GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ยานพาหนะ...การขับขี่...หลวงพระบาง (7)

เวลาประมาณหนึ่งโมงเช้ากว่า ๆ...ผมถึงนครหลวงเวียงจันทร์

ซึ่งอยู่ห่างจากด่านตรวจคนเข้าเมืองประมาณ 20 กว่ากิโลเมตร

เมื่อผมนั่งอยู่บนรถ...ผมตกใจนิดหน่อย เพราะประเทศลาวขับรถไม่เหมือนเรา

บ้านเรา....คนขับอยู่ด้านขวา...ขับบนถนนฝั่งซ้าย

ประเทศลาว...คนขับอยู่ด้านซ้าย...ขับบนถนนฝั่งขวา

ตอนแรก ๆ หวาดเสียวมาก เพราะกลัวรถ "ตำ" กัน

(ที่ลาว ไม่มีรถชนกัน...)

 

 

สัญญาณไฟจราจรที่คนลาวเรียก...

ไฟแดง = ไฟอำนาจ

ไฟเหลือง = ไฟวัดดวง

ไฟเขียว = ไฟสลายตัว

คนลาวใช้คำง่าย ๆ และเข้าใจง่าย ๆ

ที่น่าสังเกต คือ การทำประกันภัยรถ ยังต้องนำเข้าจากประเทศไทย

 

 

รถจักรยานยนต์ ส่วนใหญ่นำเข้าจากไทย

ส่วนรถยนต์ส่วนใหญ่ นำเข้าจากประเทศเกาหลีใต้

ซึ่งรูปทรง และรูปแบบน่ารักมากครับ

 

ป้ายทะเบียนรถ...

สีเหลือง = รถส่วนตัว

สีน้ำเงิน = รถข้าราชการ และรัฐบาล

สีขาว = รถรับจ้าง

สีแดง = รถป้องกันประเทศ ตำรวจ ทหาร

 

 

ผมลองเก็บข้อมูล และ R2R เล็ก ๆ ที่นครหลวงเวียงจันทร์

เกี่ยวกับพฤติกรรมการขับขี่รถมอเตอร์ไซด์ และรถยนต์

พบว่า...

- ผู้ขับขี่ และผู้ซ้อน รถมอเตอร์ไซด์ จำนวน 10 คน สวมหมวกกันน๊อค 9 คน

คิดเป็นร้อยละ 90

- ผู้ขับรถยนต์ และผู้นั่งด้านหน้า จำนวน 10 คน คาดเข็มขัดนิรภัย 1 คน

คิดเป็นร้อยละ 10 (ดูเป็นร้อยละจะน้อยมาก)

ผมอภิปรายผลร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึกกับคนลาว จำนวน 3 คน

บอกตรงกันว่า ประเทศลาวเข้มงวดกับการใส่หมวกกันน๊อคมาก

(หมวกกันกระทบ คนลาวเรียกอย่างนั้น เห็นแก่หัว แต่ไม่เห็นแก่ตัว)

กฏหมายที่นี้มีบทลงโทษมาก รวมถึงการทำผิดด้านอื่น ๆ เช่น ขโมย ฆ่ากัน และข่มขืน ดังนั้น จึงพบผู้ที่ทำความผิดน้อยมาก

 

 

สภาพรถมอเตอร์ไซด์ทั่วไป

ส่วนใหญ่สั่งเข้าจากประเทศไทย

ราคาจึงแพงมากกว่าประเทศไทย

 

 

ผมลองเก็บข้อมูล R2R อีกครั้ง

กับการใช้เครื่องลางของขลังกับรถทุกประเภทในนครหลวงเวียงจันทร์

จากรถยนต์ 5 คัน

รถมอเตอร์ไซด์ 8 คัน

รถโดยสาร 4 คัน

รวมเป็น 17 คัน (อยากไปเก็บที่บริเวณนักขับเครื่องบินด้วย แต่ไม่มีโอกาสได้เข้าไปครับ)

