เหตุผลที่ทำ "วิจัย"

ศิริ
  อาจจะมีเหตุผลไม่เหมือนใคร   

2 -3 วันมานี้ สงสัยผู้เขียนจะเขียนบันทึกเรื่องวิจัย มากไปหน่อย เล่นเอาคนใกล้ตัวที่เริ่มจะพักงานวิจัย มาปัดฝุ่นเขียนวิจัยต่อ 

เคยคุยกับพี่โอ ๋ว่า เราทำงานห้อง Lab น่ะโชคดี เพราะ มี  "ทรัพยากร" มากมายให้เราได้ "ศึกษา" ไม่ว่าจะเป็น "สิ่งส่งตรวจ" ที่เหลือเฟือ  พร้อม ๆ กับ "ผลการตรวจวิเคราะห์"  แต่จริง ๆ แล้วเราไม่ค่อยได้ทำอะไรในส่วนนี้มากนัก.....

ส่วนใหญ่ที่ผ่านมาห้อง Lab. เราจะมีแนวทางการทำวิจัย .......

  • เรื่องการเตรียมน้ำยา.....
  • เรื่องการเปรียบเทียบเครื่องมือระหว่างเครื่อง....กับ...
  • ผลของการเก็บรักษาสิ่งส่งตรวจสำหรับการตรวจวิเคราะห์....
  • การเปรียบเทียบผลการตรวจ....ระหว่างสิ่งส่งตรวจ....กับ....
  • ศึกษาผลการตรวจวิเคราะห์ในกลุ่ม..........

    "การทำวิจัย" แต่ละคนมี  "จุดประสงค์" แตกต่างกันไป สำหรับผู้เขียนหากใครต้องการให้ "ผลงานตีพิมพ์"์ เพื่อขอผลงานก็ไม่แปลก นั่นอาจจะเป็น "แรงจูงใจ" อย่างหนึ่ง  แต่สำหรับผู้เขียน นั่นคือ "ผลพลอยได้" ต่างหากล่ะ.. และผู้เขียนอาจจะมีเหตุผลในการทำวิจัย ไม่เหมือนใคร  เพราะ...
  • อยากให้ตัวเอง "มีสาระ" ควบคู่กับการทำงานแบบ  "สุข" และ "สนุก" ไปวัน ๆ ----ก็เลยคิดว่า หากทำ "วิจัย" ได้และมี "ผลงานตีพิมพ์" ก็่อาจทำดูว่าเราไม่ "ไร้สาระ" ในการทำงานที่ "สนุก"ไปวัน ๆ  เท่านั้น (อันนี้คิดเอาเอง)

  • การเชียนเสร็จแต่ละเรื่องไม่ใช่เรื่องง่ายเลย บางคนพอถึงขั้นตอนการเขียนก็พับเก็บเอาไว้ เผลอ ๆ หมดไฟไปก็ยังมี  ผู้เขียนก็เช่นกันผลงานชิ้นแรกผู้เขียนก็ทิ้งระยะไปพอสมควร  มีเหตุผล 108 ประการ ที่จะนำมาอ้างได้ ถ้าหาก "ไม่อยากทำ"  แต่ขั้นตอนการเขียนมันขึ้นกับตัวเองค่ะ  รับรู้อยู่กับตัวเอง ดังนั้นถ้าเขียนเสร็จ  ก็เท่ากับว่าเกือบ "เอาชนะตัวเอง" ได้สำเร็จ

  • เมื่อ "ส่งผลงาน" ผู้เขียน ต้อง "ทำใจ" มากกว่าอีกหลายเท่า เพราะ "กลัว"   ---มันจะได้เรื่องมั๊ย ?, เราจะ "ปล่อยโง่" รึเปล่า?  ใจเต้นทุกครั้งที่ส่ง  แต่บอกกับตัวเองว่า "ถ้าไมได้เรื่อง  ก็ แค่ไม่ได้รับ "การตีพิมพ์" เท่านั้นเอง การทำวิจัยของผู้เขียนส่วนใหญ่ จะนำเอา "ปัญหา" เล็ก  ๆ ที่เกิดขึ้น และอยากรู้้ มาทำค่ะ ไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไร บางคนอาจมองว่าไม่สำคัญ แต่อันนี้ขึ้นอยู่กับ "มุมมอง"

เหตุผลของผู้เขียนอาจจะไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน ไม่ว่าจะเป็น  "การเอาชนะตัวเอง เอาชนะความกลัว และเอาชนะเหตุผลต่างๆ  นานา" 

อีกทั้ง "การทำวิจัย"  ทำให้

"คำถาม" นั้น มี "คำตอบ" อย่าง "มีเหตุมีผล" 

และเมื่อนำมาใช้ ก็มีความ "น่าเชื่อถือ"

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกเรื่องราว...เล่าสู่กันฟัง

คำสำคัญ (Tags)#วิจัย#r2r#การเขียน#ความสุข#การทำงาน#การตีพิมพ์

หมายเลขบันทึก: 49254, เขียน: 10 Sep 2006 @ 08:10, แก้ไข, 21 Jun 2012 @ 16:44, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (7)

