GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

มูเซอพลาซ่า : ห้องสรรพสินค้าของคนบนดอย

สิ่งเก่าๆ..ช่วยเพิ่ม รูปลักษณ์ของสินค้า ให้ดูน่าสนใจมากขึ้น..

...รอนแรมมาไกลเหลือเกิน ใจเอ่ย ใจเรา

ถูกคนใจดำทำร้ายเอา ซานซมหนีหน้า...

Full song click here  

เพลงในรถที่ผมฟังเป็นประจำ เวลาเดินทาง เป็นเพลงปฐมบทในการเริ่มออกเดินทางก็ว่าได้ ในช่วงก่อนๆนานแล้วตรงกับชีวิตจริง แต่ตอนนี้ต้องเปลี่ยนเนื้อร้องใหม่ ประมาณคนรอนแรม ล่าฝัน........

ถนนสายปาย -ปางมะผ้า ที่ผมเดินทางบ่อยๆ

 

ผมเดินทางถนนสายปาย ปางมะผ้า แม่ฮ่องสอน บ่อยครั้ง เพื่อไปติดต่องานที่แม่ฮ่องสอนบ้าง ประชุมบ้าง เที่ยวบ้าง

สิ่งที่เราเห็นจนชินตาข้างทาง ที่อำเภอปางมะผ้า คือ ร้านเพิงไม้ใผ่แบบง่ายๆ ของพี่น้อง ลาหู่ (มูเซอ) ที่อยู่แถบนั้น

 

เป็นเพิิงขายของเล็กๆเรียงราย นำของจากป่าจากไร่ มาขาย บางคนก็ถือโอกาสนั่งปักผ้าระหว่างรอขายของ ก็เป็นการใช้เวลาว่างได้ดีอีกแบบหนึ่ง

สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจ คือ ของที่นำมาขาย มีทุกอย่าง ตั้งแต่ พริกดิบ พริกแห้ง เผือก มัน หน่อไม้ รังต่อ เห็ด ดอกไม้ป่า มะเขือ แตงกวา เรียกได้ว่าเกือบทุกอย่างที่พวกเขาปลูก และหาได้จากป่าในขณะนั้น

 

ราคาไม่แพงครับเป็นกองๆ ละ ๕ บาท จนถึง ๒๐ บาท ซื้อก็ง่าย ขายก็ง่าย ต่อรองได้ด้วย เผลอๆถูกใจมีแถม...หลายครั้งผมต้องปฏิเสธของแถมเพราะมันมากไป ให้เขาขายต่อดีกว่า

 

วิถีชีวิตพี่น้องลาหู่ ส่วนใหญ่ก็อยู่ในไร่  ปลูกข้าวไร่ เพื่อใช้กิน ปลูกข้าวโพดเพื่อเลี้ยงหมู...ชายหนุ่มก็ออกป่าเพื่อล่าสัตว์ ชาวลาหู่ได้ชื่อว่าเป็น "พรานป่าแห่งขุนเขา" เป็นพรานป่าที่มีฉมังที่สุดในบรรดากลุ่มชาติพันธุ์

เคยมีทางการ เห็นว่า การขายของโดยการปลูกเพิงไม้ใผ่ ตามรายทางดูไม่เรียบร้อย...ด้วยความหวังดีจึงไปสร้างเพิงให้ใหม่เป็นเพิงสมัยใหม่สีหลังคาสวยเพราะเป็นกระเบื้อง ลอน...เสาก็แข็งแรงเป็นซีเมนต์ อ่า...ดูแข็งแรงดีจัง...

ปรากฏว่าเพิงสมัยใหม่...ไม่ได้ถูกใช้ ถูกทิ้งร้างเป็นอนุสรณ์สถานไป(นี่หละหนา...คิดแทนชาวบ้าน) ชาวบ้านก็ยังคงขายในเพิงเล็กๆของเขาอยู่เช่นเดิม

พวกเขาให้เหตุผลว่า ขายในเพิงใหม่แล้วขายไม่ดี ...

เพราะอะไรก็ไม่รู้....?

การขายของริมทางแบบมูเซอพลาซ่าที่ผมเห็น เสน่ห์อยู่ที่เพิงไม้ใผ่ มุงด้วยหญ้าคา การกองสินค้าไว้ละลานตา ...สิ่งเหล่านี้เองเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดใจให้คนเดินทางลงไปจับจ่าย

 

สิ่งเก่าๆ..ช่วยเพิ่ม รูปลักษณ์ของสินค้า ให้ดูน่าสนใจมากขึ้น...

ประเด็นนี้น่าสนใจดีนะ ..

