เวลาเดินทางไปไหนมาไหน ไม่ว่าในประเทศหรือต่างประเทศ ครูอ้อยมีนิสัยที่จะต้องใช้อินเทอร์เนตเสมอ ต้องเดินไปถามเสมอว่า.....มีสัญญาณให้ใช้เน็ตได้หรือเปล่า
*****
แต่แล้วครูอ้อยก็เข้าใจระบบนี้ดีขึ้น เมื่อคนข้างบ้านใช้บริการสัญญาณนี้ มันเข้ามาในเครื่องคอมฯของครูอ้อยเอง ทำอย่างไรครูอ้อยจึงจะใช้ไวเรสนี้ได้ ลองดูนะคะ
*****
น้องขวัญที่เป็นลูกสาวคนเล็กไปเจรจา เพราะเขาเป็นนักเรียนในโรงเรียนเดียวกัน มิตรภาพจึงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และเราก็ได้ใช้เน็ตร่วมกัน แต่คนละบ้าน อย่างสบายใจ
*****
แต่ปัญหามันเกิดตรงที่ เวลาที่ใช้เน็ตนั้นไม่ตรงกัน เช่น เขายังไม่กลับมาเปิดใช้ ครูอ้อยก็จะไม่มีใช้ รอจนกว่าเขากลับมาเปิด ครูอ้อยจึงจะใช้ได้
*****
เมื่อเขามีน้ำใจอนุญาตให้ครูอ้อยได้ใช้ ดังนั้น ครูอ้อยก็ต้องมีส่วนร่วมในการออกค่าใช้จ่ายด้วย
Oh! Is that how we say 'wireless' in Thai ไวเรส?
ค่ะพี่อ้อย ที่บ้านครูอิงก็ใช้เจ้าตัวนี้ค่ะ
เผื่อแผ่เพื่อนบ้านไปรอบทิศ แต่ก็ตั้งรหัสไว้นะคะ
ใครจะใช้ก็ต้องมาขอรหัสจากเรา เพราะถ้าเกิดใช้พร้อม ๆ กันมากเกินไป
ก็จะทำให้เน็ตช้าไปบ้าง (คิดเอาเอง) บางวัน น้อง ๆ ที่โรงเรียนก็ถือโน้ตบุ๊ค
มานั่งเล่นกันที่บ้าน เจ้าของบ้านใจดี ไม่เคยเรียกค่าบริการ
แถม เลี้ยงอาหารด้วยอีกต่างหาก 55555+
แต่ก็มีความสุขค่ะ มีอยู่ครั้งหนึ่งนะคะ ครูิอิงต้องเดินทางเข้ากรุงเทพฯ สามวัน
เผลอปิดสัญญาณรับ ทำเอาเพื่อนบ้านที่ใช่ร่วมกัน เซ็งเป็ด เซ็งไก่กันเป็นแถว ๆ คริ คริ
พี่อ้อยขา บอกเขาเถอะว่า เปิดทิ้งไว้ได้เลย ครูอิงเปิดทิ้งไว้ทั้งคืนทั้งวันเลยค่ะ
อีกนิดนะคะ ถ้าพี่อ้อยต้องการใช้กับเครื่องใหญ่ที่ไม่ใช่โน้ตบุ๊ค
พี่อ้อยสามารถไปซื้อตัวรับสัญญาณเล็ก ๆ ราคา 650 บาท (ที่กรุงเทพฯอาจถูกว่า)
มาติดตั้งไว้ที่เครื่องคอมของเรา เราก็สามารถใช้สัญญาณตัวนี้ได้ค่ะ
ไม่ต้องลากสายแลนด์ให้รุงรัง เราจะย้ายเครื่องคอมของเราไปวางที่มุมไหนของบ้านก็ได้ค่ะ
สะดวกมาก ๆ ตอนนี้ครูอิง และ ลูก ๆ จึงย้ายเครื่องคอมเข้าห้องนอน ห้องใครห้องมัน สบายแฺฺฮเลยค่ะ
ค่ะคุณ SR
ครูอ้อยเรียกตามๆกันค่ะ ขออภัยค่ะ
น้ำใจคนไก้ลบ้านดีมากเลยครับคุณครู..
สวัสดีค่ะ
ที่บ้านลำดวนก็ใช้เปิดไว้ทั้งวันทั้งคืน
เพื่อนบ้านใช้ได้ด้วยโดยมาขอรหัส
และที่บ้านใช้พร้อมกันได้สะดวกมาก
ครูอ้อยสบายดีนะคะ
สวัสดีค่ะ ศน. ลำดวน
ขออภัยตอบช้านะคะ ครูอ้อยก็มะโนสาเหร่ไปเรื่อยค่ะ แต่คิดถึง ศน.เสมอค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ คนล่าฝัน
ฅนล่าฝัน
เป็นกำลังใจให้ครูอ้อยเมอเลยค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ คุณหมอรุ่งที่คิดถึง
ตันติราพันธ์,