บ้านคือวิมานของเรา เราซื้อเราเช่าเราปลูกของเรา.....บ้านของฉัน

แม้จะเป็นเพียงหลังเล็ก ๆ ที่เหมาะกับคำว่า "กระท่อม" แต่ก็เป็นสถานที่

ที่ให้ความสุข ความอบอุ่นได้มากจริง ๆ ไปไหนต่อไหน ณ สถานที่ใด

แม้จะเลอเลิศสักเพียงใด แต่ก็ไม่มีความสุขเท่ากับบ้านหลังนี้

 

 

ประจวบคีรีขันธ์ นับเป็นจังหวัดหนึ่งที่ติดความแห้งแล้ง เนื่องจากฝน

ทิ้งช่วงนานมากแต่ฉันก็ไม่เคยย่อท้อต่อการหาน้ำมาให้ต้นไม้

ในบ้านของฉัน เพราะถือว่าเขาคือสมาชิกหนึ่งของบ้านที่สร้างความสุข

ความรืนรมย์ให้กับฉันทุกเช้าทุกเย็น แม้แต่ยามค่ำคืนก็ยังส่งกลิ่นหอม

อบอวล จนเพื่อนบ้านต้องออกปากชมอยู่เสมอ  และต้นไม้เหล่านี้ก็

อดทน รอ  รอ ว่าวันหนึ่งฝนคงตกลงมา

 

 

ในที่สุด ฝนก็ตกลงมา  ทั้งคนทั้งต้นไม้ ดอกไม้ ใบหญ้า รู้สึกชุ่มฉ่ำไป

ตาม ๆ กัน จนอดไม่ได้ที่จะคว้ากล้องถ่ายรูปบันทึกความงดงามเอาไว้

 

 

ฟ้าหลังฝนสวยงามฉันใด  ดอกไม้หลังฝนก็สวยงามฉันนั้น หรืออาจ

เป็นเพราะ เจ้าของต้นไม้ ดอกไม้ เหล่านี้ มีความสุข สดชื่น

กับชีวิตสมถะ อยู่อย่างพอเพียง ทำให้มองอะไรก็งามตาไปหมด

งามแม้แต่กะเพราแดงขาวที่อยู่คู่กัน

 

 

จริง ๆ บันทึกความงดงามไว้หลากหลายความงาม แต่ก็ขอนำมาฝาก

เพียงไม่กี่ภาพ เกรงว่าบันทึกจะยาวเกินไป ลองทัศนากันเอาเองนะคะ

ว่าเป็นดอกอะไรบ้าง

 

 

ต้นไม้ในภาพนี้ได้มาเมื่อตอนไปงานศพแม่  มีญาติที่ทำสวนยางนำ

มาให้ดูแล้วคิดถึงตอนเด็ก ๆ จำได้ว่าเรียกว่า "หม้อข้าว หม้อแกงลิง"

แต่บ้างก็บอกว่า เรียก "กระเช้าสีดา"  นำมาปลูกใส่กระถางแขวนสวยดี

วันก่อนไปเที่ยวงานของดีทับสะแก เจอที่ร้านขายต้นไม้ ลองถาม

ราคาเล่น ๆ ต้นละ 150  ค่ะ ที่กระท่อมอิงจันทร์

มีสามกระถาง ๆ ละ สามต้นบ้างสี่ต้นบ้าง