หากท่านมีโอกาสเดินทางในถนนสายนี้ อย่าลืมแวะอุดหนุนสินค้าที่มูเซอพลาซ่าของพวกเขาด้วยนะครับ 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 45006
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 17
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (17)

  เข้ามาเยี่ยมค่ะ

  ได้ดูภาพสวยๆ แถมยังได้ความรู้หลายมุมมอง

   ขอบคุณค่ะ

 

 

 

นักศึกษา ม.อุบลฯ น้องพิไล

เป็นยังไงบ้างการเรียน ครับ ขอบคุณครับที่มาเยี่ยมเยียนชุมชนของผมครับ

อยากให้งานวิชาการ เป็นเรื่องเล่าที่อ่านแล้วสนุก และเพลิดเพลินด้วยรูปภาพสวยๆครับ 

  • มาติดตามดูภาพถ่ายประกอบการเขียน..สวย งาม ครับ
  • ของเก่า ๆ ดูแล้วมีเสน่ห์ในตัว ที่หาค่ามิได้

 

ขอบคุณครับคุณ Mr.Jod

ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ...เหตุผลที่พยายามนำภาพมาประกอบการเขียนเหมือนความเห็นที่ตอบน้องพิไลครับ อีกอย่างรูปแทนคำบรรยายได้ดีครับ 

สวัสดีค่ะ อาจารย์จตุพร เปียเห็นด้วยนะคะว่าการที่จะทำอะไรขึ้นมาสักอย่าง ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านนั้น ต้องดูความต้องการและสถานที่ด้วย ขอยกตัวอย่างที่ อบต.ที่เปียอยู่นะคะ ในพื้นที่ อบต. สร้างตลาดขายสินค้า แต่ปรากฏว่าไม่มีใครเอาสินค้ามาขายเลย ถามแม่ค้าว่าทำไมไม่เอาสินค้าไปขาย เขาก็บอกว่าลองไปขายดูแล้ว ไม่มีใครไปซื้อเลย เป็นโครงการของ นายกฯคนเก่า ทุกวันนี้ต้องทำเป็นที่จอดรถและเก็บเก้าอี้แทน ที่หนองคายก็มีนะคะที่ชาวบ้านนำสินค้ามาขายตามรายทาง ส่วนใหญ่จะเป็นสินค้าทางการเกษตร เวลาขับรถผ่านไปก็จะจอดแวะซื้อ เพราะจะได้ของที่สดและปลอดภัย

คล้ายกันนะครับคุณเปีย

หลายครั้งบทเรียนดังกล่าวก็น่าจะเป็นบทเรียนให้กับ ทางการ หน่วยงานของรัฐบ้าง..แต่บางทีก็ไม่ได้คิดเรื่องการใช้ประโยชน์หรอกครับ

น่าจะคิดเรื่อง...การใช้งบประมาณให้หมดไปมากกว่า นะครับ

ขอบคุณครับ

 

แวะมาแอบชม... ซึมซับ...อารมณ์แห่งละเมียดละไม.. ในยามที่หัวใจเหนื่อยล้า...

...

เต็มตื่น...ชุ่มชื่น...หัวใจยิ่งนัก...

นักไต่ฝัน คนไม่เปิดเผยตัว บอกมาซะดีๆว่าคุณคือใคร ..ไหงไม่ Log in

อ้อ...สาวไต่ฝันจากที่ราบสูงนั่นเอง...ดูจาก IP และสำนวนที่คุ้นเคย

เอ...ไม่แน่ใจว่าจะละเมียดละไม หรือเปล่าก็ไม่รู้นะวันนี้ จริงๆมีเรื่องราวที่นำ หนุ่มสาว สคส.ไปเดินเที่ยวเมืองปาย ยังแอบซื้อ โปสการ์ด ไปฝากนักไต่ฝันด้วย ๑ ใบ รอรับนะครับ 

สวัสดียามบ่ายคะ...คุณเอก...

ชอบภาพถนนนั้นจังเลย...

เป็นอะไรก็ไม่ทราบ...มองแล้วมองอีก...

เหมือนถนนแห่งความฝันเลยคะ...

*^__^*

Dr.Ka-poom

สาวช่างฝันแบบ คุณกะปุ๋ม มาเห็นของจริงแล้ว น่าจะหลงไหลกว่าเห็นรูป

ถนนสายนี้ข้างทางเป็นสนสามใบครับ สวยงามดี ยามมีหมอกมาคลอเคลียก็จะสวยจับใจ ผมเจอทุกวันก็ชอบทุกวันครับ 

เยี่ยมชมครับ

อ่านบันทึก"คุณเอก" ทีไรเหมือนได้ไปดูงานที่ แม่ฮ่องสอนซะทุกที ........ มีภาพมาให้ดูประกอบ....สามารถ  PR......จังหวัดได้เป็นอย่างดี จริงดังที่คุณกล่าว...การขายของริมทางแบบมูเซอพลาซ่าที่ผมเห็น เสน่ห์อยู่ที่เพิงไม้ใผ่ มุงด้วยหญ้าคา การกองสินค้าไว้ละลานตา ...สิ่งเหล่านี้เองเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดใจให้คนเดินทางลงไปจับจ่าย..... เหมือนเสน่ห์ดั้งเดิมของผู้หญิงเวลาไม่แต่งหน้าแต่ตา ยังไงยั้งงั๊น หรือไม่ก็เสน่ห์ของตลาดนัด...กับตลาดใน Lotus หรือ BigCเลือกบริโภคได้ตามชอบ

แวะมาอีกครั้ง...

