ดอกไม้ในโลกมืด

เราสามารถทำสิ่งเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ให้เกิดขึ้นในใจของเราทุกคนได้
          วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมมาทำงานตามปกติท่ามกลางผู้รับบริการที่มากมาย  หน้าห้องบัตรมีผู้คนจำนวนมากบ้างก็ยืนรอ  บ้างก็นั่งรอด้วยสายตาที่มีความหวังในการที่จะเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล  หันมองไปที่ห้อง ER  มีผู้ป่วยนอนเป็นจำนวนมาก  มีทั้งผู้ป่วยที่ได้รับอุบัติเหตุ  ผู้ป่วยที่นอนรอสังเกตอาการ  และบางคนก็มีสายน้ำเกลือระโยงระยาง  ขณะที่เดินมาที่ห้องยา เหมือนทุกเช้าผมจะต้องกล่าวคำทักทายเพื่อนร่วมงานและถามสาระทุกข์สุขดิบกับทุกคนที่พบกัน  ทุกคนเตรียมความพร้อมในการปฏิบัติหน้าที่เหมือนเช่นทุกวัน     
                                                                                 
         เวลาประมาณ ๑๐.๓๐ น.  ผมได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งแต่งตัวมอมแมมเดินคลำทางมาทางหน้าห้องยา  เอาใบสั่งยามายื่นที่ตระกร้าใส่ใบสั่งยา  เมื่อพิมพ์ใบสั่งยาผมรู้สึกแปลกใจว่าชื่อผู้รับบริการในใบสั่งยาเป็นสุภาพสตรี ผมจึงถามว่ามารับยาให้ใคร  ชายผู้นั้นซึ่งตาบอดอาจจะมองเห็นเพียงเลือนลางตอบว่ามารับยาให้น้องสาว ผมจึงถามว่าแล้วน้องอยู่ที่ไหน เขาตอบว่าน้องสาวนอนอยู่ที่ห้องฉุกเฉิน  เมื่อตรวจสอบสิทธิการรักษาพบว่าไม่มีสิทธิใดๆในการรักษาผมจึงบอกว่าต้องชำระเงินค่ารักษาพยาบาลเป็นเงิน ๑๙๐ บาท ชายผู้นั้นได้ยินจึงเอื้อมมือล้วงกระเป๋านำเงินที่มีอยู่อย่างน้อยนิดผมแอบมองเห็นว่ามีอยู่  ๒๐๐ บาท  ผมเห็นแล้วรู้สึกสงสารและเวทนายิ่งนัก  ในใจจึงคิดว่าทำอย่างไรดีที่จะช่วยชายตาบอดผู้นี้ได้  จึงสอบถามเรื่องสิทธิการรักษาของน้องสาว  ผมจึงเดินไปที่ห้องอุบัติเหตุฉุกเฉินเพื่อสอบถามหาบัตรประชาชนเพื่อตรวจสอบสิทธิการรักษาให้  พบว่าเคยทำงานและมีสิทธิบัตรประกันสังคม  แต่ออกจากงานนานแล้วมีสิทธิการรักษาเป็นบัตรทองของโรงพยาบาลศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ผู้ป่วยมารักษาที่โรงพยาบาลแก่งคอยด้วยอาการปวดศีรษะมากและอาเจียน ผมจึงเดินกลับมาบอกชายตาบอดผู้นั้นว่าทางโรงพยาบาลจะดำเนินการเรียกเก็บในกรณีฉุกเฉินโดยที่ผู้ป่วยไม่ต้องชำระเงินเอง ชายผู้นั้นมีรอยยิ้มขึ้นมาทันที

 

