ตั้งแต่ได้ริเริ่มขายเสื้อจิตอาสา "ค่ายรวมพลคนต่างวัย หัวใจใฝ่เรียนรู้  ค่ายไร้กรอบ แต่ไม่ไร้ใจ GotoKnow จัดให้ผู้ใหญ่ใจดีสนับสนุน" มีผู้สงสัยเรื่องการจัดการของฉันหลายท่าน  วันนี้จึงอยากขอเล่าผ่านบันทึกนี้นะคะ  เพียงอยากเล่าว่า

            วันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๓ ได้เริ่มบันทึก ขอเชิญร่วมโหวตเลือกโลโก้  เมื่อวันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๕๓ ได้แจ้ง ผลโหวตโลโก้เสื้อค่ายจิตอาสา และได้ ประชาสัมพันธ์ขายเสื้อ  เมื่อวันที่ ๑๙ มิถุนายน ๒๕๕๓

             เริ่มด้วยการไปสำรวจร้านตัดเสื้อซึ่งมีหลายร้านมากในพิษณุโลก ราคาตั้งแต่ ๑๕๐ บาทไปถึง ๒๒๐  บาท ไม่รวมค่าปักโลโก้  ซึ่งต้องพิจารณาความประณีตและฝีมือการตัดเย็บด้วย  แต่ยังไม่ตกลงทันที  ฉันได้ไปนำเสื้อยืดของฉันที่ถูกตัดเย็บมาหลายแห่ง  แล้วพิจารณาดูเพื่อการตัดสินใจ  ได้พบว่ามีเสื้อตัวหนึ่งที่ตัดจากร้านจิปาถะดูค่อนข้างจะดีกว่าเพื่อน  จึงตัดสินใจกลับไปที่ร้านจิปาถะ  มีข้อตกลงว่าราคาเสื้อเป็นตามจำนวนที่สั่งแต่ละครั้ง  ซึ่งความตั้งใจนั้นต้องการเสื้อราคาถูกและคุณภาพดี   จึงสั่งจำนวน ๑๒๐  ตัว  ตามจำนวนที่สมาชิกสั่งจองในราคาตัวละ ๒๓๐  บาท รวมค่าปักโลโก้  เป็นเงินทั้งหมด ๒๗๖๐๐  บาท  สอบถามความคิดเห็นจากบุคคลหลสยฝ่ายเห็นว่าราคาตัวละ ๓๙๙ บาทกำลังพอเหมาะสำหรับการขายเพื่อจิตสาธารณะแน่นอน

           การสั่งจองต้องวางเงินมัดจำ ๑๐๐๐๐  บาท เมื่อใจสู้ก็ต้องสำรองทุนไปก่อน  และนัดรับเสื้อวันที่ ๒๔ กรกฏาคม ๒๕๕๓  บังเอิญเป็นเวลาที่ไปจัดค่ายฯ ที่บ้านห้วยปลาหลด  อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก  จึงมารับภายหลังจากนั้น

           ความยุ่งยากได้เกิดขึ้นมากมาย แต่ไม่หนักหนาสาหัส  ซึ่งต้องอาศัยเวลาและความพยายาม  ในการเปิดดูรายชื่อผู้สั่งจอง เพื่อต้องการทราบที่อยู่ในการจัดส่ง  ส่วนมากสมาชิกใช้นามแฝง  ปัญหาพบว่า

          ๑.  สมาชิกบางท่านไม่เปิดเผยข้อมูลในหน้าประวัติ  ทำให้ไม่ทราบชื่อจริงและไม่ปรากฏที่อยู่ในการจัดส่งเสื้อ

          ๒.  สมาชิกบางท่านไม่ได้ส่งเงิน  กรณีเช่นนี้ไม่เป็นปัญหา  สำหรับท่านที่ได้รู้จักและคุ้นเคย  ได้จัดการส่งเสื้อไปให้  แต่ท่านก็ส่งเงินตามมาภายหลัง  เพราะคนเรามีภารกิจรัดตัวได้

