ปิดเทอม
กลับบ้าน, ไปเรียนเพิ่มเติมกับปู่ย่า
บ้านของเราแผ่นดินถิ่นกายา
พ่อเกิดมา เติบกล้า จากตรงนั้น

 

ไปเรียนพิเศษที่บ้านนอกเถิดลูกรัก
ไปพิงพักใต้ร่มไม้ดังใจฝัน
ไปหาเพื่อนที่เหินห่างมานานวัน
ก่อนความทรงจำอันแสนสั้นจะโบยตี

 

 

ปู่กำลังปลูกมันสำปะหลัง
รอเจ้าเติม เสริมพลังอันริบหรี่
ปู่กำลังเลี้ยงเป็ดไก่ตัวอ้วนพี
ซึ่งปู่รู้,หน้าที่นี้ ..หน้าที่ "เจ้า"

ย่ากำลังปัดกวาดกระท่อมน้อย
ด้วยรู้ว่าการรอคอยไร้รอยเศร้า
จึงปั่นนุ่นยัดหมอนใบนุ่มเบา
จัดเรียงรายรับขวัญเจ้า ยามเข้านอน

ปิดเทอม
กลับไปเติมสีสันวันลมร้อน
ไปฟังนิทานบางห้วงตอน
ที่เคยอ้อนให้ปู่เล่า- เจ้ารู้ดี !

....