       ในใจของผมยังนึกเวียนวนอยู่กับเงิน ๑๙๐ บาท สำหรับพวกเราที่อยู่ในโรงพยาบาลมันอาจเป็นเงินที่ไม่มาก  แต่สำหรับชายตาบอดคนนี้ เงินจำนวนนี้อาจจะมีค่ามาก  ผมจึงพาชายตาบอดพร้อมนำยาไปจ่ายให้กับน้องสาวของเขาที่ห้องอุบัติเหตุฉุกเฉิน  และอธิบายวิธีการใช้ยาโดยที่ชายตาบอดฟังอย่างตั้งใจ  หลังจากนั้นสิ่งที่ผมได้ยินจากปากเขาก็คือ 
      "คุณหมอครับคุณหมอเป็นคนที่ใจดีมากและ โรงพยาบาลก็ให้การดูแลอย่างดี  ขอบคุณคุณหมอมากครับ"  เขากล่าวคำขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำอีก ผมจึงบอกว่าไม่เป็นไร  มันเป็นหน้าที่ของพวกเราทุกคนที่ต้องให้บริการผู้ป่วยทุกคนด้วยความเสมอภาคและความเต็มใจ  ผมจึงอวยพรให้เขาและน้องหายป่วยเร็วๆ  เขาเอื้อมมือมาจับแขนผมและบีบมือเบาๆ  ก่อนที่ผมจะเดินกลับมาที่ห้องทำงานด้วยความรู้สึกที่ดี  ในการให้บริการครั้งนี้แก่ชายตาบอดและน้องสาวของเขา  ผมได้บอกกับน้องๆทุกคนในห้องว่า "เราสามารถทำสิ่งเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ให้เกิดขึ้นในใจของเราทุกคนได้   และสิ่งเล็กๆนี้อาจยิ่งใหญ่มากสำหรับใครบางคน  เพียงเท่านนี้เราก็สามารถสร้างคุณค่าให้กับตัวเราเองและงานที่เราทำอยู่  เพื่อให้ผู้รับบริการมีความสุขและเกิดความประทับใจ" และบอกว่าเรื่องนี้เป็นครูสอนให้เรารู้ว่าในโลกมืดก็มีแสงสว่าง  โลกใบนี้ไม่ได้โหดร้ายเกินไปนักหากเราทุกคนมีน้ำใจแก่กัน  และเราสามารถปลูกดอกไม้ที่อยู่ในใจของพวกเราทุกคนได้ด้วยตัวเราเอง  ที่จะมอบให้กับผู้รับบริการให้เกิดความประทับใจ

 

ภก.ธานินทร์  สุขเสงี่ยม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน SHA-รพ.แก่งคอย จังหวัดสระบุรี



ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

ใช่เลยค่ะบางอย่างเราคิดว่าแค่เล็กน้อยเท่านั้นเอง แต่สำหรับบางคนแล้วคือเรื่องใหญ่หลวง ถ้าเราสามารถแก้ปัญหาให้เขาในเรื่องที่เราคิดว่าเล็กน้อยนี้ได้ เขาจะรู้สึกว่าเราได้ทำอะไรให้เขาอย่างใหญ่หลวงเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ

ใช่ครับ คุณ PHATCHA ผมรู้สึกเช่นนั้นจริงๆว่า เราสามารถทำอะไรได้หลายอย่างที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ของเราได้ในยามทุกข์ยาก

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 
  • ขอชื่นชม คุณsha-รพ.แก่งคอย จังหวัดสระบุรี สิ่งเล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่ ชื่นใจทั้งผู้ให้ ดีใจทั้งผู้รับ อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ สาธุ
เขียนเมื่อ 

แม้เขาจะอยู่ในโลกมืด

แต่ก็ได้พบแสงสว่างจากใจคุณหมอแล้ว..

ขอยกย่องว่าท่าน..ยอดเยี่ยมจริงๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะIco64

  • ขอบคุณแทนคุณลุงด้วยนะคะ
  • ขอให้มีความสุขกับการทำงานค่ะ

ขอบคุณครับ  คุณใบบุญ

เป็นการเขียนเรื่องเล่า เรื่องแรกของผมที่โรงพยาบาลพยายามเชียร์ให้ทุกคนบอกกล่าวเรื่องเล่าแบบ Humanized มีคนมาให้ความเห็นรู้สึกดีและมีคุณค่าครับผม

ขอบคุณครับ  คุณครู ป.1

การได้ทำอะไรเล็กๆน้อยๆ  แล้วทำให้คนอื่นรู้สึกมีค่าที่ยิ่งใหญ่ทำให้เกิดความสุขจากการได้ทำให้ครับ

ขอบคุณครับ  คุณยาย ที่แสดงความคิดเห็น

ขอให้คุณยายมีความสุขเช่นกันครับ

 

"ดอกไม้ในโลกมืด...ยังมีคนที่มองเห็น

มองผ่านกรอแว่นเลนส์...เห็นไปถึงในใจ

แบ่งปันเอื้ออาทร..คือทานอันยิ่งใหญ่

ดอกไม้ในโลกมืด...ก็แบ่งบายในหัวใจ.....

ขอบคุณที่มองเห็นและช่วยเหลือ ...ชื่นชม

ขอบคุณครับ ท่านวอญ่า

ถ้าใจเรามีเมตตาสิ่งที่เราทำก็มีคุณค่ามากมาย

ขอชื่นชมในความรู้สึกดีๆแบบนี้กับผู้ป่วย

เขียนเมื่อ 

แวะมาให้ดอกไม้ คุณหมอเป็ดค่ะ