ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา จงบินเอาเท่าที่เราจะบินไหว ท่าที่บินไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร แค่บินไปให้ถึงฝันเท่านั้นพอ...
ทุกเช้าๆวันอังคารและวันพฤหัสบดี ก่อนไปโรงเรียน
เมื่อประมาณเกือบ 40 ปี
ผมต้องถีบจักรยานเอาเสื้อผ้าที่แม่ผมซักและรีด
ไปส่งบ้านคุณหมอนายทหารอากาศและภรรยาผู้ใจดี
จักรยานผ่านสาวๆที่ยืนคอยรถสวัสดิการของกองทัพอากาศ
"อาย" แต่ทำอย่างไรได้ เพราะมันเป็นอาชีพของแม่ผม
มันเป็นรายได้เสริมของแม่ผม
เพื่อเลี้ยงผมและน้องอีกสามคน นอกเหนือจากรายได้ของพ่อผม
ทำอย่างไรได้ในเมื่อวันนั้นชีวิตมันเป็นอย่างนั้น
"เงินน้อย แต่อยากให้โอกาสลูกๆ"
โรงเรียนปานะพันธ์วิทยา ในพระบรมราชูปถัมภ์ ลาดพร้าว (เลิกกิจการไปแล้วหลายปี)
บางครั้งถ้าผมจะไปเที่ยวกับเพื่อนๆเวลาปิดภาคเรียน
ผมจะขอรีดผ้าวันนั้นแทนแม่ เพื่อจะได้เงินไปเที่ยว
นอกจากของคุณหมอแล้ว
แม่ผมยังรับซักรีดเสื้อผ้าของทหารอเมริกัน
สมัยสงครามเวียตนาม
สงครามที่ทหารอเมริกาพ่ายแพ้อย่างราบคาบ
ทั้งๆที่มีความพร้อมทุกอย่าง โดยเฉพาะความสบาย
ค้นหาร่องรอยได้ที่"ถ้ำกุงชิง" นครโฮจีมิน เวียตนาม
สงครามตะวันออกกลางจะเป็นการพ่ายแพ้อีกครั้ง
ขอเวลานานกว่าเวียตนามอีก 1 วัน
รับเสื้อผ้าไปซักรีดตอนบ่าย ส่งกลับตอนบ่ายถัดไป
ถ้าเดือนไหนใกล้เสียค่าเทอมหรือโรงเรียนเปิดเทอม
แม่ต้องไปรับผ้าในช่วงเวลาดึกเพิ่ม
เพื่อหารายได้เสริมเสริมเสริม
ซึ่งผมจะเป็นสารถีถีบจักรยานให้แม่นั่ง
มันเป็นความสุขของเราสองคนที่จะอยู่ด้วยกันสองคน
ท่ามกลางถนนสายโรงเก็บศพของโรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช
ซึ่งพวกเราชาวทหารอากาศเรียกมันว่า"โรงดับจิต"
ผมแอบสังเกตเห็นดวงตาของแม่ผม
แม่ผมมีความสุขมากๆและแม่ผมมีความหวัง
ลูกได้เงินค่าเทอม ค่าขนม (สมันนั้นการเรียนแบ่งออกเป็น 3 เทอม)
ค่าของความสุขของทุกคนในครอบครัว
ความสุขที่คุณดื่มได้
ชั่วคราว.........ที่ยาวนาน
นายเอ๊กซ์
วันที่ผมไปส่งค่ารถงวดที่ 4
"นายเอ๊กซ์" ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา
จงบินเอาเท่าที่เราจะบินไหว
ท่าที่บินไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร
แค่บินไปให้ถึงฝันเท่านั้นพอ...
( ขอขอบคุณ..... ภาพประกอบคัดลอกจาก Google )
( ขอขอบคุณ..... ภาพประกอบคัดลอกจาก Google )
อ่านแล้วได้พลังใจ...อย่างเต็มเปี่ยมเลยค่ะ...เป็นกำลังใจให้กับคนสู้ชีวิตนะคะ...
ขออนุญาตตอบแทนคุณพี่เอ๊กซ์นะคะ(ไม่แน่ใจว่าตอนนี้อยู่ส่วนไหนของโลก... อิอิอิ) Pually เองก็รู้สึกซาบซึ้งในความรัก-ความเสียสละของผู้เป็นแม่ และความเข้มแข็งของพี่เอ๊กซ์ เช่นกันค่ะ ขอบคุณคุณครูกระแตนะคะ
พี่ครู Pually ความสุขเล็กๆๆ ความสุขน้อยๆที่ได้ชื่นชม เหมือนเพลงพงพัฒน์ เลย ฮ่าๆๆ พี่ครูสบายดีนะครับ
*** ค่อยๆ สะสมความสุขทีละเล็ก-ละน้อย เพื่อระลึกถึงยามเจอะเจออุปสรรคหรือท้อแท้ไงคะ ๒-๓ วันนี้เตรียมนักเรียนเพื่อแข่งขันฯ ของโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับเขตฯ หากชนะหรือไม่มีคู่แข่งก็ต้องพาไปแข่งขันระดับภาคฯ เดือนธันวาคม ที่จังหวัดลำปางค่ะ! ส่วนงานศิลปหัตถกรรมฯ ระดับภาคปีนี้ไปถึงเชียงรายแน่ะค่ะ วันที่จัดก็ต่อกันเลย สงสัยต้องเดินสายละมั๊ง Hu Hu Hu ! ***
*** ทำทีท่าว่าจะหนาวเมื่อสัปดาห์ก่อน แต่เมื่อวานนี้ร้อนจนแทบจะเปิดเครื่องปรับอากาศแน่ะค่ะ วันนี้ค่อยยังชั่ว อากาศแปรปรวนไม่แน่-ไม่นอน " น้องนก " ก็ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะคะ ***