15 สค.49 ช่วงเช้าที่ประชุมเตรียมนำเสนอผลการเยี่ยมสำรวจทีมงานคัดกรอง ทีมsurveyor ได้พูดคุยกันเรื่องปัจจัยแห่งความสำเร็จของการดำเนินงานในประเด็น "ความสุขในการทำงาน" ทำให้นึกถึงที่อาจารย์ประพนธ์เคยพูดถึงเสมอ ประกอบกับที่เคยอ่านหนังสือพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต) และนึกถึงคนที่ทำงานอย่างมีความสุขที่ได้เคยสัมผัสพูดคุยด้วย และได้รับรู้พลังที่มีในตัวเขาเหล่านั้น
สิ่งแรกที่สำคัญคือศรัทธาที่เข้าใจในคุณค่าของงาน เมื่อทำงานได้ผลก็ยิ่งเป็นตัวช่วยเสริมให้เรามีพลัง มีความมั่นใจในการดำเนินชีวิตมากขึ้น
สิ่งสำคัญประการที่สองคือต้องมีความรู้และเข้าใจชัดเจนในงานที่ตนเองทำ ซึ่งเป็นปัญญาอย่างหนึ่ง คือรู้งานดี นอกจากนั้นวิถีทางการฝึกฝนพัฒนาตนเองอีกอย่างหนึ่ง คือการที่จะรู้จักได้รับความสุขจากการให้แก่ผู้อื่น ซึ่งอาจเริ่มด้วยการให้สิ่งของ ให้ความเอื้อเฟื้อร่วมมือ ให้คำแนะนำความรู้ความเข้าใจ ให้ความเป็นกันเอง ให้กำลังกาย ให้กำลังใจในการทำงาน ตลอดจนให้โอกาสแก่เขาในการพัฒนาตนเองทนดูเขาได้ที่เขาทำไม่ได้อย่างใจเรา คนที่พยายามฝึกฝนตนเองในการทำงาน ถือว่าอยู่อย่างมีหลักใจ จะมีความสุขในการทำงาน และแก้ปัญหาชีวิตของตนเองได้
ทบทวนตัวเอง โดยถามตัวเองบ่อยๆว่าเกิดมาเพื่ออะไร ฝึกสติ เพื่อพลิกใจ จากคิดลบให้เป็นบวก ก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้มีการพัฒนาตนเองอยู่เรื่อยๆ
รู้งานดี
ทำหน้าที่ไม่บกพร่อง
มือสะอาด
ไม่ขาดมนุษยสัมพันธ์
ขอให้ผู้อ่านทุกท่านมีความสุขในการทำงานนะคะ
ขอบคุณปิ่งมากๆ นะคะ ที่เตือนสติ สงสัยหมู่นี้เครียดมากและเครียดเรื้อรัง เลยบ่นบ่อยๆ
งานผู้ประสาน(ให้เกิดความสุข)สิบทิศ ถือว่าเป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ หาคนมีจิตใจที่พร้อมจะให้ได้ยาก
แต่เพราะพี่มอมเข้าถึงหัวใจของงาน(รู้งานดี) จึงทำได้ องค์กรใหญ่ปัญหาเรื่องคนก็มาก งานคุณภาพคืองานประสานใจ (คนทำงานมีความสุข) คุณภาพจึงจะเกิด
ขอเป็นกำลังใจอยู่ใกล้ๆให้พี่มอมค่ะ
เศรษฐกิจพอเพียง ของพระเจ้าอยู่หัว ก็นำมาใช้กับความสุขในการทำงานได้เหมือนกันนะคะ หลักคือ1.มีเหตุผล 2.รู้จักพอประมาณ 3.มีภูมิคุ้มกัน โดยมีพื้นฐานอีก10ประการแต่ขอย่อให้ง่ายๆว่า มีพื้นฐานของรู้จริง สุจริต เอื้อเฟื้อ มุ่งประโยชน์ส่วนรวม เป็นที่ตั้ง
