ปลดปล่อยหัวใจไปกับคน พอช. "จัดการความรักก่อนการจัดการความรู้"


การจัดการกับความรู้สึกของคนในองค์กร น่าจะเป็นประเด็นที่มาก่อนเป็นอันดับต้นๆ เมื่อไม่มีใจ ไหนเลยจะขับเคลื่อนได้ คนเก่งในองค์กร ก็กลายเป็น “เก่งใครเก่งมัน” มีของดีแต่ไร้พลัง ก็ไม่มีประโยชน์

จรดเเป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์คู่ใจเพื่อเขียนบันทึกเรื่องนี้ ผมเปิดเพลง “รักเดียวใจเดียว” เป็นเพลงประกอบละคร “พรุ่งนี้ก็รักเธอ” ไปด้วย ได้บรรยากาศวันหยุด และ สิ่งที่ผมอยากจะบอกให้ผู้อ่านทราบ ไม่ว่าคน พอช.(สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน-องค์การมหาชน) ที่ผมไปทำเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้ และทีมงานที่มีพลังเสมอๆของผม

“...อย่าแปลกใจ ที่ผ่านมานานเท่าไร กาลเวลาไม่อาจหมุนหัวใจ
เปลี่ยนไปจากเธอ คงเป็นไปไม่ได้ เมื่อใจผูกพันมีแต่เธอ...”

ดูออกจะเป็นเพลงที่หวานและโรแมนติคมาก แต่ผมอยากโยงไปถึงความสัมพันธ์ขององค์กรที่ตั้งต้นด้วยความรัก หากองค์กรใดก็ตามที่มีทุนอย่างเหลือเฟือ "ทุน" ในที่นี้หมายถึง ศักยภาพของคนทำงาน ทั้งความรู้เชิงเนื้อหา เชิงกระบวนการ ประสบการณ์ที่เคี่ยวกรำ เช่น พอช.  หากไม่มี “บรรยากาศ” ของการมอบความรักให้แก่กัน หรือไม่ได้มีพื้นที่ในการนำเสนอความรักนั้น ก็ยากที่จะสัมผัสอารมณ์ ความรู้สึกนั้นโดยเร็ว

IMG_5003 by picstation.

การจัดการความรู้ (KM)หลายครั้งที่องค์กรต่างๆนำไปใช้ เริ่มแรกก็ไปได้ดี แต่พอนานไปก็เริ่มแผ่ว ในที่สุดก็หายไป เพียงเพราะกระแสการทำจัดการความรู้ แต่ไม่เคยตระหนักเลยว่า โดยแท้จริงการจัดการความรู้นั้นเป็นวิถี ไม่ใช่ของใหม่ เพียงแต่มารื้อฟื้นกระบวนการผ่านบรรยากาศที่เอื้อต่อการหมุนของเกลียวความรู้ เมื่อเรารู้เบบนี้แล้ว การจัดการกับความรู้สึกของคนในองค์กร น่าจะเป็นประเด็นที่มาก่อนเป็นอันดับต้นๆ เมื่อคนไม่มีใจ ไหนเลยจะขับเคลื่อนได้ คนเก่งในองค์กร ก็กลายเป็น “เก่งใครเก่งมัน” มีของดีแต่ไร้พลัง ก็ไม่มีประโยชน์

IMG_4963 by picstation.

จัดการความรู้สึก

เราจะไม่มีทางเข้าใจคนอื่นได้เลย หากเราไม่เข้าใจตนเองไม่รู้ความต้องการของตนเอง เราจะรักใครไม่ได้เลย หากเราไม่รู้จักรักตนเองให้เป็น ผู้บริหารจะไม่สามารถนำพาองค์กรให้ประสบความสำเร็จได้เลย หากมัวแต่ขังตนเองกับอัตตา ลุ่มหลงกับอำนาจ  พวกพ้อง เพื่อไต่ระดับคว้าสัญลักษณ์ของอำนาจมาประดับกาย แต่คว้าใจของคนในองค์กรไม่ได้เลย

IMG_5017 by picstation.

