...เวียงพิงค์รำพึง...

 

  • เมื่อเยือนเชียงใหม่  แดนถิ่นไทยงาม

ทั่วทุกเขตคาม สดสวยวิไล

จากเมือง สู่สะเมิง     แม่แตง      แม่ริม เรื่อยไป

เวียงแหง อยู่ใกล้กับ เชียงดาว

 

  • ป่าเขาขวางหน้า ผ่านไชยปราการ

ฝางไม่กันดาร  ไปถึงแม่อาย

ดอยสะเก็ด     สันกำแพง    แม่ออน    พร้าว   ไม่แหนงหน่าย

รักไม่เสื่อมคลายที่.. หางดง

 

  • อยู่ป่าอยู่ไพรกันดาร

อมก๋อย  เป็นบ้าน  มากมายพฤกษ์พง

แม่แจ่ม  ผูกใจใหลหลง  ถึงฮอดพะวง

จิตจำนงที่จอมทอง

 

  • มาที่ดอยเต่า  แม่วางดีใจ

ดอยหล่อ  นั่นไง     ใกล้  สันป่าตอง

ถึงสันทราย    สารภี   น้องพี่หมายปอง

ครองสุขเคียงสอง   อยู่ที่ "เวียงพิงค์"

  

ช่วงนี้ได้สดับตรับฟังข่าวของอำเภอใหม่ อำเภอที่ ๒๕ ของเชียงใหม่ อำเภอ "กัลยาณิวัฒนา"  อยู่บ่อยๆ   ทำให้หวนคิดถึง เพลง "เวียงพิงค์รำพึง"  เพลงที่ท่านอาจารย์กาบแก้ว  ปันทวี หรือ "ป้าแก้ว" ที่เคารพของชาวศึกษานิเทศก์เชียงใหม่ได้ประพันธ์ไว้ ใช้ในการอบรมครู ตั้งแต่หลักสูตรฯ พ.ศ. ๒๕๒๑  เมื่อครั้งกระนู้น...

เมื่อหวนคิดถึง เพลงเวียงพิงค์..รำพึง     ทำให้ต้องรำพึงถึงเวียงพิงค์ขึ้นมา   เมื่อมีอำเภอใหม่ อำเภอที่ ๒๕  อำเภอกัลยาณิวัฒนา

ในเนื้อเพลงบ่งบอกถึงอำเภอต่างๆตามลักษณะของภูมิประเทศของเชียงใหม่เป็นโซนๆไปอย่างน่าอัศจรรย์  เพราะการแต่งเพลงต้องอาศัยสัมผัสอักษร สัมผัสสระ  จึงเป็นความลงตัวที่พอเหมาะพอเจาะ  เพราะให้ความงดงามทางภาษาและให้ความรู้ถึงภูมิประเทศของเชียงใหม่ได้อย่างน่าฟัง    เริ่มตั้งแต่อำเภอเมืองเชียงใหม่  ออกไปเรื่อยๆ ถึงโซนเหนือสุด  จนกระทั่งติดชายแดนพม่าที่อำเภอแม่อาย    ย้อนกลับมาโซนกลาง ที่ขณะนี้มีถนนวงแหวนเกิดขึ้นมากมายหลายชั้น  ตั้งแต่วงแหวนในสุด  วงแหวนกลาง  วงแหวนชั้นนอก  และวงแหวนรอบนอกสุดอีกชั้นหนึ่ง   แขกบ้านแขกเมืองที่ไม่ได้มาเยือนเชียงใหม่นานแล้ว  รับรองได้ค่ะ..ว่าหลงแน่ๆ    ขนาดผู้เขียนยังหลงเมื่อต้องได้ขับรถไปนิเทศโรงเรียนต่างๆ   หลง..จนชิน  อิอิ..หลงทางกลับได้

ภาพมุมหนึ่งของตัวเมิองเชียงใหม่ ที่มีดอยเป็นฝากั้นด้วย..จากวัดพระธาตุดอยคำ

 

 

จากเหนือสู่ใต้..

อาจารย์ป้าแก้วประพันธ์ไว้อย่างงดงาม มองเห็นภาพของกลุ่มอำเภอที่อยู่ใกล้เคียงกันได้ชัดเจน  โดยเฉพาะโซนใต้ที่เต็มไปด้วยขุนเขาลำเนาไพร  ตั้งแต่หางดง  ผ่านสันป่าตอง  ดอยหล่อ แม่วาง ดอยเต่า ฮอด แม่แจ่ม และอมก๋อย  ไม่มีอำเภอไหนที่ไม่มีดอย

หนึ่งอำเภอใน ๒๔ อำเภอ มีเพียงอำเภอเดียวเท่านั้นที่ทิศทั้งสี่ไม่มีภูเขาเป็นฝากั้น   ท่านผู้อ่านทราบไหมเอ่ย..

