ครูอ้อยก็เคยท้อแท้ บ่อยมาก แทบจะทุกวัน แต่ครูอ้อยก็ผ่านพ้นวิกฤติเหล่านั้นมาด้วยดี อาจจะเพราะครูอ้อยยึดมั่นกับ.....การคิดดี พูดดี และทำดี
*****
ระยะนี้ ครูอ้อยทำงานหนักไม่ค่อยได้ ส่วนใหญ่จะเหนื่อยง่ายและต้องการพักผ่อนมากๆๆ หากง่วงนอนก็จะหลับง่ายเลย กลัวที่สุดก็คือ หลับกลางสี่แยกไฟแดง ขณะที่รอไฟเขียวที่จะกลับบ้าน
*****
ครูอ้อยรู้ตัวเองดีว่า ทำงานมากๆมานาน ดังนั้น งานต่างๆของครูอ้อยเองจะอยู่ตัว หากเกี่ยวกับการเรียนการสอน ครูอ้อยแทบจะไม่ต้องเตรียมอะไรมากนัก ก็สอนได้อย่างดี
*****
แต่งานอื่นๆเข้ามาประดัง ผสมกับเวลาว่างจากการสอนไม่ค่อยมี ครูอ้อยสอนมากในแต่ละวันที่มีชั่วโมงว่างเพียงวันละ 1 ชั่วโมงเท่านั้น เห็นคนอื่นเขามีเวลาว่างมากมาย.....เปรียบเทียบกัน ครูอ้อย ก็.....ท้อแท้
*****
แต่แล้วครูอ้อยก็มีที่ยึดอีก จากเพื่อนครูที่ให้กำลังใจ ในอีเมล์ ดังนี้้.....
*****
จาก.....แก้วเปล่า
อ่านบล็อกของพี่แล้วมีกำลังใจในการทำงานจังเลยค่ะ หนูเป็นครูได้ 3 ปีแล้วประสบการณ์ก็ยังน้อย...เวลามีอะไรสงสัยเกี่ยวกับการสอนก็เข้ามาดูในบล็อกของพี่นี่ละคะ ไงก็เป็นกำลังใจให้พี่ในการเขียนผลงานและบล็อกดีๆต่อไปนะคะ
*****
ครูอ้อยเลยตื่นแต่เช้า ไม่ซบเซา หรือง่วงนอนอีกค่ะ เพราะคิดว่า.....มีคนอ่านงานของครูอ้อย รออ่านงานของครูอ้อยอีก ครูอ้อยจะไม่ละทิ้ง ไม่ท้อแท้อีกต่อไป เพราะครูอ้อยมีเพื่อน ตามทางเดินของครูอ้อยเสมอค่ะ
ขอบคุณน้องมากๆๆเลย ค่ะ กำลังใจ มอบดอกไม้แต่เช้า หอมกรุ่นเลยค่ะ
Thaenkham .
ชื่นชมและเป็นกำลังใจให้พี่ครูอ้อยเสมอค่ะ
ขอบคุณค่ะ น้อง
ถาวร
พี่น้อมรับกำลังใจและเป็นกำลังใจให้น้องเสมอเช่นกันค่ะ
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
คนขยันหมั่นทำงาน..ยังมีเวลาเขียนบันทึกมากมาย..เหนื่อยกาย..สุขใจนะคะ..
จิตท้อแท้แค่ชั่วคราว
เป็นเรื่องยาวที่ไม่ยากจักแก้ไข
แต่ต้องรอเวลาให้ผ่านไป
แค่บางใครบางคนต้องทนรอ เอย
กำลังใจดี ๆ มีค่ากว่ายาใด ๆ นะครับ
สู้ต่อไปสำหรับคนทำงานนะคะ
เป็นกำลังใจให้ครับ สิ่งสำคัญคือ ดูแลสุขภาพ ทั้งกายและใจ ให้สมบูรณ์
บ้างครั้งเหนือยบ้างครั้งท้อก็มีบ้าง เหนือยทุกครั้งคิดถึงเพื่อนมีแรงใจ..
ขอบคุณน้องชลัญ มากๆๆค่ะ
ขอบคุณพี่ใหญ่มากๆๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ อาจารย์ตึ๋ง
ขอบคุณมากค่ะ คุณโนบิตะ
ขอบคุณ ครูกีร์ เพื่อนรัก
ขอบคุณมากค่ะ น้องตั้ม
ขอบคุณคนล่าฝันมากๆๆค่ะ
ฅนล่าฝัน
หาที่ระบายความทุกข์ได้แล้ว เวลาท้อแท้ จะเข้ามาอ่าน มาเขียนที่นี่ ไม่ว่ากันนะ