คัดจาก ปาฐกถาของ ซองยาล รินโปเจ อนาคตของพระพุทธศาสนา ทาคินี แปล พิมพ์โดย บริษัท ส่องศยาม จำกัด

"หลายคนมีพระธรรมแต่ปาก แทนที่จะใช้พระธรรมทำลายความคิดเลวร้ายของตน กลับถือตนเป็นเจ้าของพระธรรม" (หน้า 11)

"พระพุทธศาสนาให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการสืบค้นภายใน ต่อการฝึกฝนเพื่อพัฒนาจิตใจ ด้วยมุมมองทางพุทธ การสอนและการศึกษาพระธรรม ไม่ใช่เป็นเพียงการปฏิบัติตามพระสูตร เราศึกษา และสอนพระธรรม เพื่อฝึกจิตใจอันดื้อรั้นของเรา" (หน้า 12)

"ทางตะวันออก หากท่านไม่อยากปฏิบัติ วัฒนธรรมก็ยังชักพาท่านมา ในทางตะวันตก หากท่านต้องการปฏิบัติ วัฒนธรรมก็ดึงท่านออกไป" (หน้า 16)

"วิธีคิดใหม่กลายมาเป็นปัจจัยจำเป็นต่อการมีชีวิต และการกระทำอย่างรับผิดชอบ หากเรายังรักษาคุณค่าและความเชื่อล้าสมัย ที่สติกระจัดกระจาย และจิตใจที่ตนเองเป็นศูนย์กลาง เราก็ยังคงยึดกับเป้าหมายและพฤติกรรมล้าสมัย" (หน้า 20)


(เรื่องราวจากธิเบต แต่ภาพประกอบจากภูฐานค่ะ)