หยุดยาวสี่วัน ได้ตัดสินใจไปปฏิบัติธรรม โดยการเจริญวิปัสสนากรรมฐานที่วัดร่ำเปิง(ตโปธาราม) จังหวัดเชียงใหม่

   หลายๆคนส่ายหน้าว่าจะทนหิวได้ไหม ก็ตอบไปทันทีว่าได้แน่นอน เพราะตามปกติก็รับประทานมื้อเย็นน้อยอยู่แล้ว และก็ตื่นเช้าอยู่สม่ำเสมอ เรียกว่าไม่น่าจะมีปัจจัยอะไรเป็นข้อขัดขวางการศึกษามรรคที่ไปสู่นิพพานได้เลย

   เมื่อได้ไปฝึกปฏิบัติ ก็ได้พบเจอกัลยาณมิตร มีพระอาจารย์ที่เอาใจใส่ให้ความรู้และคอยสอบอารมณ์ และมีพี่โยคีที่มีพรหมวิหารสี่เกื้อหนุน ทำให้การปฏิบัติราบรื่น ได้เห็นเหตุแห่งทุกข์ของรูปและนาม และได้พบว่า ตัวเองยังต้องใช้ความเพียรอีกมากจึงจะเป็นบัวที่พ้นน้ำ

   ออกจากการปฏิบัติแล้ว มานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ร้องอุทานในใจว่า เข้ามาใน gotoknow เหมือนได้ปฏิบัติธรรม เพราะที่ตรงนี้มีกัลยาณมิตร ทั้งๆที่ไม่รู้จักกันมาก่อนผู้ที่มาก่อนก็คอยดูแลผู้มาใหม่ด้วยพรหมวิหารสี่ การเรียนรู้บันทึกเองก็เปรียบดังการปฏิบัติ ที่ต้องมีศิล มีวินัย มีสติ และต้องตั้งสมาธิในการเขียนการบันทึก

และปัญญาจะเกิดได้นั้น ตัวเองก็จะต้องมีความเพียรอย่างต่อเนื่องและอย่างมากๆด้วยเช่นกัน

   คิดได้อย่างนี้แล้วก็ขอถือโอกาส ขออธิษฐานให้ผลบุญบังเกิดกับทุกๆท่านที่ร่วมกันสร้างแสงสว่างแห่งปัญญาใน gotoknow นี้ด้วยค่ะ