GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อารมณ์....สนุกค้าง!

สองเรา(คุณพ่อคุณแม่)...เข้าใจลูก
เย็นวันนี้  พี่เม่ยติดรถคุณพ่อบ้านไปรับลูกตามปกติ  พอน้องยิ้มก้าวขึ้นรถปุ๊บ....ก็เริ่มเล่าเรื่องตื่นเต้นให้เราฟังทันทีค่ะ.....
"แม่....วันนี้นะ วงเล้าโลม(ชื่อวงดนตรีที่กำลังนิยมอยู่ในขณะนี้ค่ะ พี่เม่ยก็เพิ่งรู้จักวันนี้แหล่ะค่ะ) มาแสดงที่โรงเรียนนะ.... โหย..หนุกมากกกก!"
"ยิ้มนะ กรึ๊ดจนเหนื่อยเลย  ขี่คอเพื่อนขึ้นไปกรี๊ด..ด..ด. ด้วย"
พี่เม่ยตาโต  ว้าย! ลูกสาวฉันทำไมไปทำตัวอย่างนั้น หันขวับไปทำท่าจะดุลูกซะหน่อย ก็เห็นคุณพ่อบ้านหันมาทำตาปรามไว้   เอ้า...เงียบไว้ก่อนก็ได้....
"เรารวมกลุ่มเต้นกันด้วยนะ.....โอ๊ย หนุก หนุก...."
เอาเข้าไป  ไปเต้นแร้งเต้นกาตามเสียงเพลงเป็นเด็กวัยรุ่นไปได้....พี่เม่ยคิด แต่ก็ยังปิดปากเงียบนะ เพราะไม่เคยดื้อกับคุณพ่อบ้านอยู่แล้ว..
"เนี่ย! พอคอนเสิร์ตจบนะ  ยังอารมณ์สนุกค้างอยู่เลย....ไม่อยากให้เลิกเลย...อยากดูอีกจัง...วันหลังถ้ามีอีกจะดูอีกดีกว่า..."
ลูกจบการเล่าเรื่องที่แสนสนุก นั่งดูวีดีโอคลิปในโทรศัพท์มือถือที่ตัวเองอุตส่าห์ถ่ายมา พร้อมฮัมเพลงด้วยอารมณ์สนุกค้าง.....
คุณพ่อบ้านเอ่ยขึ้นว่า..."น่าสนุกเนาะ  เนี่ย...ลูกรู้ไหม  คนที่เค้าเที่ยวเทค เที่ยวกลางคืน เค้าสนุกกันมาก จึงมีอารมณ์สนุกค้าง พอถึงเวลาก็ต้องไปเที่ยวทุกวันไง ทำแบบนี้นานๆครั้งได้ แต่ทำบ่อยๆระวังจะสนุกกันเพลินจนไม่อยากเรียนหนังสือนะ "
น้องยิ้มฟังแล้วนั่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้นว่า "เหรอ ป๊า...งั้นยิ้มเลือกกลับบ้านไปอ่านหนังสือดีกว่า..."

เฮ้อ...โล่งใจ! เกือบไปแล้วไหมเรา  พี่เม่ยเอ๋ย...

นี่ถ้าดุลูกไปตั้งแต่คิวแรก  ลูกก็คงไม่เล่าทุกอย่างที่ได้ทำให้ฟัง และเราก็คงไม่ได้รู้หรอกว่า เด็กวัยรุ่นเขามีการอารมณ์สนุกค้าง อยากทำเรื่องสนุกๆแบบนี้ต่ออีกด้วย!"
"เงียบไว้ก่อน คุณพ่อบ้านสอนไว้" พี่เม่ยจึงได้เรียนรู้จากคุณพ่อบ้านอีกแล้วค่ะ ...ว่า....

อย่าไปห้ามหรือตำหนิเด็กในเรื่องที่เขาคิดว่าทำแล้วมีความสุข..สนุกสนาน

แต่ชี้ให้เห็นผลกระทบที่จะตามมา ถ้าทำสิ่งนั้นมากเกินพอดี......ดีกว่าค่ะ

เด็กๆ เขาตัดสินใจเองได้ค่ะ ว่าจะเลือกทำแบบไหน....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 41398
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 18
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (18)

งานนี้ยกคุณความดีให้คุณพ่อบ้านครับ...เป็นครอบครัวที่น่ารักจริงๆครับ

อยากให้พ่อแม่...ได้อ่านบันทึกแบบนี้(เห็นภาพไปด้วย) เรื่องเล่าจากประสบการณ์เล็กๆ สนุกๆแต่ แฝงด้วยหลักการที่นำไปใช้ จริงได้ในชีวิตประจำวัน

