ข่าวพยากรณ์อากาศแจ้ง จะมีฝนกระจายทั่วไป แต่เราซึ่งหมายถึง ผม ภรรยา และลูกทั้งสอง ก็ออกเดินทางไปทะเลกัน เหมือนทุกปี ตั้งแต่ลูกยังเล็กจนเป็นหนุ่มเป็นสาวแล้ว เราจะหาโอกาสดีๆร่วมกันอย่างนี้เสมอ ส่วนใหญ่เป็นช่วงปิดเทอม 

เวลาเกือบ 8 ชั่วโมงที่ใช้ในการเดินทางแบบไม่เร่งรีบ ผมและลูกชายผลัดกันเป็นพลขับ เรามาปักหลักค้างคืนที่ชะอำอย่างเคย รุ่งขึ้นขับรถต่อไปอีก เป้าหมายเป็นประจวบคีรีขันธ์ ตกลงกันว่าจะใช้เส้นทางเลียบชายฝั่งทะเลให้มากที่สุด ในใจนึกถึงบ้านกรูด ซึ่งเป็นที่กล่าวขานถึงความเงียบสงบ สวยงาม ผู้คนหรือนักท่องเที่ยวไม่มากนัก เอาเป็นว่าไปเรื่อยๆ มิได้เจาะจงตำแหน่งแห่งหนใดเป็นพิเศษ ถึงที่ใดน่าแวะก็จะแวะ ตามความเชื่อของหลายคน “ระหว่างทางก็สำคัญไม่น้อยไปกว่าเป้าหมาย” 

เลยหัวหินมาสักประเดี๋ยว เราแวะเข้าไปนมัสการสมเด็จพระพุฒาจารย์(โต พรหมรังสี)ที่วัดตาลเจ็ดยอด ซึ่งป้ายเชิญชวนบอกเป็นรูปหล่อองค์ใหญ่ที่สุดในโลก เมื่อได้เห็นนับว่าเป็นบุญ ทึ่งในศรัทธาพุทธศาสนิกทั้งหลาย พร้อมๆกับคำถาม“ทำไมต้องใหญ่” พุทธศาสนาไม่ได้สอนให้ยึดติดอะไรอยู่แล้ว เราไปเน้นที่อุบายชักจูงคนให้เข้าถึงศาสนา จนบางครั้งพากันหลงลืมว่าแก่นแท้จริงๆอยู่ที่ใด มองตัวเองก็โดนอุบายเหล่านี้ครอบงำไว้ไม่ต่างจากคนอื่น เพราะที่แวะเข้ามา นอกจากศรัทธาแล้ว ก็เป็นเรื่องความใหญ่โตเช่นกัน 

ใช้เวลาที่วัดไม่นานนัก ก็ขับรถต่อไปยังอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด เป็นอีกสถานที่หนึ่งซึ่งน่าสนใจ ไปประจวบฯหลายรอบแล้ว แต่ไม่มีโอกาสดีๆสักที ตลอดทางเข้าอุทยานทั้งสองข้าง เห็นบ่อกุ้งมากมายสุดลูกหูลูกตา ทัศนียภาพงดงาม นึกถึงมลภาวะหรือผลกระทบที่เกิดกับป่าชายเลนในหนังสือสิ่งแวดล้อมทันทีทันใดเลย ที่นี่มีปัญหาอย่างนั้นบ้างไหมหนอ ได้อย่างเสียอย่าง จะเลือกเอาแต่ดีๆ หรือเอาแต่ประโยชน์คงไม่ได้ เพราะทุกสิ่งมีทั้งดีและเลวอยู่ในตัว มนุษย์หรือตัวเราเองก็เถอะ หนีความจริงเหล่านี้ไม่พ้น 

วนเวียนอยู่ในบริเวณอุทยานเสียนาน เนื่องจากมีสถานที่สำคัญหลายแห่ง จากนั้นจึงขับรถวกกลับมาตามเส้นทางเดิม เล็งป้ายบอกทางตั้งแต่ขามาแล้วว่าไปบ่อนอกได้ การเดินทางขณะนั้นล่วงเลยมาจนบ่ายแก่ ท้องทุกคนเริ่มร้อง สายตาจึงสอดส่ายหาร้านอาหาร มาลงตัวที่ร้านเล็กๆเงียบๆแห่งหนึ่ง ได้ชมทะเลบ่อนอกกันอย่างเต็มตาที่นี่ สงบ ไม่พลุกพล่าน ยังไม่เป็นธุรกิจนัก 

ร้านอาหารดูเป็นบ้านที่อยู่อาศัยด้วย หลังบ้านติดทะเล จัดเป็นโต๊ะอาหารไว้บริการลูกค้า มีอยู่สัก 3-4 โต๊ะเท่านั้น เรามาตั้งไกล ขับรถหลายชั่วโมงเพื่อมาที่นี่ แต่บ้านเขาเดินไม่กี่ก้าวถึงทะเลแล้ว เราตื่นเต้น แต่เขาเฉยๆ หากขาด หากไม่มี ย่อมโหยหา แต่ถ้ามีเหลือเฟืออาจรู้สึกธรรมดา ทั้งที่สิ่งเดียวกัน อยู่ที่ใจจริงๆ ถ้าเฉยเสียได้ ทุกอย่างก็ไม่ต่าง 

ธรรมะคือธรรมชาติ ธรรมะกับวิทยาศาสตร์ใกล้เคียงกันอย่างยิ่ง เพราะวิทยาศาสตร์ก็เป็นความรู้เกี่ยวกับสิ่งต่างๆในธรรมชาติ จึงเชื่อว่าทั้งพุทธศาสนาและวิทยาศาสตร์ที่ตัวเองมีโอกาสเรียนรู้มาตั้งแต่เด็กๆ น่าจะมีส่วนสำคัญในการหล่อหลอมให้พอเข้าใจธรรมชาติได้ 

พิจารณาเวลาที่เหลือในวันนี้แล้ว หากเดินทางต่อไปอีกคงมืดค่ำ อีกอย่างเราว่าจะแวะที่เพลินวานกันด้วย จึงตัดสินใจเดินทางกลับ ท่ามกลางสายฝนโปรยปรายตลอดเส้นทาง ประจวบฯหรือบ้านกรูดที่หมายใจไว้แต่แรก จึงงดโดยปริยาย.. 

ไม่สลักสำคัญอะไร หากคิดว่าการเดินทางนั้น ระหว่างทางก็สำคัญ