         ๓.  สมาชิกบางท่านสั่งจองเสื้อแล้ว  แต่ไม่ระบุขนาดเสื้อ และจำนวนว่าต้องการกี่ตัว  แม้ว่าได้ตอบเม้นท์แล้วท่านคงยังไม่ได้อ่าน

          การบรรจุซอง  ครั้งแรกคุณมนัสนันท์  มาช่วยทำการบรรจุเสื้อใส่ทีละซอง  และเขียนชื่อติดไว้ที่หน้าซอง  พิมพ์ชื่อมาติดให้ตรงกับซอง ท่านสมาชิกที่สั่ง ๓ ตัวจะใส่ซองละ ๒ ตัว และซองละ ๑ ตัวรวมเป็น ๒ ซอง  หากเกิน ๔ ตัวจะใส่กล่องพัสดุ  โดยเอากล่องเก่าที่ใช้แล้วมาติดกาวแปะกระดาษทับใหม่ เป็นการประหยัดค่าใช้จ่าย

          วิธีการนำเสื้อไปส่งทำได้โดย ๒ วิธีคือจำนวนมาก ๆ ใส่รังกระดาษแล้วยกลงไปใส่ในกระโปรงได้ทีละ ๒๐ ซอง ต้องเดินขึ้นเดินลงหลายเที่ยว  เมื่อไปถึงไปรษณีย์ก็ทำเช่นเดียวกัน  แต่เลือกที่จะไปใช้บริการตอนเที่ยงวัน เพราะคาดว่าอาจจะไม่มีผู้มาใช้บริการไม่มาก  ไม่เช่นนั้นจะเป็นการสร้างความรำคาญและทำให้คนอื่นเสียเวลา  อีกวิธีหนึ่งเพียงไม่กี่ซองฝากเพื่อนบ้านหรือให้เด็กในบ้านไปส่งโดยรถมอเตอร์ไซค์ 

        การนำซองพัสดุไปส่งที่ไปรษณีย์ครั้งแรก  เจ้าหน้าที่แนะนำให้ลงทะเบียนธรรมดา  เพราะสามารถ “ตรวจสอบ” ได้เหมือนกัน  ปัญหาการส่งพัสดุในรอบนี้ที่เกิดกับสมาชิก  ได้พบว่า 

          ๑.   การส่งพัสดุไปที่ทำงานเก่าของสมาชิก  ทำให้ท่านเดือดร้อนต้องติดตามไปรับเองนับเป็นการเสียเวลา

         ๒.  พัสดุบางซองถูกส่งคืนมา  เพราะไม่มีผู้รับเนื่องจากลงทะเบียน  อีกจำนวนหนึ่งนั้นจ่าหน้าซองผิด

         ๓.  พัสดุบางชิ้นส่งไปที่ทำงาน เพื่อนร่วมงานรับให้แต่ไม่นำส่งผู้รับ  จึงต้องถูกทวงถามทางหน้าบันทึก แบบต่อว่าชัดเจนเลยนะ

          ๔.  พบว่ามีเสื้อบางขนาดชำรุด  จึงส่งไม่ได้  บางท่านสั่ง ๒ ตัวแต่ได้ส่งไปให้ก่อนเพียง ๑ ตัว  ขอติดค้าง ๑ ตัว  อันนี้ถูกทวงถามแบบต่อว่าให้เจ็บ ๆ ชัดเจนเช่นกัน แต่ก็ต้องทนชี้แจงกลับไปใหม่ว่า "เรามีตัวตน"

         ๕.   นอกจากนี้ได้ส่งพัสดุเกินไป ๑ ตัว  แม้ว่าจะตรวจสอบได้ก็จริง  แต่ขอไม่ตรวจสอบ  เพราะเมื่อเขาไม่ส่งคืนก็ไม่ต้องตรวจแล้วไม่มีประโยชน์  หากทราบความจริงก็อาจเสียความรู้สึก  ขอเก็บความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อกันดีกว่า  ถือว่าเป็นความผิดพลาดของเราเอง