บางครั้งเราอยากช่วยเขาทำทุกงาน นั่นเป็นสิ่งที่ดี ก็ต้องดูว่าแม้เราจะช่วยได้ แต่เรามีศักยภาพ มีแรงแค่ไหน (เพราะวันๆหนึ่งทำงานไม่ควรเกิน 8 ชม.) ต้องมีภูมิคุ้มกันว่า ถ้าทำได้ไม่หมดจะทำอย่างไร ก็ต้องหาคนช่วย ถ้าไม่มี ก็ต้องรู้จักปฏิเสธ
ต้องรู้จักปฏิเสธงาน ที่เกินกำลังเรา คนอื่นเก่งๆทั้งนั้น ดีๆทั้งนั้น ต้องให้เขาช่วยบ้าง อย่าเก็บบุญไว้ที่เราคนเดียว ต้องเผื่อแผ่ให้ผู้อื่น (ด้วยการให้มีส่วนช่วยรับงานที่เกินกำลังเราไปด้วย) แล้วเรา และ คนอื่นๆ ก็จะมีความสุขในการทำงานด้วยกันทุกคนค่ะ
(ปล. ตอนนี้มีงานเกินกำลังอยู่พอดี มีท่านใดสนใจบ้างคะมาช่วยกันทำบุญ เพราะตอนนี้มีโครงการในฝันอยู่ 1800 โครงการพอดีค่ะ สนใจติดต่อได้ค่ะ)
สนใจโครงการในฝัน 1800 จัง! ทำอะไรบ้าง บอกหน่อยได้ไหม อยากช่วยทำเพื่อสร้างบุญด้วย แต่ต้องดูก่อนนะว่า สามารถหรือไม่ ขอเป็นหนูที่พอช่วยราชสีห์ได้บ้างก็ยังดี ฮิๆๆๆๆๆ
กะว่าจะใช้เวลาประมาณ 3 เดือน เขียนชื่อ 1800 โครงการ (บางทีอาจเพิ่มกว่านี้ก็ได้ค่ะ เพราะมีผู้สนับสนุน) เขียนเสร็จเมื่อไหร่ จะรีบแจ้งให้ทราบ ถ้าเกิน 3 เดือน ช่วยกรุณาเตือนด้วยค่ะ เพราะมัวคิดโครงการอยู่นะคะ
โครงการที่จะทำจะเกี่ยวกับการพัฒนาปรับปรุง
งาน/หน่วยงานที่ทำงานอยู่ ครอบครัว สังคม ประเทศ และประเทศอื่นๆ ให้ดีขึ้น (ตามความเห็นของเจ้าของโครงการน่ะค่ะ) .........แล้วพบกันค่ะ
"วิถีทางการฝึกฝนพัฒนาตนเองอีกอย่างหนึ่ง คือการที่จะรู้จักได้รับความสุขจากการให้แก่ผู้อื่น"
ชอบ ประโยคนี้คะ อันนี้ เป็นสุขที่ถาวร จริงๆ
สร้างในตัวเรา ได้ทันที
ดิฉันมองตนเองว่า งาน คือ ชีวิต และ ชีวิต คือ งาน ตามแบบหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ท่านได้ให้แนวคิดไว้ ทำให้มองเห็นว่า ทุกคนที่ทำงานร่วมกันเป็นกัลยาณมิตร ทำให้อยากทำงานที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จลุล่วงเป็นอย่างดี เพื่อจะได้เห็นใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มของทีมงานทุกคน เราต้องเสียสละเพื่อส่วนรวมมากๆ ต้องช่วยเหลือกันอย่างจริงใจไม่หวังผลประโยชน์ส่วนตัวจนเกินไปค่ะ
ขอบคุณ และขอเป็นกำลังใจกับทุกๆท่านค่ะ
การดำเนินชีวิตที่ทวนกระแสในยุคปัจจุบันต้องการแรงบันดาลใจ และกำลังใจอย่างมาก จากกัลยาณมิตรทุกท่านค่ะ ซึ่งการกลับมาอ่านบันทึกนี้อีกครั้งเป็นการเติมกำลังใจให้ตัวเองด้วยค่ะ