เรียนรู้ตนเอง เข้าใจผู้อื่น

“นพลักษณ์” เป็นศาสตร์ที่ทีมงานวิทยากรได้นำมาใช้ในการเปิดใจของคนในองค์กร ผ่านการเรียนรู้ตัวเอง เป็นสะพานไปถึงการเข้าใจผู้อื่น “ความเข้าใจ นำไปสู่การไว้เนื้อเชื่อใจ” กลายเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่สำคัญเริ่มต้น คือ เรียนรู้ตัวเอง รู้จักตัวเอง เรียนรู้การปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น ด้วยเหตุผลที่ว่าเราไม่อาจหลีกเลี่ยงการขัดแย้งได้แม้กระทั่งการขัดแย้งกับตัวเองก็ตาม ในองค์กรยิ่งมีการกระทบกระทั่งกันสูงไม่ว่าด้วยสาเหตุใดๆก็ตาม  

 IMG_4973 by picstation.

กระบวนการง่ายๆที่ อ.ภิรัชญา (ศิลา) ได้ใช้ในกระบวนการแลกเปลี่ยนในครั้งนี้คือ ให้ทุกคนที่เข้าร่วมเวทีอ่านรายละเอียดของลักษณ์และให้เทียบเคียงแบบง่ายๆว่าตนเองใกล้เคียงกับลักษณ์ไหนมากที่สุด ก็ให้เลือกลักษณ์นั้นก่อน (หลายท่านบอกว่าตนเองไปคล้ายกับหลายลักษณ์เหลือเกิน ตรงนี้มีคำอธิบายครับ)  ต่อจากนั้นให้แบ่งกลุ่มออกเป็น ๓ กลุ่มใหญ่ ตาม “ศูนย์”  คำว่าศูนย์ ในที่นี้หมายถึง กลุ่มของฐานบุคลิกภาพและการแสดงออกในชีวิตประจำวัน

สามศูนย์ที่ว่านี้คือ

ศูนย์ใจ ที่ละเมียดละไม อ่อนไหว สายลมแสงแดด แต่มีพลังเหลือเฟือ

ศูนย์หัว ที่มีระบบคิดเป็นระบบ ตรรกะสูง แม่นยำในวงจรที่ซับซ้อน ดาวน์โหลดข้อมูลช้าๆเพื่อรอคอยจะย่อย  

ส่วนศูนย์ท้อง จะ Take Action ตลอดเวลา เน้นการปฏิบัติอย่างถึงลูกถึงคน มีอุดมการณ์ที่ยิ่งใหญ่

เท่านี้เราก็เห็นอัศจรรย์ของการแบ่งกลุ่มออกเป็นศูนย์ ช่างคล้ายกับ เกมผู้นำสี่ทิศที่ศึกษาพื้นฐานบุคลิกภาพของแต่ละคน (กระทิง  หนู หมี อินทรี)  เราจะเห็นว่า การทำงานผ่านการมอบหมายงาน กระบวนการที่ดำเนินการในกลุ่มศูนย์จะบ่งบอกถึงพื้นฐานบุคลิกภาพชัดเจนมาก

ตรงนี้เอง ผมมองว่าผมได้เรียนรู้ถึง "ความสมดุลในความแตกต่าง"  พื้นฐานบุคลิกภาพของผู้คนที่แตกต่างกัน (ยากมากที่เราจะแก้ไขได้) แต่สิ่งที่เราทำได้ก็คือ “เข้าใจ” ว่าเขาเป็นแบบนั้นเพราะอะไร? เราจะ Approach เขาอย่างไร? “ยอมรับในตัวตนของเขา”  ตรงนี้ต่างหากครับ คือเป้าหมายหลักๆของนพลักษณ์ในครั้งนี้

IMG_4975 by picstation.

เห็นไหมครับว่า พื้นฐานขององค์กรที่กรุ่นไปด้วยความรักความเข้าใจนั้น เริ่มต้นด้วยตรงนี้ ไม่ใช่ยัดเยียดการจัดการความรู้ลงไปอย่างเดียว มันไม่พอครับ เข้าใจครับว่ากระบวนการกล่อมเกลาให้คนรักกัน KM นั้นพัฒนาความรู้สึกตรงนี้ได้ แต่อาจเนิ่นช้าไป

มาเปิดประตูใจ ปลดล็อคหัวใจด้วย “นพลักษณ์” กันก่อนทำ KM กันเถอะครับ

 

*** การเขียนครั้งนี้เป็นเพียงการเรียนรู้ตามรายทางครับ ไม่ได้ยึดเครื่องมือใด เครื่องมือหนึ่งเป็นสำคัญ แต่อยากให้ได้เรียนรู้ร่วมกัน ว่าน่าจะเป็นกระบวนการหนึ่งที่ช่วยจัดการองค์กรให้เกิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ได้ดีมากขึ้น

 IMG_5021 by picstation.

