...ค่ำ...คืน...หนึ่ง...
หลงทางกลางเมืองหลวง
ขวักไขว่เคล้ากลิ่นไอเสีย
โครงเหล็กพาดไต่เสียดฟ้า
ไม่ได้ยินแม้นกกระซิบ
คิดถึงบ้านเรา
ไม่ฉาบสีฉูดฉาดบนเรียวหน้า
ยิ้มทักได้กับคนที่เดินผ่านมา
หอมหญ้ากลิ่นดินสิ้นอึกทึก
เมืองคล้ายออฟฟิศหลังโต
คลื่นคนเคลื่อนคิดตามฝัน
ใกล้กันเบียดเสียดแต่ไร้เสียง
มีเพลงคลอหูดังเพื่อนแท้
๘ พฤศจิกา ๕๓
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ตครับ
สวัสดีค่ะคุณพรพน สบายดีนะคะ
มาชมภาพงามอลังการ ถ้อยคำเปียมความหมาย
ส่งกำลังใจกับการงานและชีวิต ขอบคุณค่ะ :)
ขอเป็นแรงใจให้ค้นพบหนทาง ค้นหาตัวเองให้เจอค่ะ
สวัสดียามเช้าค่ะ
...สวัสดียามเช้าค่ะ....สบายดีนะคะ...
ฟังเสียงหรีดหริ่งเรไรระงม น่าชมกว่าเมืองหม่นเทา ย่างก้าวมีแต่อันตราย บ้านเราความปลอดภัยมิจางหาย อุ่นใจได้อย่าระแวง