การบูรณาการที่ยากคือการเดินทางเข้าสู่ความเป็นมนุษย์

        ผู้เขียนเคยได้รับหนังสือเรื่อง "ทฤษฎีไร้ระเบียบ"ของอาจารย์ ชัยวัฒน์  ถิระพันธ์ เมื่อปี 2552 จากเพื่อนร่วมงานชุมชน  และได้อ่านแบบกินมาม่า คืออ่านผ่านๆไป ถึงวันนี้จำใจความสำคัญไม่ได้แล้ว  คงต้องกลับไปอ่านแบบกินขันโตก จะได้จำและคิดวิเคราะห์ในเนื้อหาอีกครั้ง  

 

      หลังจากที่ได้ฟังอาจารย์ ชัยวัฒน์ได้มาพูดให้ฟังในงาน HA  Forum 2012 ที่เมืองธานีปีนี้  อาจารย์ได้พูดถึงการตั้งคำถาม ที่พวกผมในพัทลุงก็เคยตั้งคำถามในลักษณ์อย่างนี้เหมือนกันคือ"ทำทำไม" ต้องตอบคำถามทำทำไมให้ได้ ถึงจะทำ  ส่วนทำอย่างไร ไม่ต้องถามด้วยเหตุว่าวันนี้มีตัวอย่างทำอย่างให้ศึกษามากมาย หลายครั้งหลายหนที่ทำอย่างไร  ไปก็อปปี้  พาส โดยไม่ได้ก็อปเพื่อการพัฒนาเกิดขึ้นอยู่เสมอ

 

       การบูรณาการงานกับชีวิตอาจารย์บอกว่าต้องบูรณาการตนเองก่อน   ต้องหนีให้พ้นความเป็นเครื่องจักร เป็นอาหลั่ย   กลับมาสู่ความเป็นมนุษย์  ต้องมีศรัทธาเป็นตัวตั้ง หลักของศาสนานั้นแหละหลักบูรณาการ

 

       การบูรณาการที่ยากคือการเดินทางเข้าสู่ความเป็นมนุษย์   ต้องกล้าก้าวข้ามความเคยชิน  ต้องมีความฉลาดทางใจ กาย ความคิด สภาวะอารมณ์ ความฉลาดทางสังคม  มีพลังมาจากใจ ใชปัญญากำกับใจ  มีศรัทธาที่ไม่มืดบอด  มีความเพียรที่จะก้าวไปเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์  แล้วจะมีความสุข   โอบกอดศรัตรู ได้อย่างใจคิด

 

    ทฤษฎีไร้ระเบียบกับการเรียนรู้บูรณาการงานกับชีวิต ผู้เขียนถอดระหัสได้ว่าต้องใช้หลักศาสนา มาบูรณาการตัวเองให้พบกับความสุขในการทำงาน

อ.ชัยวัฒน์ คุณหน่อง คุณอุ๊