บางครั้งเห็นสีหน้าและแววตาของใครบางคน ขณะที่เดินสวนกัน
เกิดความรู้สึกว่า..อยากทักทายและพูดคุย..
แต่ความรู้สึกใดหรือคือสิ่งปิดกั้นระหว่างกัน?
กำแพงแห่งอัตตากระนั้นหรือ? หรือว่าจะเป็นธรรมชาติของบุคคล? หรือมันคือความกลัวความขลาดที่จะเอ๋ยเอื้อนก่อน? มันคือสิ่งใดกันแน่?
และแล้วสิ่งที่ผ่านมาก็ผ่านไป
http://gotoknow.org/file/beever/view/472834
จนกระทั่งวันหนึ่ง ได้เริ่มต้นคิดใหม่ว่า
หากมีคนที่คิดเหมือนเรา โลกนี้ จะเป็นอย่างไร?หนอ
โลกที่ตัวเองได้แต่คิดว่า งดงามเสมอ..สวยงามมาตลอดชีวิตของตัวเอง โลกที่เรามองเห็นอยู่ทุกวัน ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปในความรู้สึกเช่นนั้น จริง ๆ
กาลเวลา ทำลายความรู้สึกผูกผันของผู้คนใช่หรือไม่?
สิ่งแวดล้อมฆ่าความหวังดีระหว่างกันของชีวิต เช่นนั้นหรือ?
หรือเพียงแต่เราจะหวังดี เอื้อเฟื้อต่อกัน แค่ คนรู้จัก หรือ กลุ่มญาติมิตร ?
นั่งยิ้ม!! ณ เวลานี้
ขอบคุณดอกไม้กำลังใจจากคุณกาลเวลา และคุณครูอ้อยเล็ก นะครับ
และทำลายหวังจนปี้ป่น...
กาลเวลาสอนใจให้อดทน...
กาลเวลาทำให้คนได้คุ้นเคย..
ดอกไผ่
ผลงานน้องๆระดับประถม รร.บ้านเสิงสาร จ.นครราชสีมา ในโครงการ "กล้าใหม่-ใฝ่รู้ ของธนาคารไทยยพาณิชย์ฯ
สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณแสง
เคยเห็นสุภาษิตที่ว่า"ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน"
สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ
ขอบพระคุณคุณแสงมากค่ะ ที่นำมาแบ่งปัน..
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
บันทีกนี้สั้น ๆ แต่ทำให้ได้คิดมากมายเลยค่ะสำหรับตัวเอง เพราะทำให้ได้หันมาทบทวนตัวเองอีกครั้ง จริงค่ะที่หลายครั้งเราอยากทัก แต่เพราะอะไรไม่ทราบทำให้เรา "ไม่กล้า"
รูปแบบของสังคมในปัจจุบันทำใ้ห้เราถูกหล่อหลอมตามแบบที่กำหนดนั้น...คิด พูด ทำต่างจากคนอื่น...ก็กลายเป็น "แปลก"
จะว่าไป...เพียงหันมาคิดว่า...ไม่ว่าเราหรือเขา ต่างก็เป็นเพื่อนร่วมทุกข์สุขในสังสารวัฏเดียวกันนี่เอง ทุกคนสุข ทุกข์ สนุก เศร้า ยินดี สูญเสีย...เหมือน ๆ กันทุกคน ...คงจะทำให้เรายิ้มและหันไปทักทายคนที่ไม่เคยกล้าที่จะทักทายก็ได้นะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะคุณแสง
กาลเวลา จะเยียวยาทุกสิ่งอย่าง
ส่งความระลึกถึง ชอบภาพนี้จัง คิดถึงนะคะ
... เธอยิ้มพิมพ์ใจ เห็นคราใดก็แช่มชื่น :)