เจ้าของบ้าน


แสงตะเกียงเสียงตะโกนโจรเข้าบ้าน

สั่นสะท้านกระทั่งดังไปทั่ว

คนในบ้านยังมึนไม่ตื่นตัว

เห็นเงียงัวงุนงงคงเงียบงัน


ขณะบ้านเคียงข้างต่างหัวเราะ

รอยยิ้มแย้มแถมเยาะเพราะเย้ยหยัน

โจรจะเปลื้องเรื่องจะปล้นคนของมัน

ตื่นไม่ทันเสียท่าพาหมดทาง


หมาเฝ้าบ้านเลี้ยงไว้ก็ไม่เห่า

เห็นโจรเข้าระริกกระดิกหาง

รับกระดูกถูกยาเขามาวาง

กลายเป็นหมาหิวก้างกลางบ้านเรา


เจ้าของบ้านชมว่าเป็นหมาเชื่อง

เลี้ยงไม่เปลืองเรื่องไม่แปลกแลกข้าวเปล่า

ชอบหมาหิวอาหารงานเบาเบา

ไม่เคยเห่าโจรป่าเขาว่าดี


แล้วด่าคนตะโกนกู่อยู่หน้าบ้าน

พูดคำพาลเป็นภัยไปทุกที่

คำไพเราะอยู่ไหนไม่เห็นมี

ถ้อยวาทีที่กล่าวเขาไม่ฟัง


เสียงตะโกนหนที่ร้อยจักลอยหาย

สิ่งที่หมายไม่เป็นเช่นที่หวัง

ก่อนแหบโหยแห้งหายไร้เสียงดัง

ถูกชิงชังหวังที่เห็นไม่เป็นจริง