facilitator

วันที่ 29 พฤษภาคม 2555

ดิฉันมีโอกาสได้เข้าร่วมเรียนรู้ “ประสบการณ์พัฒนาครู Facilitator ครั้งที่ ๑ ที่บ้านของอาจารย์ ผศ.วัชรชัย วิริยะสุทธิวงศ์(อ.นุ)  และ บ้านเรียนสมดุลชีวิต

 

ครั้งแรกที่คุณเอกได้ชักชวน เราก็คิดว่าอยากไป เพราะเห็นคนที่จะมานำเล่าเรื่องล้วนแต่เป็นคนที่น่าสนใจ  และน่าเรียนรู้ด้วย สำหรับตัวดิฉันเองนอกจากวงเรียนรู้ส่วนใหญ่จะอยู่ในแวดวงสาธารณสุขแล้ว แทบจะไม่ได้เข้าวงอื่นๆเลย ทำให้ตัดสินใจได้ไม่ยากที่จะเข้าร่วมวงนี้และโดยเฉพาะเห็นรายชื่อคนที่เข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยแล้ว ทำให้ตัดสินใจได้ทันทีว่าจะต้องไปให้ได้ ถึงแม้จะมีภาระกิจมากมายอยู่ตรงหน้า เราก็ขอยกเลิกไปก่อน

 

เมื่อถึงวันไปร่วมกิจกรรม เรามีคู่หู คือ คุณไก่ ประกาย เป็นเพื่อนร่วมทาง เรานัดเจอกันก่อนที่คอนโดลูกสาวและเดินทางมาบ้าน อ. นุ  ด้วยแทกซี่ รู้สึกไกลมากๆๆ  แต่เมื่อเข้ามาเห็นบ้านไม้สัก ทำให้เรารู้สึกปิ๊งและเกิดแรงบันดาลใจกับบ้านหลังนี้มาก ทำให้เรารู้ว่าบ้านหลังต่อไปของเราน่าจะเป็นบ้านไม้  ยิ่งมาพบ อ. นุ ครั้งแรก อาจารย์มีบุคลิกและหน้าตาอบอุ่นเป็นมิตร และยิ่งรู้ที่มาของบ้านไม้หลังนี้ ยิ่งรู้สึกว่า อาจารย์สร้างบ้านเรียนสมดุลของชีวิตได้อย่างแท้จริง ลูกๆอาจารย์โชคดีมากที่มีพ่อแบบอาจารย์ ความจริงแล้วอยากถามถึงราคาบ้าน แต่ไม่กล้าถาม และอาจารย์สร้างบ้านโดยใช้เวลาไม่นานนักก็เสร็จ น่าจะมีพลังมากมายจริงๆๆๆ

 

Large_img_2264 

 

เรามาถึงบ้านไม้สัก เวลาประมาณ 8.00 น. เห็นบังวอญ่ารออยู่ก่อนแล้ว เราทักทายกันเหมือนญาติที่คุ้นเคยมาก เรามีโอกาสได้เดินชมบ้าน เพื่อรอเพื่อนคนอื่นๆทยอยมา ทำให้เรามีโอกาสชมบ้านได้ทุกมุม คุ้มจริงๆ  และเมื่อมาพบ ดร ยุวนุช  คุณนายด๊อกเตอร์ คนที่มีศิลปในตนเอง สวมใส่ผ้าไทยและการแต่งตัวดูดีเสมอ อ. ศิลา  คนน่ารัก เราเห็นหน้ากันครั้งแรก อาจารย์หน้าหวานสวยงามและดูดี  และ ทันตแพทย์หญิง แห่ง หนองคาย ทพญ.ธิรัมภา เห็นหน้าตากันครั้งแรกเช่นกัน น้องเจี๊ยบ โยคะ และ ครูแป๋ม รวมทั้งคนอื่นๆ ล้วนแต่ทำให้เราประทับใจที่ได้เห็นหน้า คุณไก่ ประกายเธอบอกว่า เธอมาเห็นหน้า ทุกคนแล้ว เธอบอกว่า ทุกคนมีแต่คนหน้าตาดีดี  จริงค่ะ ขอยืนยัน..

