ความโกรธจะไม่มีประโยชน์เลยหรือ

 

ในช่วง 2 วันที่ผ่านมาไม่ได้อัพเดตเรื่องราวเลยเลย

เพราะว่าเน็ตที่ทำงานไม่ดีนะครับ (แก้ตัวเห็นๆ)

ช่วงนั้นผมเลยไปเดินหาหนังสือในห้องสมุดอ่านแทน

แล้วได้เจอหนังสือพลิกความคิดของผมเล่มหนึ่ง

เป็นหนังสือเล่มเล็กๆ บางๆ 20 หน้า

หน้าปกสีเขียวอ่อน มีตัวหนังสือตัวโตๆ เป็นชื่อเล่มว่า

"ทำอย่างไรให้หายโกรธ"

ในนั้นบอกวิธีดับความโกรธทั้ง 10 ขั้น แล้วแต่คนไหนจะถนัดขั้นไหน

  1. นึกถึงผลเสียของความมักโกรธ

  2. พิจารณาโทษของความโกรธ

  3. นึกถึงความดีของคนที่เราโกรธ

  4. พิจารณาว่า ความโกรธเป็นการสร้างทุกข์กับตนเองและทำให้ศัตรูสมใจ

  5. พิจารณาความที่สัตว์มีกรรมของตน

  6. พิจารณาจริยวัตรปางก่อนของพระพุทธเจ้า

  7. พิจารณาความเกี่ยวข้องกันในสงสารวัฎ

  8. พิจารณาอานิสงค์ของความเมตตา

  9. พิจารณาโดยวิธีแยกธาตุ

  10. ปฎิบัติทาน คือ การให้หรือแบ่งปันสิ่งของ

ผมอ่านแล้วพอเข้าใจได้เพียง 3 ข้อ คือ ข้อ 1,8,10

(อย่างว่าละครับคนเพิ่งมาจับเรื่องธรรมะ)

 

หยัง ป๋ม อ่าน เส็ด ป๋ม มา น่าง นึก

 หนังสือเล่มนี้แสดงให้เห็นผลเสียของความโกรธอย่างเดียว

หรือว่าความโกรธจะไม่มีประโยชน์เลยหรือ

ถ้าอย่างนั้นทำไมคนเราถึงขยันโกรธกัน รายวัน รายชั่วโมง รายนาที

มันน่าจะมีประโยชน์บ้างสิ

(ผมก็กลับไปนอนหงนหน้ามองดูท้องฟ้ายามค่ำคืนไป นึกไป ติ้ง!!)

การแสดงให้คนอื่นรู้ว่าเราโกรธจากที่ผมนึกได้ มีประโยชน์ต่อไปนี้ครับ

1. เป็นสิ่งจำเป็นในการเตือนอีกฝ่ายให้รู้ว่าเราไม่ชอบการกระทำแบบนี้

2. เป็นเอกลักษณ์ประจำตัว แต่ละคนจะโกรธด้วยกิริยาต่างกัน

3. ถ้าทำได้เก่งๆ สามารถนำไปใช้ประกอบอาชีพได้ นักแสดงไงครับ

เขียนถึงตรงนี้ผมชักเอะใจ...

เนื่องจากทั้งสามข้อนี้จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อมีคนอื่นอยู่ด้วย

ถ้าหากว่า เราอยู่คนเดียวทั้ง 3 ข้อนี้ก็ไม่มีประโยชน์สินะ...อืม

ถ้าใครหาประโยชน์ของความโกรธได้อีกก็บอกนะครับ

ลืมบอกไปครับนี่เป็นหนังสือที่

ท่าน พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตโต) เขียนครับ