ปี ... ฃีวิตท่านผอ. ชยันต์ ประสบความสำเร็จแล้วค่ะ ....


ขอบคุณบันทึกดีดีนี้ค่ะ

-สวัสดีครับ ผอ.

-ตามมาร่วมรีบความสุขใน"วันสุข"นี้ครับ

-ขอให้อาจารย์มีสุขภาพแข็งแรง ๆ นะครับ

-ขอบคุณครับ

ขอบคุณบันทึกที่ดีงาม
ขอให้อาจารย์มีสุขภาพแข็งแรงค่ะ

อ่่าน แล้ว ประทับใจ ในความแกร่งชีวิตของผอ นะคะ (แบบอย่างที่ดี มีค่า มากกว่าคำสอน) ดีใจ ภูมิใจ ยังมี ลูกที่ดีของแม่ พ่อที่เป็นแบบอย่างชองลูก สามีที่ดีของภรรยา และ ผู้บริหารที่เป็นแบบอย่างของลูกน้องและเพื่อนร่วมงาน อีเรียมขอชื่นชมด้วยจายยยยยยยย และจะเป็นกำลังใจให้ (โดยไม่คิดกะตังสสสส) อิ อิ

ขอคุณพระอวยพรให้ท่าน ผอ. สุขภาพแข็งแรงและมีความสุขครับ

สุขสันต์วันเกิดครับ ผอ.ตุ๋ย

ขอบคุณดอกไม้ทุกช่อ..และทุกถ้อยคำแห่งกำลังใจให้่ชยันต์..ครูบ้านนอก ที่ไม่เก่งอะไรมากมาย แต่หัวใจ..แกร่งสุดๆ เพราะผ่านประสบการณ์ชีวิตหนักๆมามากมาย มีความกล้าหาญในการทำงาน รักองค์กรและกตัญญููต่อผู้มีพระคุณ..เป็นหลักในการดำเนินชีวิต..ครับ

สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดนะคะ

ขอให้อาจารย์สุขภาพแข็งแรงตลอดไปนะครับ

พูดให้ฟัง ทำให้ดู เป็นอยู่ให้เห็น สงบเย็นให้สัมผัส...
ครูคือ แบบอย่างสร้างศิษย์...

ขอคารวะด้วยใจครับ

ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อาจารย์นับถือ
ได้โปรดบันดาลให้อาจารย์...
อยู่ดีมีสุข อยู่รอดปลอดภัย และมีสุขภาพกายใจแข็งแรง
HBD ครับอาจารย์

ขออวยพรให้ ผอ.มีความสุข และสุขภาพแข็งแรงตลอดไปนะครับ

คนดีมีธรรมรักษาตลอดปีและตลอดไป รักษาสุขภาพนะคะ...เป็นกำลังใจให้ค่ะ..


นูเชื่อเสมอว่าความกตัญูญูจะทำให้มีแต่ความเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าและพบเจอแต่สิ่งที่ดีในชีวิต

(เห็นภาพแล้วซาบซึ้งค่ะ คิดถึงพ่อ กับแม่ที่บ้าน )

ขอให้ผอ.มีความสุขมากๆ

มีความสุขกับเรื่องที่ทำครับ

รักษาสุขภาพดีๆนะครับ ขอบคุณมากครับที่ทำให้มีกำลังใจที่จะทำเพื่อนักเรียนมากขึ้นเพราะได้แรงใจจากผอ.นะครับ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี