GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เรียนการ ลปรร

    ดูเหมือนว่า การเขียนบันทึก จะให้ดี ควร ลปรร พูดคุยกับท่านอื่นๆ ที่เข้ามาอ่านและทิ้งรอยไว้

    น่าจะไม่ยากอะไร ก็เหมือนคุยกัน

    แต่กลับว่า ยากนะ เพราะอะไรไม่รู้ ทั้งๆที่ดีใจจังเวลาที่มีใครมาอ่านและลงชื่อให้ความเห็นไว้ แต่ไม่รู้ว่า จะเขียน ลปรร อย่างไร ให้เป็นเรื่องสร้างความรู้ หรือต่อยอดความรู้  รู้สึกว่าตัวเองเกร็งๆ ทุกทีที่จะตอบหรือออกความเห็น

    มานั่งทบทวนว่าคงเพราะตัวเองชินรูปแบบเดิมๆ คือตอนเป็นอาจารย์ ก็พูดมากกว่าฟังเพราะกลัวสอนไม่ทัน กลัวนักศึกษาได้เนื้อหาไม่ครบ

     ตอนนี้เป็นนักศึกษาก็ชินการฟังมากกว่าพูด เพราะกลัวว่าพูดแล้วได้ผลลบมากกว่าผลบวก เห็นคนไม่พูดไม่เสียหายเท่ากับคนพูด

    สรุปแล้วก็น่าจะเพราะ ขาดความเชื่อมั่นตัวเองที่จะบอกอะไรๆ ตรงๆ ขาดทักษะที่จะคิดและพูดเชิงบวก และขาดการยอมรับความจริงตามสภาพปัจจุบัน มัวแต่ห่วงเรื่องที่ยังไม่เกิดซ้ำยังคิดเชิงลบอีกด้วย

   เอาล่ะ ต่อไปต้องลดอัตตาตัวเองลงก่อน เรียนวิธีการ ลปรร. จากคนอื่น และ หัดคิดอะไรๆ เชิงบวกให้มากขึ้น

    เริ่มต้นหัดเรียนรู้ การลปรร. อย่างเป็นธรรมชาติและสนุกสนาน ดีกว่า น่าจะทำให้การบันทึกมีความสุขขึ้นอีกเยอะเลย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): empowerhappiness
หมายเลขบันทึก: 39057
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

     สำหรับผมนะครับ จะสบาย ๆ เบา ๆ บางทีก็หนัก ๆ บ้าง ไม่เน้นว่า คห.นี้เป็น KM หรือไม่ครับ เน้นไปตามอารมณ์ที่เกิดขึ้น และสิ่งที่ Get ได้นะครับ
     (ยิ้ม ๆ) อย่างนี้ก็เป็นการ ลปรร.นะครับ และต่อยอดด้วย
  • ดีใจครับที่พบ blogger ชาว มช. ตามภาษาคน มช. เก่านะครับ
  • จากการเข้าร่วม UKM เมื่อ วันที่ 14-15 ผ่านมาที่ มหาวิทยาลัยมหิดลเป็นเจ้าภาพ  เห็นเมื่อครั้งก่อนที่ มอ. ชาว มช. มาร่วมสังเกตุการณ์ แต่คราวนี้ทำไม ไม่มา ?

คุณชายขอบ ขอบคุณค่ะ ยังเกร็งอยู่ค่ะเพราะมันยังแปลกๆ (มั้ง)

อาจารย์Panda ขออนุญาตคารวะรุ่นพี่ค่ะ

ถ้าอาจารย์ 07 ก็คือลูกช้างรุ่นแรกของ มช เลยใช่หรือเปล่าคะ ...

  • ขอบคุณท่านอาจารย์จันทรรัตน์มากครับ
  • เวลาเข้าไปต่อยอดความรู้ เราได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ มีความสุขที่เห็นว่ามีประโยชน์ต่อหลายๆคน ความคิดเชิง positive เป็นสิ่งสำคัญ พอเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทั้งผู้อ่านและผู้เขียนได้รับความรู้เพิ่มขึ้นในประเด็นที่เรามองไม่เห็นครับ
เสียดายที่เห็นบันทึกนี้ช้าไปตั้งหลายเดือนนะคะ ตอนนี้รู้สึกว่า "ตื่น"แล้วค่ะ ขอบคุณคุณจันทรรัตน์มากค่ะ ที่ไปต่อยอดไว้ที่บันทึก

ตามจากลิงค์บันทึก พี่โอ๋มาครับอาจารย์

ผมสนับสนุนความคิดนี้ และผมเองก็ใช้อยู่ครับ

คารวะรุ่นพี่ลูกช้างครับ