จะรอวัน...รับโปสการ์ด...นะคะ

ขอบคุณล่วงหน้านะคะ...

  • แวะมาบอกว่ายังคงคิดถึงอยู่เสมอครับ
  • ช่วงนี้งานยุ่งมาก ประชุม อบรม สัมมนา ตลอด
  • เสน่ห์ของตลาดริมทางไม่เคยจางหาย
  • พืชผักปลอดสาร สินค้าไม่ปลอมปน ผู้คนมากน้ำใจ
  • ขอบพระคุณมากครับ

เพื่อนใหม่ คุณสีหานาถ เมืองขอนแก่น

ขอบคุณที่มาเยือนครับ...อาจอยู่ห่างไกลกันหน่อยแต่ไม่เป็นไรครับ

ให้้กำลังคุณสีหานาถเขียนบันทึกดีๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆครับ 

พี่เมตตาครับ

เขียนบันทึกมีภาพประกอบทำให้เห็นของจริงว่าเป็นอย่างไร ช่วยทำให้จินตนาการชัดเจนยิ่งขึ้น

ผมทำงานวิจัยเกี่ยวกับ CBT.<community based tourism> ส่วนหนึ่งก็เป็นผู้ประสานงาน CBT.ของจังหวัดแม่ฮ่องสอนโดยอัตโนมัติเพราะอยู่กับข้อมูลเหล่านี้

ผมจึงทำงานไปด้วย PR ไปด้วยครับ เพื่อสร้า้งกิจกรรมการท่องเที่ยวที่ต่อเนื่องให้ชุมชนท่องเที่ยว  การประชาสัมพันธ์คงต้องดึงดูดกลุ่มเป้าหมายที่เราต้องการครับ

ช่วงหลังมีกลุ่ม Study tour เพิ่มขึ้น ตรงนี้สรา้งบรรยากาศให้เกิดการเรียนรู้ระหว่าง Guest และ Host เป็นอย่างดี 

ผมมีความกังวลใจเล็กน้อย ที่ผมทำงานวิชาการเชิงสังเคราะห์แต่ Activities ไม่เกิด CBT คงต้องควบคู่กับการท่องเที่ยวที่ต่อเนื่องครับ 

สาวนักไต่ฝัน

จะมอบโปสการ์ดสวยๆ ให้เป็นของที่ระลึกให้ ๑ ใบครับ รอรับนะครับ (เพราะคุณคือแฟนพันธุ์แท้)

อาจารย์ ผอ.บวร

ขอบคุณครับ งานคือชีวิต ชีวิตคืองาน

ให้กำลังใจในการทำงานครับ ...ผมอาจไม่ได้ช่วยอะไรมาก แต่พยายามเขียนบันทึกที่ผ่อนคลายให้อ่านครับ

ขอบคุณครับ !!!

มีคนใจดี ทำLink เพลง "ใจรอนแรม" ที่ผมชอบให้ทาง อีเมลล์ของผม ต้องขอขอบคุณมากครับ

เพลงนี้ผมชอบมากครับ ผมฟังในรถเวลาเดินทาง เนื้อหาดี ทำนองเนื้อเพลงไพเราะ ...อาจไม่ติดตลาด แต่ผมยกให้เขาคุณภาพในใจผมจริงๆ

ขอบคุณคนใจดี ที่ส่งเนื้อเพลง และ Link ต่อเติมตัวโน๊ตให้ผมนะครับ

...............................................

 :: ใจรอนแรม ::

รอนแรมมาไกลเหลือเกิน ใจเอ๋ย ใจเรา

คนใจดำทำร้ายเอา ซานซมหนีมา


*พเนจรในคืนอ้างว้างมัวมน ถูกลมรำเพยพัดพา

หัวใจเจ้ากรรมเจ็บช้ำนานมา ดิ้นรนจนมาพบเจอ


**ขอพักพิงใจเธอสักครา ขอเวลาพักใจ

ขอที่หลบพักกาย ให้มันคลายหนาวใจ

ขอหลับสักตื่น ให้พอมีแรงฟื้นคืนมาใหม่

ขอให้ใจโทรมๆ ดวงนี้ได้พัก อยู่ในรักที่มีไออุ่น


ไม่อยากรอนแรมแล้วใจ เพราะมันเดียวดาย

ถ้าออกไปคงต้องตาย เธอคงรู้ดี

....