ณ ราตรี ต้นฝน ปนลมหนาว
แม้ฟากฟ้าไร้ดวงดาวพราวสีสัน
หากในใจยังกระจ่างสว่างครัน
เธอและฉันท่ามกลางฟ้าแห่งราตรีฯ

รฤก ถึงเวลา ร่วมแลกเปลี่ยน
ได้อ่านเขียนทบทวนชวนสุขศรี
ยิ่งนานวันยิ่งผูกพันพลันจวบปี
ด้วยเพราะมีเธอร่วมเรียงอยู่ยั่งยืน

รอยสลัก รักสุดซึ้ง ตรึงหทัย
ด้วยดวงใจอยู่แห่งไหนก็แช่มชื่น
เพราะใฝ่ดีใฝ่รู้เรียนเพียรกล้ำกลืน
แม้ยามหลับยามตื่นฝืนฤทัยฯ

อนาคตเป็นเช่นไรมิเคยรู้
ขอมุ่งสู่ข้ามฝั่งฝันอันสดใส
แม้จำจากจรลาไปไกลแสนไกล
ส่งแรงใจ ให้พบฝัน อันเป็นจริง


            

                              - ปู ณ อันดามัน

                                        ๒ กรกฎา ๕๓ -