พบว่า ทั้ง 17 คัน มีเครื่องรางของขลัง เพื่อให้โชคดีในการขับขี่ และเป็นศิริมงคล

มีตั้งแต่ดอกไม้ ใบไม้ ข้องน้อย  นำเต้า ยันต์ สายสิญจน์ ธนบัตร และพระเครื่อง

ซึ่งพบว่า เป็นพฤติกรรมความเชื่อที่ไม่แตกต่างกับคนไทย

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 486988
เขียน:
แก้ไข:
ดอกไม้: 20
ความเห็น: 14
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน

ความเห็น (14)

น่าไปเที่ยวค่ะน้องทิมดาบ R2Rเล็กๆน่ารักจัง ชอบ ไฟวัดดวง ค่ะ สื่อความหมายได้ดีนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

ชอบที่คุณทิมดาบทำมากๆครับ..

สาย OD นี่เราก็เก็บข้อมูลกันแบบเรียบง่ายแบบนี้แหละครับ...

Journal ระดับโลกก็ใช้สถิติง่ายๆ..พอให้เห็นปัญหาน่ะครับ..

ดีมากๆ..เป็นตัวอย่างที่ดีของ R2R เลยครับ

...ขอบคุณบันทึกดีๆครับคุณหมอ

  • คิดถึงบรรยากาศประเทศลาว  การแต่งกายที่ยังรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิม
    ความเรียบง่าย  งดงาม  ที่ดูล้าหลังกว่าเราหลายสิบปีแต่นั้นคือเสน่ห์ที่เราหายไปใช่หรือไม่ ?
  • ขอบคุณบันทึกดี ๆ ที่แบ่งปันค่ะ

เห็นแล้วอยากไปบ้างครับคุณทิมดาบ ชอบเรื่องไฟจราจร และการใส่หมวกของชาวลาว

-ได้รับความรู้เรื่อง .... ป้ายทะเบียนรถ....ซึ่งแตก ต่างบ้านเรานะค่ะ


สีเหลือง = รถส่วนตัว

สีน้ำเงิน = รถข้าราชการ และรัฐบาล

สีขาว = รถรับจ้าง

สีแดง = รถป้องกันประเทศ ตำรวจ ทหาร


บ้านเรา....ป้ายสีเหลือง.....  เป็นรถรับจ้าง...นะค่ะเท่าที่ทราบ นะค่ะเช่น... แท๊กชี้


การขับรถยนต์ในประเทศลาว คงเหมือนกับพม่า และเวียตนามนะคะ  เราเคยชินกับจราจรในเมืองไทย  ไปเห็นแล้วตกใจค่ะ

คุณหมออดิเรกเขียนบันทึกประสบการณ์ได้น่าอ่านและมีอารมณ์ขันดีจังค่ะ ชอบ ไฟเขียว = ไฟสลายตัว 555

เหมือนได้ไ่ปเที่ยวเก็บเกี่ยวเรื่องราวชีวิตของเพื่อนบ้านของเรา..ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ

เวียงจันทน์คนใช้หมวกกันน็อคเยอะนะคะ อยากไปจังค่ะ

 

คนรัก R2R  ตามมาเรียนรู้  เยี่ยมไปเลย น้องพี่  อยากมอบดอกไม้ให้อีก 1,000,000  ดอก ไปเลย 

 

ชอบภาษาลาวค่ะ จากบันทึกนี้ทำให้ภาษาลาวดูน่ารักดีมากเลย

ขอบคุณค่ะ

อ่านม่วนหลายเด้อค่า

แหม ! มาเวียงจันทน์ ต้องผ่านหนองคาย....เสียดายจัง

จาก หมอหลกแข่ว = ทันตแพทย์

มีสีสรรมาก อ่านสนุก นึกถึงหลวงพระบางที่เคยไปหลายปีแล้ว ทำให้อยากกลับไปอีกครั้ง

ขอบคุณค่ะ จะตามอ่านต่อค่ะ