รักแรกพบ สบตา พาใจสั่น
แอบไปฝัน ถึงเธอ ละเมอหา
จะอยู่แห่ง หนไหน ไม่นำพา
โปรดรับรู้ ว่ารฤก นึกถึงเธอ

ยามแย้มยิ้ม อิ่มจิต จะหาไหน
ชื่นฤทัย ปรีดิ์เปรม เกษมเสมอ
ยิ่งเอ่ยคำ รำพัน ยิ่งพร่ำเพ้อ
อยากพบเจอ ทุกวัน คงฝันดี

ยามเยื้องย่าง อย่างกะ นางสวรรค์
สง่าครัน ตามแบบอย่าง หว่างวิถี
เพริศเพียบพร้อม แบบฉบับ เบญจสตรี
ยากจะมี ใครมาเทียบ เปรียบกะนาง

ได้ยลโฉม นงสคราญ ก็หวามไหว
กระตุ้นใจ ไฟฝัน พลันสว่าง
แม้ห่างไกล ยังหวัง มิจืดจาง
ยังกระจ่าง อยู่ในจิต มิคิดเลือน

ผู้แสนดี กับทุกคน ในโลกหล้า
ทุกทุกครา ไม่ผันแปร แลเสมือน
ช่วยเหลือแก่ ทุกผู้นาม มิแชเชือน
เสมือนเพื่อน แลพี่น้อง ประคองใจ

                “ ลำตะคอง ณ คิมหันต์ ยามราตรี ที่อันดามัน ”

นายเมฆ อยากทราบว่าพี่ๆ น้องๆ ยังจำ รักแรกพบ ได้ไหมเอ่ย

และ หนุ่มหรือนาง ในฝัน ของพี่ๆน้องๆ เป็นอย่างไรบ้างครับผม;)