ความยิ่งใหญ่และความมหัศจรรย์ตลาดร้อยปีสามชุก

               เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ที่ผ่านมา ผมมีโอกาสไปเที่ยวสุพรรณบุรี ทั้งที่ตั้งใจจะไปเมืองกาญจนบุรี โดยจะไปทางสุพรรณบุรี โดยไม่ไปทางนครปฐม เพราะคิดเอาเองว่าถ้าไปทางนครปฐมจะไกล เลยไปทางสุพรรณ เพราะเคยไปเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว เข้าอำเภอสองพี่น้อง แวะที่วัดไผ่โรงวัว (บันทึกก่อนนี้)เดินทางต่อไปเห็นป้ายบอกไปวัดทับกระดาน  ไปอู่ทอง (ขวามือ)ในขณะเดียวกันเห็นป้ายชี้ไปเมืองกาญจน์ทางซ้ายมือ ขับไปเรื่อยๆไปออกกำแพงแสน พอใกล้ถึงเกษตรกำแพงแสนเห็นป้ายชี้ไปเมืองกาญจน์กลับไปทางที่มา 80 กว่าโล  นี่มันอะไรกันแน่...เข้าปั๊มถามทาง เด็กปั๊ม ย้อนกลัยไปก่อนถึงเกษตรกำแพงแสน ซ้ายมือมีทางแยกไปกาญจน์ลัดไปพนมทวน..โอ้ โฮ ไปเมืองกาญจน์ ช่างลำบากยากเย็นเสียจริงๆๆ(เกือบเที่ยง)

  

              กลับมาที่สุพรรณดีกว่า ช่วงบ่ายกลับจากเมืองกาญจน์ มาทางพนมทวนเข้าอำเภออู่ทอง  พอเขาเขตจังหวัดสุพรรณจะสังเกตุได้จากถนนหนทางทุกเส้นทาง ทุกอำเภอ จะเป็นถนนสี่เลนส์ทั้งหมด ใหญ่โต กว้างขวาง  เข้าเขตอำเภอเมือง ทางฝั่งซ้ายมือ น้ำเต็มปริ่มริมถนน ขับรถมาเรื่อยก็มาเจอ พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร แวะเยี่ยมชมสักการะไหว้เจ้า เจ้าที่เทวดา ฟ้าดิน เห็นความยิ่งใหญ่ของพิพิธภัณฑ์และส่วนประกอบอื่นๆแล้ว ของชื่นชมในแนวความคิดและความร่วมมือร่วมใจของคนสุพรรณ จริงๆครับ

     ด้วยความไม่รู้จึงขับรถวนหาตลาดร้อยปี สามชุก วนหลายรอบไม่มีวี่แววว่าจะเจอ เห็นแต่ป้ายตลาดสามห้อง เอ...มันน่าจะอยู่ในเมืองนี่แหละ เห็นใครๆเขาก็ไปเที่ยวกัน.ไม่เจอครับจนใจจริงๆ   รถติดไฟแดงพอดีเลยตัดสินใจถามน้องนักเรียน เขาบอกให้ขับออกถนนใหญ่เลี้ยวซ้ายขับตรงไปเลย.....อ้อ สามชุก  อำเภอสามชุกครับ หลายกิโลครับ มาถึงประมาณ บ่ายแก่ๆแต่ผู้คนยังมากอยู่ทั้งๆที่เป็นวันศุกร์ สมชื่อจริงๆ 100 ปี โบราณๆๆม๊ากๆ

      เดินชมด้วยความเพลิดเพลินใจ มิน่าคนถึงที่นี่  จนคนที่นี่พูดว่าเอาโลลัสมาแลกก็ไม่ยอม  เพราะที่นี่อยู่เฉยๆก็มีรายได้ มีคนมาเที่ยว มารับประทานอาหาร  มาจับจ่ายใช้สอย เป็นตลาดเก่าแก่ที่สมควรอนุรักษ์ ความเป็นเอกลักษณ์ของความเป็นตลาดแบบไทยๆเอาไว้อย่างครบถ้วนลงตัว ร้านขายยา ร้านซ่อมจักรยาน  ร้านขายของชำ ร้านขายผ้า  ร้านขายขนม ไม่อยากเรียกว่าร้านอาหารเพราะสมัยก่อน คนกินข้าวที่บ้าน เขาจะมากินขนมกันที่ตลาดของกินที่ขึ้นชื่อก็เป็นข้าวห่อใบบัว ไอศกริมกะทีสด ลูกชิ้นยักษ์  ตลาดแบบนี้คนรุ่นผมยังพอทันอยู่ ฮิๆๆ  เป็นมรดก ที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์เป็นอย่างยิ่ง ชอบมากๆ กลับมาแวะซื้อปลาสลิดแถวๆปทุมธานี เอาไปฝากคนเฝ้าบ้านที่ยะลา 2 กิโล..ฮ่าๆๆ  สวัสดีครับ