เมื่อวาน (28 ก.ค.49) ผมได้เข้าประชุมคณะทำงานพิจารณาสนับสนุนโครงการส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรคใน 7 จังหวัดภาคใต้ตอนล่าง ที่ สปสช.สาขาพื้นที่สงขลาได้เชื้อเชิญมา งานนี้ท่านอาจารย์หมอ อมร รอดคล้าย ผอ.สปสช.สาขาฯ เป็นประธานซึ่งผมจะเขียนถึง เพราะได้บันทึกไว้แล้วด้วย (รอ edit อีกนิดหน่อย) อีกครั้งหนึ่ง

     ผมอยากจะเล่าในบันทึกนี้ก็คือความประทับใจต่อพี่ รุ่งฤดี ศิริรักษ์ ซึ่งท่านเป็นคนเดียวที่มาจากผู้ปฏิบัติงานจริง ๆ ท่านมาจากกลุ่มงานเวชกรรมสังคม โรงพยาบาลหาดใหญ่ ตอนที่ผมกำลังนำเสนออะไร เด็ด ๆ คม ๆ ด้วยถ้อยคำสำนวนคนใต้ 100 % ในภาษากลางแบบทองแดงอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงพี่เขาหันไปถามคณะทำงานที่นั่งใกล้ ๆ (น่าจะเป็นพี่วันดี แสงเจริญ) ว่า นี่ “ชายขอบ” ไม่ใช่เหรอ ผมเหลือบไปมองตามเสียงนิดนึงก่อนพูดต่อ และเมื่อตอนพักเที่ยง พี่เขาก็เข้ามาพูดคุยด้วยอย่างสนิทสนม ผมถามได้ความว่า ทั้งอ่านและแสดงความคิดเห็นไว้บ่อย ๆ (ไม่ได้ใช้ชื่อจริง) โดยเฉพาะในบทความเรื่อง “ค่าตอบแทนฯ ” พี่เขาบอกว่าแม้จะเป็นพยาบาล แต่ก็เข้าใจเรื่องนี้ดี และประทับใจในบทความนี้ (ผมเลยปลื้มแหละครับ) ตอนขากลับพี่เขายังขับรถไปส่งผมที่ท่ารถด้วย อันนี้ต้องขอบคุณอีกครั้งหนึ่งด้วย

     แต่ที่ผมจะเล่าในบันทึกนี้จะอยู่ที่มิตรภาพความสนิมสนมคุ้นชินกัน ได้ถือกำเนิดเกิดเริ่ม มักจะเริ่มต้นที่ GotoKnow.Org เสมอ ตามหัวเรื่องที่จั่วไว้ (นี่ไม่นับรวมที่สืบค้นได้จาก GooGle นะ จนผมเรียก 2G แล้ว) และอีกอย่างหนึ่งประเด็นที่พี่ได้นำเสนอในที่ประชุมแบบมองเห็นอย่างเข้าใจคนทำงานในพื้นที่ เป็นประโยชน์มาก ผมแอบซาบซึ้งพี่เขาก็ตรงนี้ ซึ่งเดิม ๆ ผมมักจะศรัทธาไม่มากนักต่อคนเมืองที่แสดงความรู้สึกต่อคนทำงานห่างไกลในชนบท แต่พี่ก็สะท้อนออกมาได้อย่างที่ทำให้ผมเปลี่ยนใจได้ หากพี่ไม่เพียงแต่อ่านบันทึกใน GotoKnow.Org อย่างที่พี่เล่าให้ผมฟัง แต่พี่เขียนด้วยเขียนอย่างที่พี่พูดให้ผมได้ยิน รับรองได้เลยว่า GotoKnow.Org จะได้ Blogger ที่เต็มไปด้วย Tacit K. และมีคุณภาพอีกท่านหนึ่ง

     จริง ๆ แล้วผมเคยสนใจประเด็นเรื่อง “ประสบการณ์ของบุคลากรสาธารณสุขใน รพ.หาดใหญ่ เมื่อคราวเกิดน้ำท่วมใหญ่” คราวนั้นย่อมเกิด Tacit K. ในการปฏิบัติงานอย่างมากมาย และผ่านมาหลายปีแล้ว ผมสนใจว่าในภาวะวิกฤติเช่นนั้น หากเกิดขึ้นอีกจะเป็นที่ไหนอย่างไรก็แล้วแต่ หากได้นำ Tacit K. มาเปลี่ยนเป็น Explicit K. และพวกเราที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ได้ร่วมเรียนรู้บ้างน่าจะดีมากเลยครับ

     หวังว่าบันทึกนี้จะเป็นบันทึกที่พี่ รุ่งฤดี ศิริรักษ์ จะได้มาอ่านพบและผมขอเชิญชวนนะครับ รวมถึงเหมือนจะส่งคำท้าไปยัง พี่ ๆ น้อง ๆ ของเครือข่ายหน่วยบริการสุขภาพ อ.หาดใหญ่ ด้วย ท่านอยู่ใกล้เทคโนโลยี มากกว่าพวกผมที่อยู่ชายขอบอีกเยอะครับ ลปรร.กันบ้างนะครับ