มองได้ ๒ มุมครับ  เรื่องนี้

เป็นเรื่องของ เหตุผล และ ความเข้าใจ 

ขอบคุณครับผม

  • สำหรับผมให้เต็มทั้ง พ่อ แม่ ลูก
  • เพราะพ่อ แม่ เข้าใจลูก
  • พ่อเข้าใจแม่
  • แม่เข้าใจพ่อ
  • ลูกเชื่อฟังพ่อ แม่
  • เหมาะเจาะ หมดจด
  • ลงตัว
  • ครอบครัวแห่งความรัก ความเข้าใจ
  • ขอบพระคุณมากครับ
รับรู้ด้วยความชื่นชมเช่นกันค่ะ
การรับฟังอย่างเข้าใจคือสิ่งที่ลูกต้องการ ใครต้องการเป็นพ่อแม่ที่ได้รู้ว่าลูกคิดอะไร และอยากให้ลูกหันมาหาเรา ต้องตามรอยนี้เลยค่ะ

ถ้าเป็นคุณเมตตา คงจะบอกว่า "ไม่ต้องเล่าแม่ไม่อยากฟัง" น่าเกลียดจริงๆ ขี่คอเพื่อนขึ้นไปกรี๊ด ทำได้ไง  เรามักตัดสินคนอื่นจากสิ่งที่เราไม่ทำ  ดีนะคะที่พี่เม่ยเขียนเรื่องเล่า ของน้องยิ้ม กว่าลูกปลาจะสาว ดิฉันคงได้บทเรียน สอนน้องปลาอีกพะเรอ..ขอบคุณค่ะ

  • รับรู้ความรู้สึกอบอุ่นจากครอบครัวได้เลยนะครับ
  • ครอบครัวน่ารักจังค่ะ ^^
  • ว่าแต่ "วงเล้าโลม" ทำไมเขาเข้าใจตั้งชื่อสองแง่สามง่ามดีแท้ 
  • เพิ่งเคยได้ยินอ่ะ..แสดงว่าเชย -_-'
  • มารอฟังเรื่องเล่าเรื่องต่อไปนะคะ
  • อยากอ่านอีก..อารมณ์ค้างเหมือนกันค่ะ ...อิอิ  ^^

 

แน่นอนมากเลยคะ...

เชื่อในความคิด...ความดี...

ในสมองน้อย.น้อย...หากแต่ยิ่งใหญ่ในบางครั้ง...

เรามีวิธีอีกมากมาย...

ที่เราสามารถใช้...กระทำกับเขา...

บางครั้งเด็กตัวน้อยๆ...อาจเป็นครู...

ให้เราได้เรียนรู้...การปฏิสัมพันธ์กับเขาได้อย่างดียิ่งนะคะ

     พี่เม่ยครับ ขอบคุณมากนะครับที่นำฝากสุขซึ่งปิ่มล้นจากบ้าน มาฝากให้ยิ้ม ๆ กันได้เสมอ

น่ารักกันทั้งครอบครัวเลยค่ะ มีคุณพ่อคุณแม่ที่เข้าใจลูกอย่างงี้ น้องยิ้มโตขึ้นต้องเป็นผู้ใหญ่ที่มีความคิด รู้จักคิดแน่นอนเลยค่ะ ตัวเองบางครั้งเวลาเจออะไรเครียดๆ ไม่กล้าเล่าให้คุณแม่ฟัง กลัวแกจะเครียดไปกับเราด้วย ดีไม่ดีคุณแม่จะเครียดกว่า ทำให้เราเครียดเข้าไปใหญ่ จะเล่าแต่เรื่องสนุกๆ เลยรู้สึกว่าบางครั้งเหมือนเราห่างๆ กัน แต่พอมาอยู่ไกลเหมือนได้คุยกันมากขึ้น เรียกได้ว่าคุยกันเยอะกว่าตอนอยู่บ้านซะอีก

เชื่อว่าเด็กทุกคนจะดีได้ด้วยการสั่งสอนจากความรักของคนในครอบครัวค่ะ เด็กไทยมักถูกปิดกั้นจากกรอบของความคิดที่ผู้ใหญ่บอกว่าดี แต่เด็กก็ยังเป็นเด็กจะยังไม่เชื่อค่ะ (ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ) ต้องให้เค้าได้คิดเอง แล้วเค้าถึงจะเชื่อ และคิดเป็น

