2 -3 วันมานี้ สงสัยผู้เขียนจะเขียนบันทึกเรื่องวิจัย มากไปหน่อย เล่นเอาคนใกล้ตัวที่เริ่มจะพักงานวิจัย มาปัดฝุ่นเขียนวิจัยต่อ
เคยคุยกับพี่โอ ๋ว่า เราทำงานห้อง Lab น่ะโชคดี เพราะ มี "ทรัพยากร" มากมายให้เราได้ "ศึกษา" ไม่ว่าจะเป็น "สิ่งส่งตรวจ"ที่เหลือเฟือ พร้อม ๆ กับ "ผลการตรวจวิเคราะห์" แต่จริง ๆ แล้วเราไม่ค่อยได้ทำอะไรในส่วนนี้มากนัก.....
ส่วนใหญ่ที่ผ่านมาห้อง Lab. เราจะมีแนวทางการทำวิจัย .......
- เรื่องการเตรียมน้ำยา.....
- เรื่องการเปรียบเทียบเครื่องมือระหว่างเครื่อง....กับ...
- ผลของการเก็บรักษาสิ่งส่งตรวจสำหรับการตรวจวิเคราะห์....
- การเปรียบเทียบผลการตรวจ....ระหว่างสิ่งส่งตรวจ....กับ....
-
ศึกษาผลการตรวจวิเคราะห์ในกลุ่ม..........
"การทำวิจัย" แต่ละคนมี "จุดประสงค์" แตกต่างกันไป สำหรับผู้เขียนหากใครต้องการให้ "ผลงานตีพิมพ์"์ เพื่อขอผลงานก็ไม่แปลก นั่นอาจจะเป็น "แรงจูงใจ" อย่างหนึ่ง แต่สำหรับผู้เขียน นั่นคือ "ผลพลอยได้" ต่างหากล่ะ.. และผู้เขียนอาจจะมีเหตุผลในการทำวิจัย ไม่เหมือนใคร เพราะ...
อยากให้ตัวเอง "มีสาระ" ควบคู่กับการทำงานแบบ "สุข" และ "สนุก" ไปวัน ๆ ----ก็เลยคิดว่า หากทำ "วิจัย" ได้และมี "ผลงานตีพิมพ์" ก็่อาจทำดูว่าเราไม่ "ไร้สาระ" ในการทำงานที่ "สนุก"ไปวัน ๆ เท่านั้น (อันนี้คิดเอาเอง)
การเชียนเสร็จแต่ละเรื่องไม่ใช่เรื่องง่ายเลย บางคนพอถึงขั้นตอนการเขียนก็พับเก็บเอาไว้ เผลอ ๆ หมดไฟไปก็ยังมี ผู้เขียนก็เช่นกันผลงานชิ้นแรกผู้เขียนก็ทิ้งระยะไปพอสมควร มีเหตุผล 108 ประการ ที่จะนำมาอ้างได้ ถ้าหาก "ไม่อยากทำ" แต่ขั้นตอนการเขียนมันขึ้นกับตัวเองค่ะ รับรู้อยู่กับตัวเอง ดังนั้นถ้าเขียนเสร็จ ก็เท่ากับว่าเกือบ "เอาชนะตัวเอง" ได้สำเร็จ
- เมื่อ "ส่งผลงาน" ผู้เขียน ต้อง "ทำใจ" มากกว่าอีกหลายเท่า เพราะ "กลัว" ---มันจะได้เรื่องมั๊ย ?, เราจะ "ปล่อยโง่" รึเปล่า? ใจเต้นทุกครั้งที่ส่ง แต่บอกกับตัวเองว่า "ถ้าไมได้เรื่อง ก็ แค่ไม่ได้รับ "การตีพิมพ์"เท่านั้นเอง การทำวิจัยของผู้เขียนส่วนใหญ่ จะนำเอา "ปัญหา" เล็ก ๆ ที่เกิดขึ้น และอยากรู้้ มาทำค่ะ ไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไร บางคนอาจมองว่าไม่สำคัญ แต่อันนี้ขึ้นอยู่กับ "มุมมอง"
เหตุผลของผู้เขียนอาจจะไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน ไม่ว่าจะเป็น "การเอาชนะตัวเอง เอาชนะความกลัว และเอาชนะเหตุผลต่างๆ นานา"
อีกทั้ง "การทำวิจัย" ทำให้
"คำถาม" นั้น มี "คำตอบ" อย่าง "มีเหตุมีผล"
และเมื่อนำมาใช้ ก็มีความ "น่าเชื่อถือ"
สาระ!.....
ใจเราเท่านั้นที่สำคัญ หากเราคิดดีทำดี จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของพี่ทำไปเถอะน้องถ้าใจเราอยากทำ เพราะน้องมีความคิดดีๆ มาให้สังคมเสมอ สู้เค้าค่ะคุณศิริ จะคอยติดตามและเป็นกำลังใจ
ต่อ...ๆๆๆ
มาอธิบายคำว่า "หลุดจากกรอบแล้ว" (ตามที่ตัวเองเข้าใจ ในที่นี้หมายถึงการคิดที่ไม่มี "กรอบ" ของอะไรก็แล้วแต่ มาปิดกั้น ทำให้คิดได้กว้างขึ้น ไกลขึ้น ลึกซึ้งขึ้น
ทำให้บันทึกหลังๆ ของคุณศิริ มีมุม ที่ต่างไป
คิด..ทำ..และเขียนต่อไป ค่ะ มีแฟนๆ รออ่านกันอยู่
พี่เม่ย---ขอบคุณค่ะ ช่วงนีี้้เบียดเวลาเล่นคอม ฯ กับลูก ๆ ค่ะ เหมือนเล่นเก้าอี้ดนตรีเลยค่ะ
คุณ nidnoi ---ขอบคุณที่ให้ความกระจ่างเรื่อง "หลุด" เพราะตัวเองก็ไม่เข้าใจเท่าไร ? ผู้เขียนเขียนด้วยใจค่ะ --- ด้วยใจจริงค่ะ (ผู้เขียนน่ะแปลก จริง ๆอยากเขียนแต่ไม่ค่อยอยากให้คนอ่านเท่าไร เพราะตัวเองคิดเสมอว่า เรามันประสบการณ์น้อยและ ความคิดยังเด็ก ๆ นัก สังเกตุได้ว่า ตัวเองยังไม่ค่อยกล้าไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับใครเขาค่ะ ---ดังนั้นการเขียนบันทึกก็เหมือนการเอาชนะใจตัวเองอีกเช่นกัน)
คุณ Love ค๊ะ ---ขอบคุณค่ะ ยังห่วงใยและเป็นกำลังใจให้เสมอเช่นกันค่ะ ผู้เขียนก็เชื่อค่ะ "วันและเวลา" จะเป็นเครื่องพิสูจน์ ได้ดีเสมอ ว่าแต่-เขียนบันทึกบ้างน๊ะค๊ะ-
เขินจังค่ะ พี่โอ๋ แต่อยากมีส่วนช่วยให้ทุกคนทำงานวิจัยกันเยอะๆ ค่ะ วันนี้ฟังข่าว น่าจะเป็นข่าวดี ที่เขามีการสนับสนุน ส่งเสริม และมีการประกวดงานวิจัยกันตั้งแต่เด็ก ๆ ระดับชั้นประถม มัธยม เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมใกล้ตัว