สารภี..ค่ะ   อำเภอบ้านเกิดของผู้เขียนเอง  ก่อนที่จะมาเป็นคนเมือง (หมายถึงคนที่อยู่ในอำเภอเมือง)

เพลงนี้ร้องไม่ยากเลย  ทำนองเพลงคุ้นหูสำหรับคนวัยเดียวกับผู้เขียน  "เวียงพิงค์ รำพึง"   ทำนอง เพลงพรานทะเล  ของ สุนทราภรณ์ (รุ่นหลานๆต้องไปหาฟังในกูเกิลนะคะ  ..หากร้องเพลงพรานทะเลได้ รับรองร้องเพลงเวียงพิงค์รำพึงได้แน่นอน ..จริงๆด้วย)

  

  

     ภาพนี้ผู้เขียนบันทึกเมื่อครั้งเป็นวิทยากรที่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ ๓๑ ที่อำเภอแม่แจ่ม เมื่อปลายปีที่ผ่านมา

 

 

    พื้นที่สีแดง คือ อำเภอใหม่ (ขอบคุณสำหรับข้อมูลภาพนี้จากวิกิพีเดีย)

 

 

ก่อนจะมาเป็นอำเภอกัลยาณิวัฒนา  อำเภอที่ ๒๕ ของเชียงใหม่ อำเภอล่าสุดของประเทศไทย

เดิม คือ กิ่งอำเภอบ้านจันทร์ ที่แยกออกมาจากอำเภอแม่แจ่ม   ประกอบด้วย ๓ ตำบล คือ ต.บ้านจันทร์ ต.แม่แดด และ ต.แจ่มหลวง     ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของ จ.เชียงใหม่ มีเนื้อที่ประมาณ ๖๔๗.๕๘ ตารางกิโลเมตร  ได้รับการจัดตั้งเมื่อวันที่ ๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๒    อาณาเขตของอำเภอ

หากเพื่อนๆ อยากรู้จักอำเภอล่าสุดของประเทศไทยอำเภอนี้ เชิญได้นะคะ หลายๆแหล่ง เช่น อำเภอกัลยาณิวัฒนา วิกิพีเดีย  และในเว็บไซต์แหล่งท่องเที่ยวหลายๆเว็บ เลือกได้ตามใจชอบ    มีข้อมูลหลายๆอย่างที่น่าสนใจ เช่น มีโรงพยาบาลเป็นรีสอร์ท  เพราอยู่ในป่า  หนทางต้องขึ้นนนนเขา..แล้วก็ลงงงงง...เขา   อำเภอนี้ หากเป็นในส่วนของเขตพื้นที่การศึกษา อยู่ในเขตพื้นที่การศึกษาเขต ๖ ที่แยกออกมาจากเขต ๕ คือแยกออกมาจากอมก๋อย

ตะก่อนนานมาแล้ว เมื่อมีการเลือกอำเภอเพื่อบรรจุเป็นครู ของคุณครูคนใหม่ในเชียงใหม่   ระหว่างอำเภอแม่แจ่มกับอำเภอหางดง    ไม่แปลกใจเลยที่คุณครูต่างเลือก "แม่แจ่ม" เพราะชื่อสวย ดูน่าจะบรรเจิด แจ่มจ้า    ส่วน "หางดง" นั้น ถูกเมินไม่มอง ไม่อยู่ในสายตา ต้องอยู่แสนไกลแน่นอน  ดงคือป่า  ยิ่งเป็นส่วนหางอีกซะด้วย  หางดง..ฟันธงไม่เลือก   อิอิ..

 

 

ต่อไป เพลงเวียงพิงค์รำพึง ต้องได้หาทางเพิ่มอำเภอใหม่เข้าไปในเพลงแล้ว ..

ลองร้องดูนะคะ ..ยืนยันค่ะว่าไพเราะ

รำพึงถึงเวียงพิงค์ .. ณ วันนี้

พร้อมชมภาพความงามของธรรมชาติ ณ เวียงพิงค์นะคะ..

"...ป่าเขาขวางหน้าผ่านไชยปราการ   ฝางไม่กันดาร ไปถึงแม่อาย...."

 วิวน้ำกก..บันทึกภาพจากบนวัดท่าตอนค่ะ   (สะพานในภาพ ปัจจุบัน  อดีดเป็นสะพานไม้ สะพานจะหายไปกับสายน้ำหลากยามหน้าฝน ทุกปี..ที่นี่มีความหลัง อิอิ)