สิ่งของเครื่องใช้ ความงามอยู่ที่การใช้สอย ได้ย่ามใส่ผัดไทย ใส่น้ำ ขณะนั่งรถไฟ หยิบย่ามนำผัดไทยออกมา มองพินิจ มันช่างงามอะไรเช่นนี้

       สุขอีกอย่างในเวทีสนทนา Happy Ba ที่บุรีเทวี คืออาหาร  สุขทานอาหารเช้าเสร็จ ทุกคนพร้อมก็ขอบหมายให้คุณยายธี มอบดอกไม้กำลังใจจากรางวัลสุดคนึงให้ผู้เขียน  

    ร่วมกันชื่นสุขก็มาคุยกันต่อในเช้าที่ ชื่นมื่น  ร่วมกันเล่าช่วยกันบอก นอกจากสุขส่วนตัวแล้วทุกคนมีสุขสาธารณะ สุขในการให้หลายหลากสุข  ผ่านประสบการณ์ บอกเล่า ซึมซับ จับเอาไปคิด และเล่าต่อ 

     จนถึงเวลาต้องเลิกรา Happy  Ba ก็ยุติเวที  กลุ่มพวกพ้องน้องพี่ จากขอนแก่นก็จากลาไปพร้อมอาจารย์แผ่นดิน กลุ่มของคุณชลัญ ก็จากกันไปกับครอบครัว  ผู้เขียนน้องเจี๋ยบและคุณแป๊ด ขออาศัยไปกับอาจารย์ศิลา คุณนายนุชกับคุณยายธี ก็แยกย้ายไป ระหว่างรออาศัยรถ ได้คุยกับคนข้างกายของใครบางคนแม้คุยกันไม่มากคำ  ก็รู้ว่ามีน้ำใจในไมตรี   ว่าขอติดรถไปลงที่กทม. คุยกันต่อก็บอกว่าจะไปหัวลำโพง ต่อรถไฟลงใต้ไปเพขรบุรี  มีธุระกับพระคุณเจ้า วัดวังหินหนองหญ้าปล้อง ซึ่งก็ได้รับไมตรีอนุเคราะจะไปส่งให้ถึงที่จะไป 

      คุณแป๋ดเดินมาหาผู้เขียน ปลดย่ามสะพายออกมาแขวนใส่บ่าผู้เขียน"บอกว่า ซื้อมาใช้ไปครั้งเดียวแต่อยากให้.....,

      มันเป็นความปลาบปลื้มใจที่ยากบรรยาย

 "สิ่งของเครื่องใช้มีความงามอยู่การใช้สอย ได้ย่ามใส่ผัดไทย ใส่น้ำ้หนึ่งขวด ขณะที่นั่งรถไฟ หยิบย่ามมาพิจารณา มันช่างงามอะไรเช่นนี้"  

    ของรักของหวงไม่ง่ายนักที่ให้กันง่ายๆ

 นักเลงรถ ให้กุญแจรถ ถือว่าสุดยอดในน้ำมิตร 

นักเลงปืน มอบปืนให้ย่อมมีความหมายถึงใจที่ไว้วาง  

คนรักย่ามปลดย่ามให้ ยากบรรยายความรู้สึก   

 Happy Ba ถึงด้วยสุขที่ออกแบบได้  พบกันใหม่ในโอกาสหน้า พื้นที่แห่งความสุข