ให้รางวัล เป็น "ครอบครัวอบอุ่น" ของกรมอนามัย ไปเลยค่ะ ... เจอหน้าเมื่อไรก็เรียกหารางวัลได้นะคะ
เดี๋ยวจะเอาไปใช้บ้างค่ะ ปิดปากเงียบไว้ก่อน!!!! พี่เม่ยบรรยายแล้วทำให้นึกภาพของตัวเองค่ะ คุณพ่อบ้านพูดเสมอค่ะ โดยที่ตัวเราเองไม่รู้ตัว ว่าเวลาพูดคุยกับลูกหรือเวลาที่ลูกคุยด้วย ตัวเองส่วนใหญ่จะชอบวางมาดเป็นนางยักษ์ทุกที ตั้งแต่คุยกันยังไม่จบ (เป็นงั้นไป)
เป็นครอบครัวที่น่ารักจริงๆ ด้วย ทุกครั้งที่ได้อ่านเรื่องเล่าของครอบครัวพี่เม่ย ตัวเองมักจะได้ข้อคิดที่ดีๆ ทุกครั้ง และในครั้งนี้ก็เช่นกัน จะขอนำข้อคิดจากเรื่องเล่าพี่เม่ยไปบอกเล่าให้คุณพ่อบ้านได้รับรู้เช่นกัน เพราะในบางครั้งเราสองคนมักจะตัดสินการกระทำของลูกด้วยความรู้สึกของตัวเอง โดยไม่ทันได้รับฟังความรู้สึกของลูกเลย...แย่จริงๆ ขอขอบคุณพี่เม่ยนะคะ
ขอบคุณกัลยาณมิตรทั้งหลายค่ะ (คุณจตุพร, ท่าน ผอ.บวร, คุณโอ๋, คุณเมตตา, คุณขจิต, คุณ K-jira, Dr.Ka-poom, คุณชายขอบ, คุณ IS, คุณหมอนนท์, คุณศิริ  และคุณตานี.....)
    ทุกท่านช่วย "ขยายความ" และ "เติมเต็ม" จนเรื่องเล่าธรรมดาๆของพี่เม่ย ดูมีคุณค่าขึ้นมากมาย
    ขอบคุณงามๆอีกครั้งค่ะ.....
  เป็นจริงอย่างที่ทุกท่านกล่าวครับ .. บันทึกที่อ่านแล้ว เบาสบาย น่ารัก ได้สาระ และแง่คิด ต้องยกให้เธอล่ะ .. พี่เม่ย แห่ง GotoKnow .. ขอบคุณครับ

อ่านบันทึกพี่เม่ยทีไร ได้ข้อคิดในการดูแลลูกทุกครั้งเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ สำหรับประสบการณ์ดี ๆ ที่นำมาแบ่งปันกัน หลาย ๆ ครั้งตัวเองคิดว่า สิ่งที่ตัวเองได้จากการอ่านบันทึกลักษณะนี้ มันทำให้เรารู้สึกว่า ผู้เขียนมีความตั้งใจถ่ายทอดเรื่องราวเหล่านี้ ออกมาจากใจ  เป็นการถ่ายทอดที่ไม่เสแสร้ง อ่านทีไรเหมือนเป็นส่วนหนึ่งในเหตุการณ์ (จริง ๆ อยากใช้คำว่า เหมือนเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว) ถ้าพี่เม่ยสังเกตนะคะ จะเห็นว่า ดิฉันไม่กล้าที่จะ comment บันทึกของพี่เม่ยเลย  ทั้ง ๆ ที่จะเป็นบันทึกแรก ๆ ที่ตัวเองเลือกอ่าน เพราะอ่านแล้วได้ความรู้สึกอิ่มทุกครั้ง (ว้า วันนี้อารมณ์ไหนเนี่ย)

อ้อ  ดิฉัน ได้ลองไปเปิด web เพื่อหาชื่อวงเล้าโลม จนเจอแล้วคะ กลัวเชยอะ

คุณ Handy คะ!
    ขอบคุณค่ะที่กรุณาชื่นชมอีกแล้ว พี่เม่ยปกติเป็นคนบ้ายอ ชอบฟังคำชมเป็นพิเศษค่ะ (เรื่องจริง!)
คุณรัตติยาคะ...
  • พี่เม่ยก็สงสัยเหมือนกันนะ ว่าวันนี้คุณรัตติยามาด้วยอารมณ์ไหนเนี่ย?...
  • ยินดีต้อนรับเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเสมอนะคะ
  • และเช่นกันค่ะ ไปขอข้อมูลเรื่องวงเล้าโลมเพิ่มเติมจากลูกสาว ทราบว่าเป็นวงของพี่ๆชั้น ม.ปลาย ของโรงเรียนสวนกุหลาบค่ะ เด็กสมัยนี้เก่งมากเลยค่ะ

รู้ป่ะหล่ะ  แฟนจ๋ายเล้าโลมอยู่ ม.ว.นู่มายน่ะไม่สวยเลย