ความทรงจำระหว่าง พ่อ

ความทรงจำของ ฉัน และ พ่อ คำว่าพ่อนั้นแสนจะยิ่งใหญ่ แต่ทำไมฉันกลับรู้สึกว่า ฉันไม่คค่อยจะมีความทรงจำที่ดีต่อพ่อเท่าไหร่เลยละ

ความทรงจำที่ดีหายไปไหน ทำไมมีแต่ความเหินห่างระหว่างฉันกับพ่อ ฉันเคยเฝ้าถามตัวเองเสมอมา หรืออาจเพราะว่า พ่อของฉันเคยทำผิดในเรื่อง............ฉันถึงไม่สนิทกับพ่อเลย ฉันรู้ว่าการที่เป็นลูกต้องทำหน้าที่ของลูกให้ดี ต้องดูแลเอาใจใส่พ่อ แต่ฉันกลับไม่เลย ฉันกลับเอาใจใส่ใครอีกคนที่ทำหน้าที่ สองหน้าที่ไปพร้อมกันซึ่งคือ แม่ ฉัน กลับรู้สึกว่าแม่ทำหน้าที่ทั้งสองอย่างเสมอ ไม่ว่าจะเป็นคนที่คอยให้คำปรึกษา คนที่คอยให้กำลัง

ฉันเคยพูดกับพ่อนะแต่ พูดกัน สองถึงสามประโยคก็ต้องเถียงกันอีก แล้วจะมีความทรงจำที่ดีได้ไง ถ้าเราจะไม่พูดกับท่านตลอดไปเลยจะได้ไหม เคยถามกับตัวเองเสมอ  เหตุนี้เอง ฉันจึงไม่ค่อยเท่าไหร่กับพ่อ 

ตั้งแต่ที่ฉันออกจากบ้านมาเพื่อศึกษาต่อ เวลาที่ฉันกลับไปบ้านเมื่อไหร่ ฉันก้จะไม่เจอพ่อเลย ฉันมักจะถามแม่อยู่บ่อย ๆ ว่าพ่อ ไปไหน แม่ก็มักจะตอบอยู่เสมอว่า พ่ออกไปข้างนอก ฉันก้ถามอยู่แค่นั้น และฉันก้ไม่ถามต่ออีก หรืออาจเป็นเพราะว่า ฉันไม่อยากจะรู้อีกต่อไป และเมื่อฉันกลบบ้านฉันรู้ดี่างานแรกที่ฉันต้องทำคือ การช่วยแม่ทำงาน เพราะแม่ร่างกายไม่แข็งแรง

ฉันคิดว่า ตอนนที่ฉันไม่อยู่ พ่อ กับ แม่ ต้องช่วยกันทำงาน แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่ ฉันคิดเสมอว่า แม่เป็นคนที่ส่งฉันกับน้องสาวเรียน แต่แม่บอกว่าอย่าคิดแบบนั้นเพราะว่าทุกวันนี้พ่อก็เป็นคนที่ส่งลูกทั้งสองเรียนเหมือนกันนะ 

"แม่ทำไมเข้าข้างพ่ออย่างนี้"  แต่เหมือนแม่าจะเหนื่อยมากกว่านะ 

สาเหตุของการที่ฉันกับพ่อเหินห่างกันเพราะว่า ในตอนที่ฉันเป็นเด็ก ฉันเห็น พ่อ กับแม่ ตี กันและพ่อก็ตีน้องสาวของฉันโดยไมถามเหตุผล แะพ่อไม่ค่อยมีเหตุผล เวลาไม่มีให้ครอบครัว ความทรงจำดี ๆๆ เลยหายไปจากคความคิด และมีแต่ความเหินห่างและไม่เข้าใจกันเข้ามาแทน

แต่ในความไม่เข้าใจนั้น ก็มีความรักและความห่วงใยอยู่เสมอ พ่อของฉันจะโทรมาถาม (นาน ๆ ครั้ง) ว่า เมื่อไหร่ จะกลับบ้าน คิดถึง แต่ฉันจะบอกพ่อเสมอว่า ฉันทำงาน ฉันไม่สามารถกลับบ้านได้ หรอก แต่ฉันสบายดี ไม่ต้องห่วง

พ่อ ก็จะพูดอีกว่า งั้นดูแลตัวเองดี ๆ พ่อขอโทษที่พ่อไม่สามารถช่วยเหลืออะไรลูกได้ ขอให้ลูกอดทนไว้ แม้เจอความลำบากอย่างไรก็ขอให้อดทน 

^__^ ฉันก็แอบดีใจนะ 

แต่ก็เสียใจมาก ในตอนที่ฉันกลับบ้านเมื่อไหร่ พ่อก็ไม่เคยอยู่บ้านสักที

แต่ยังไงลูกก็อยากบอกพ่อนะว่าถึงเราจะไม่ค่อยสนิทกัน ไม่ค่อยจะพูดกันดี ๆ เท่าไหร่ แต่ลูกก็ักและคิดถึงพ่อเสมอ ลูกคนนี้ก็ขอให้พ่อสุขภาพแข็งแรง และอยู่เป็นร่มโพธิ์ของลูก  รอดูความสำเร็จของลูกสาวคนนี้