 

 

 

เมื่อเริ่มกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ก็ประทับใจการนำกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จาก...คุณเอก จตุพร แบบเรียบง่าย...แต่ทำให้พวกเรากระตือรือร้นที่จะอยากจะเรียนรู้ไปด้วยและน่าจะบรรลุวัตถุประสงค์ที่ว่า ต้องการให้ คนทำงานมีโอกาสมาเจอะเจอ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ เติมพลังให้แก่กัน และถือว่าเป็น PLC (professional Learning Community)สำหรับกลุ่ม “วิทยากรกระบวนการ” ได้เป็นอย่างดี จากการนำเรื่องการเรียนรู้ในการเคลื่อนของกระบวนทัศน์ของการพัฒนามนุษย์ ใน 21st Century Skills ทำให้ดิฉันเข้าใจมากขึ้นว่า การเรียนรู้ทุกวันนี้ สามารถหาข้อมูลทุกอย่างได้เพียงปลายนิ้วคลิก แต่จะทำอย่างไร ให้คนสามารถสร้างทักษะให้ปรับตัวกับโลกได้

 

 

ความจริงในช่วงนี้...ดิฉันมีประเด็นอยากแลกเปลี่ยนแต่เห็นเวลาล่วงเลยแล้ว ก็เลยไม่ได้จุดประเด็น ขอมาเล่าตรงนี้ก็แล้วกันนะคะ  จากที่ว่าเด็กทุกวันนี้ อยู่ในโลกเสมือน ทำให้เมื่ออยู่ในโลกความจริงไม่ค่อยอดทน เด็กสามารถหาความรู้ใหม่ได้ในโลกออนไลด์ คือว่า... ดิฉันมีหลานอยู่คนหนึ่ง เธอชอบอ่านนิยายออนไลด์มากๆๆ อ่านๆๆๆๆและนอนดึกมาก อ่านจนคนเขียนนิยายออนไลด์เขียนไม่ทันให้เธออ่าน จนเธอต้องแต่งนิยายเอง เพื่อให้เพื่อนได้อ่านด้วย อย่างไรก็ตาม ก็เป็นปัญหาในการเรียนรู้อย่างอื่นๆของเธอด้วย เพราะเธอจะสนใจเฉพาะวิชาที่เธอชอบ และไปเรียนไมทัน เพราะนอนดึกเกินไป เราก็หาวิธีในการดูแลหลานว่า..จะทำให้ให้เธอสามารถเรียนรู้อย่างสมดุลได้อย่างไร..เรื่องนี้เราต้องหาวิธีการในการดูแลหลาน เป็นเรื่องราวที่ยาวมาก ขอเล่าเพียงเท่านี้ก่อนค่ะ ..

 

ดิฉันจำคำที่ อ วิจารณ์ พานิช... เคยเล่าว่า ตอนนี้นักเรียนสามารถเรียนรู้ได้ทุกสิ่งในโลกนี้ เพราะฉะนั้นเวลาครูจะมาสอน นักเรียนอยากรู้ว่า ครูเคยทำมีประสบการณ์ในสิ่งที่มาสอนเขาไหม เขาอยากฟังสิ่งนั้น ไม่ใช่มานั่งสอนทฤษฎีให้เขาฟัง น่าคิดจริง... ดังนั้นการ KM จึงเป็นการนำสิ่งที่เรามีไปแลกเปลี่ยนมากกว่า

 

เมื่อเรียนรู้แต่ละตอน รวมทั้งกิจกรรมที่มี รู้เพียงว่า ได้เรียนรู้มากมาย...ขอต่อในบันทึกต่อไปนะคะ

 

แก้ว..