           ครั้งแรกมีเสื้อเหลืออยู่จำนวนหนึ่ง  แต่ยังมีสมาชิกให้ความสนใจสั่งเพิ่มเติมเข้ามาอีกเรื่อย ๆ  จึงได้สั่งตัดเสื้อในรอบใหม่อีก ๘๕ ตัวเป็นเงิน ๑๙๕๕๐  บาท

           ปัญหาที่พบก็เหมือนเดิม  เวลานี้มีเสื้อเหลืออยู่จำนวน ๒๐ ตัว   ต้องการจะขายให้หมดก่อนแล้วจะได้นำเรียนสรุปยอดทั้งหมด  รอเพื่อนร่วมทีมมาช่วยกันคิดรายได้สุทธิในการจัดทำค่ายจิตสาธารณะต่อไป

             รายจ่ายคือ  ทุนการทำเสื้อครั้งแรกจำนวน ๑๒๐ ตัวเป็นเงิน  ๒๗๖๐๐  บาทและค่าลงทะเบียนจำนวนหนึ่ง   และยังต้องส่งอีกจนกว่าเสื้อจะหมดทุกตัว  จึงจะรวมเป็นค่าดำเนินการ

             การร่วมมือของสมาชิกในการสั่งซื้อเสื้อ  นับเป็นส่วนสำคัญมากที่สุดในการทำให้เกิดกิจกรรมการจัดค่ายฯ ครั้งนี้และครั้งต่อ ๆ ไป   สมาชิกส่วนมากได้ช่วยเหลือค่าจัดส่งมาพร้อมด้วย  และอีกส่วนมากก็มีเจตนาเพื่อจิตสาธารณะจริง ๆ คือจ่ายเกินราคามากกว่าค่าจัดส่ง  และมีบางรายผิดพลาดในการส่ง   แม้จะส่งให้ไม่ถึงเท่าที่ราคากำหนดก็ได้ส่งมาเพิ่มอีก  และบางรายส่งให้ไว้เพียง ๓๕๐ บาท  ก็ได้จัดส่งเสื้อให้เหมือนกัน  สมความตั้งใจที่สมาชิกต้องการจะใส่เสื้อ  ขอขอบพระคุณในเจตนารมณ์ที่เห็นคุณค่าของการทำเพื่อ “จิตสาธารณะ”  ขอให้กุศลของความดีงามหนุนนำให้ทุกท่านมีความสุข มีสุขภาพแข็งแรง

            ผู้สงสัยหลายท่านถามได้ว่า “เหนื่อยไหม ยุ่งไหมมี ปัญหาไหม”  การทำงานทุกอย่างไม่มีเรื่องใดที่จะปราศจากปัญหา  การขายเสื้อเพื่อจิตสาธารณะก็มีปัญหาตามที่เล่ามาข้างต้น   แต่ที่ผ่านมาในชีวิตได้  “เจอปัญหามามากกว่านี้อีก”   แค่นี้จึงไม่ถือว่าเป็นปัญหาแต่อย่างใด

           บทเรียนครั้งนี้สอนว่า ในสังคมไทยยังมีผู้ใหญ่ใจดีมีจิตสาธารณะและสนับสนุนกิจกรรมเพื่อเด็กและเยาวชนมากมาย  และการทำงานเพื่อจิตสาธารณะต้องเป็นผู้มีจิตใจหนักแน่น  มีความรับผิดชอบและเสียสละอย่างจริงจังและจริงใจ  นอกจากนี้ต้องยอมรับต่อผลกระทบที่จะเกิดขึ้นโดยไม่ท้อแท้หรือหมดกำลังใจเสียก่อน  เพื่อให้โลกและสังคมได้รับสิ่งดี ๆ เต็มไปด้วยคนดี