ซึ่งความหวังของพ่อลูกไม่เคยลืม 

            พ่อในความเป็นพ่อก็อยากเห็นลูกมีอนาคตที่ดี พ่อเคยบอกว่าการที่ลูกเป็นผู้หญิงเป็นกุลสตรี จะต้องเป็นคนกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ แต่ถ้าเราเป็นคนอกตัญญู ก็ไม่ประสบผลดีต่อเราจะเป็นคนที่มีปัญหา และในฐานะที่ดิฉันเป็นลูกของท่านคนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ก็ตาม แล้วเราในฐานะที่เป็นลูกของท่านเรา อย่าได้ทำให้ท่านต้องเสียใจเพราะเราเลย การที่ท่านเคยดุด่าว่าเราไม่ใช่เขารังเกียจเพียงแต่เขารักเรา อยากให้เราเป็นคนดี และสุดท้ายนี้อยากบอกท่านว่ารักพ่อที่สุดในโลก ไม่ว่าพ่อจะเป็นอย่างไร ลูกคนนี้ก็ภูมิใจที่ได้เกิดเป็นลูกของพ่อ 

 

ลูกสาวคนนี้จะพยามยามเข้าใจพ่อให้มากขึ้น และจะคอยพูดคุยกับพ่อให้มากขึ้นเพื่อที่จะให้เราได้เปิดใจคุยกัน และเราจะได้มีความทรงจำที่ดีมากขึ้น นะคะ พ่อ 

 

พ่อ คำนี้ที่รักปักดวงจิต
พ่อ ผู้ให้ชีวิตให้ความฝัน
พ่อ ผู้ห่วงใยไม่เปลี่ยนปัน
พ่อ ผู้ที่รักมั่นไม่จืดจาง

พ่อ รักลูกผูกพันไม่หวั่นไหว
พ่อ รักลูกด้วยใจให้ความหวัง
พ่อ พร้อมเคียงข้างลูกทุกทาง
พ่อ คือกำลังใจให้ลูกดี

ขอให้พ่อ มีสุขอย่าทุกข์เข็ญ
ขอให้พ่อ อยู่เป็นร่มโพธิ์ศรี
ขอให้พ่อ มีสุขทุกเดือนปี
ขอให้พ่อ อย่ามีทุกข์ร้อนใด

ที่มา http://scoop.mthai.com/hot/3548.html

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เปิดใจไปกับ...นางสาวชฎาพร ใจนันตา



ความเห็น (20)

เขียนเมื่อ 

...รำลึกถึงพระคุณพ่อนะคะ...พ่อแม่รักลูกไม่ต้องการสิ่งตอบแทน...เช่นเดียวกัน...ลูกรักพ่อแม่โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนนะคะ...

-สวัสดีครับ

-ตามมาร่วมระลึกถึงพระคุณพ่อครับ

เขียนเมื่อ 

"ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี" เป็นสัจธรรมที่จริงแท้ครับ ;)...

สวัสดีคะ คชฎาพร ใจนันตา
คุณเป็นลูกที่กตัญญุมากคะ
ดิฉันขอชื่นชมคะ

สวัสดีครับ คุณ ชฎาพร ใจนันตา

ผมอ่านแล้วรู้สึก รักพ่อและคิดถึงพ่อ เลยครับ

เขียนเมื่อ 

ชฎาพร ใจนันตา ... ครูต้องเข้ามาอีกครั้งเพราะจะมาบอกเธอว่า ... เธอได้รับรางวัลนะ

จากบันทึก ... บันทึกความสุขแต่ละวันกับนักกิจกรรมบำบัด..ยินดีกับผู้ที่ได้รับรางวัลคนที่ 22 ^ ^

จากท่านอาจารย์ สุพรรษา ตาใจ (OTann_supansa) นะครับ

ลองเช็คอีเมลดูแล้วส่งที่อยู่กลับไปให้อาจารย์ด้วยครับ

ขอแสดงความยินดีด้วยนะ ;)...

สวัสดีครับ คุณ ชฎาพร ใจนันตา

ขอแสดงความยินดีด้วยครับ เขียนบทความได้เก่งมากๆครับ

ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะ คุณ ชฎาพร ใจนันตา

เขียนได้ซึ้งใจ และประทับใจมาก ๆ ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ อาจารย์ดร. พจนา แย้มนัยนา

ขอบคุณคะ

สวัสดีคะ คุณเพชรน้ำหนึ่ง

ขอบคุณคะ

สวัสดีคะ อาจารย์Ong Kuleemar

ขอบคุณคะ

สวัสดีค่ะ คุณ อาจารย์ดร. พจนา แย้มนัยนา

ขอบคุณคะที่ให้กำลังใจ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณเพชรน้ำหนึ่ง

ขอบคุณคะที่ให้กำลังใจ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณเจนจิรา ต่อตัน

ขอบคุณคะที่ให้กำลังใจ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ สิทธิศักดิ์ ดอกหอม

การที่เราคิดถึงพ่อเป็นสิ่งที่ดีมากนะคะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ ธีรศานต์ หล้าเอื้อย

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ อรทัย พงษ์ปิยะมิตร

ขอบคุณค่ะ

Aj.Saroj
IP: xxx.55.224.225
เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับลูกศิษย์คนเก่งเรียบเรียงความรู้สึกได้ยอดเยี่ยมสมกับการได้รับรางวัลขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้มีอนาคตที่ดีนะครับ

สวัสดีค่ะอาจารย์ Aj.Saroj

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณ ชฎาพร ใจนันตา
เขียนได้ประทับใจมากเลยครับ
ขอบคุณมากครับ