พี่เม่ย
เขียนเมื่อ 10 Sep 2006 @ 10:22
    สาระ!.....
  • พี่เม่ยว่านำคำนี้ใส่ไว้ในใจตนเองเพียงคำเดียวก็เพียงพอแล้วค่ะ...สิ่งอื่นๆจะติดสอยห้อยตามมาเอง....เนาะ!
nidnoi
เขียนเมื่อ 10 Sep 2006 @ 10:47
ไปไกลมาก...น้องเรา    ไกลในทางดีค่ะ
.
(เพิ่งรู้..ที่พี่เม่ยพูดว่า    คุณศิริ "หลุดจากกรอบแล้ว"  จากบันทึกนั้น..เพิ่งเข้าใจนี่เอง   ว่า "หลุด"  เป็นยังไง....คิดนานข้ามวันเลย ^-^)
.
อ่านเรื่องนี้แล้วต้องหันกลับมามองวิธีคิด  วิธีทำงานของตัวเองใหม่.........ขอบคุณหนูแหม่ม
love
IP: xxx.170.234.5
เขียนเมื่อ 10 Sep 2006 @ 10:58
  ใจเราเท่านั้นที่สำคัญ หากเราคิดดีทำดี  จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของพี่ทำไปเถอะน้องถ้าใจเราอยากทำ  เพราะน้องมีความคิดดีๆ มาให้สังคมเสมอ สู้เค้าค่ะคุณศิริ  จะคอยติดตามและเป็นกำลังใจ
nidnoi
เขียนเมื่อ 10 Sep 2006 @ 11:16

ต่อ...ๆๆๆ

มาอธิบายคำว่า  "หลุดจากกรอบแล้ว"   (ตามที่ตัวเองเข้าใจ    ในที่นี้หมายถึงการคิดที่ไม่มี "กรอบ"  ของอะไรก็แล้วแต่   มาปิดกั้น   ทำให้คิดได้กว้างขึ้น  ไกลขึ้น   ลึกซึ้งขึ้น

ทำให้บันทึกหลังๆ ของคุณศิริ  มีมุม  ที่ต่างไป

คิด..ทำ..และเขียนต่อไป ค่ะ   มีแฟนๆ รออ่านกันอยู่

ศิริ
เขียนเมื่อ 10 Sep 2006 @ 11:55

พี่เม่ย---ขอบคุณค่ะ ช่วงนีี้้เบียดเวลาเล่นคอม ฯ กับลูก  ๆ ค่ะ เหมือนเล่นเก้าอี้ดนตรีเลยค่ะ

คุณ nidnoi ---ขอบคุณที่ให้ความกระจ่างเรื่อง "หลุด" เพราะตัวเองก็ไม่เข้าใจเท่าไร ? ผู้เขียนเขียนด้วยใจค่ะ --- ด้วยใจจริงค่ะ (ผู้เขียนน่ะแปลก จริง  ๆอยากเขียนแต่ไม่ค่อยอยากให้คนอ่านเท่าไร เพราะตัวเองคิดเสมอว่า เรามันประสบการณ์น้อยและ ความคิดยังเด็ก ๆ นัก  สังเกตุได้ว่า ตัวเองยังไม่ค่อยกล้าไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับใครเขาค่ะ  ---ดังนั้นการเขียนบันทึกก็เหมือนการเอาชนะใจตัวเองอีกเช่นกัน)

คุณ Love ค๊ะ ---ขอบคุณค่ะ ยังห่วงใยและเป็นกำลังใจให้เสมอเช่นกันค่ะ  ผู้เขียนก็เชื่อค่ะ "วันและเวลา" จะเป็นเครื่องพิสูจน์ ได้ดีเสมอ ว่าแต่-เขียนบันทึกบ้างน๊ะค๊ะ-

โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 10 Sep 2006 @ 22:41
เห็นด้วยกับคุณ nidnoi ค่ะว่าคุณศิริ "บรรลุ"แล้วค่ะ เป็นตัวอย่างที่ดีว่า การเขียนอย่างสม่ำเสมอ ทำให้เราค้นพบศักยภาพของตนเอง เขียนสบายๆแต่ได้"สาระ" ให้ข้อคิด และ"จุดประกาย"ให้คนอื่น ของคุณศิริ เยี่ยมตรงที่ เป็น"ประกายจากคุณกิจ"ตัวจริง เสียงจริงเลยนะคะ ขอชื่นชมคนกันเองด้วยความจริงใจค่ะ
ศิริ
เขียนเมื่อ 11 Sep 2006 @ 20:37
เขินจังค่ะ พี่โอ๋  แต่อยากมีส่วนช่วยให้ทุกคนทำงานวิจัยกันเยอะๆ  ค่ะ วันนี้ฟังข่าว น่าจะเป็นข่าวดี ที่เขามีการสนับสนุน ส่งเสริม และมีการประกวดงานวิจัยกันตั้งแต่เด็ก ๆ  ระดับชั้นประถม มัธยม เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมใกล้ตัว