เนื่องจากในบ่ายวันพุธที4 กันยายน 2556 ที่ผ่านมา ครูดาหลาได้พานักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5และ 6 จำนวน 30 คน ไปร่วมกิจกรรมรณรงค์ต่อต้านยาเสพติดที่กองการสาธารณสุข เทศบาลต.บ้านกลาง อ.เมืองจ.ลำพูน เป็นผู้จัดขึ้น ซึ่งมีนักเรียนชั้นประถมจากโรงเรียนในตำบลบ้านกลางอีก 2 โรงเรียนรวมเป็นนักเรียนที่เข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้ 90 คน                                                                                                                                                 

      มีพิธีเปิดการอบรมโดยรองนายกเทศบาล  และมีคุณหมอนักจิตวิทยาจากโรงพยาบาลมาเป็นวิทยากรให้ความรู้กับนักเรียน        

                  

 

  หลังจากแจกอาหารว่างแล้วก็มีวิทยากรอีกท่านหึ่งมาจากเรือนจำจังหวัด แนะนำตัวว่าเป็นอนุศาสนาจารย์ เป็นอาจารย์ในเรือนจำที่คุมขังนักโทษ  ได้เล่าประวัติการศึกษาโดยมีวีดิโอประกอบว่าเคยบวชเป็นสามเณรให้นักเรียนทายว่าสามเณรรูปไหนเป็นอาจารย์ เด็กๆก็ทายกันไปเพลินๆ  แล้วก็เข้าเรื่องว่าตอนนี้ทำงานอยู่ในเรือนจำดูแลนักโทษที่ประพฤติตัวไม่ดีเช่น ค้ายาเสพติด  และมีภาพที่มีภาพที่พ่อติดยาเสพติดแล้วฆ่าตัดคอลูกสองคน แล้วตัวเองก็แขวนคอตาย  และถามว่าเด็กๆกลัวไหม  ให้ไปบอกพ่อหรือคนในบ้านนะว่ายาเสพติดไม่ดี ฯลฯ                          

                                                                 

     และก็นำภาพนักโทษที่อยู่ในห้องขังมาขึ้นจอให้นักเรียนดู ตั้งแต่ผู้คุมเปิดกุญแจห้องขัง นักโทษประหารรู้ตัวแล้วว่าวันนี้ถึงเวลาของตัวเองแล้ว  คนถ่ายทำเน้นภาพชัดมากเห็นถึงแววตาของคนที่รู้ว่าจะต้องประหาร  ได้ยินเสียงร้องขัดขืน ต่อสู้  เห็นการควบคุมตัวที่แน่นหนา  และผู้คุมนำไปแดนประหารเอาผ้าปิดตา และฉุดกระชากลากถูไปยังหลักประหาร ตลอดเวลาก็มีเสียร้องขัดขืนของผู้ที่เป็นนักโทษเอาดอกไม้ธูปเทียนใส่มือที่มัดไว้ แล้วถ่ายให้เห็นกระบอกปืนเล็งมาให้ตรงกับตำแหน่ง   แล้วได้เห็นการลั่นกระสุนมาตรงเป้า  ถ่ายภาพญาติๆร้องไห้อย่างน่าสงสาร......

                                                                          

     ทุกคนอยู่ในสภาพที่กลัว และตกตะลึงต่อภาพที่เห็น  ครูที่นั่งอยู่กับเด็กๆก็เหมือนกัน ต่อเมื่อได้สติจึงเดินออกจากห้องมาคิดว่าทำไมเขาให้เด็กดูภาพอย่างนี้  จำเป็นด้วยหรือ  รู้อย่างนี้ไม่พาเด็กมาหรอก  

                       

    หน่วยงานที่ให้การอบรมไม่ใช่สถานศึกษา คนที่ให้มาความรู้ถ้าเป็นเรื่องดีมีประโยชน์เหมาะกับวัยของเด็กก็ดีไป แต่ถ้าไม่เหมาะสมกับวัยของเด็กล่ะ....จะทำอย่างไร  

                      

     ท่านผู้ใดสามารถช่วยครูดาหลาในเรื่องนี้ได้บ้าง ขอความกรุณาอภิปรายด้วยนะคะ  นึกว่าสงสารเด็กๆเถอะค่ะ