ขอบคุณสำหรับสุดยอด "คุณเอื้อ" คุณสุเทพ ไชยขันธุ์ที่ทำให้เกิดกระบวนการดีๆขึ้นในองค์กร พอช.

ท่านผู้อ่านสามารถ เยี่ยมชม Blog ที่ทรงพลังของคน พอช.ได้ ที่นี่ครับ >>> KM workshop


 

ถอดบทเรียนกิจกรรมเชิงปฏิบัติการ 

โครงการอบรมหลักสูตรการจัดการความรู้โดยชุมชนนักปฏิบัติ

เรื่อง การถอดบทเรียนในงานพัฒนา

ระหว่างวันที่ ๑๔ – ๑๕ ธ.ค. ๕๒

ณ ภูเขางามรีสอร์ท ตำบลสาริกา อ.เมือง จ.นครนายก

หมายเลขบันทึก: 321389เขียนเมื่อ 19 ธันวาคม 2009 09:14 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:35 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (38)

เยี่ยมเลยครับ

ผมเองได้เรียนรู้จากในเวทีคร้งนี้มากมาก

กำลังจะเขียนอีกสักบันทึกครับ

วันนี้เฌวามีการแสดงที่โรงเรียน ตอนห้าโมงเย็น

นึกไม่ออกว่าเฌวาจะแสดงได้อย่างไร...

เสร็จภารกิจของเฌวาผมต้องบึ่งรถขึ้นเชียงใหม่

มีการประชุมอโชก้าเฟลโลว์ที่นั่น

ผู้โด่งดังไปกันคับคั่ง

แล้วจะนำบรรยากาสมาแบ่งปันครับ...

IMG_5011 by picstation.

สิ่งที่เติมเต็มพลังแห่งควงามรักเสมอๆในเวทีคือ วิทยากร นั่นเองครับ

ขอบคุณครับ สำหรับ พลังแห่งความดีงาม ที่ท่านมุ่งมั่น

ปลอดภัยในทุกเส้นทาง......

มีสิ่งดีๆเสมอๆนะคะ

 

ขอบคุณมากครับ คุณสายธาร นี่เป็น "สคส." ใบเเรกที่ผมได้รับเลยนะครับ :)

IMG_4991 by picstation.

เป็นภาพที่ผู้เข้าร่วม แลกเปลี่ยนเรียนรู้ วาดครับ :)

พี่เกียรติ - หนานเกียรติครับ...

ตอนนี้มีงานที่ต้อง Confirm หลายเรื่องเลย ผมขออนุญาตตัดสินใจเเทนพี่เกียรติเลยนะครับ  ส่วน การแสดงของหนูเฌวาที่โรงเรียน ถ่ายรูปแล้วมานำเสนอให้ ลุงๆ ป้า น้า อา ชมด้วยครับ...

เดินทางไปเชียงใหม่โดยสวัสดิภาพครับผม

ทำให้องค์กรเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่ยั่งยืน คงต้องเป็นโจทย์ของแต่ละองค์กรที่ต้องหาวิธีการจัดการด้วยตัวเอง การเลียนแบบจากที่อื่นมาคงไม่ก่อให้เกิดความยั่งยืน ครับ

ตรงนี้ขอเน้นย้ำเลยครับ   จารุวัจน์ شافعى  เพราะ แต่ละแห่งที่ มีบริบทแตกต่างกัน การจัดการความรู้นำมาเพียงเเนวคิดเท่านั้นนะครับ ส่งวนกระบวนการนั้นไปปรุงกันเอาเองให้ถูกกับจริตองค์กร คน และสถานที่

ที่ มอย.นั้นน่าสนใจมาก การขับเคลื่อนที่ มอย. น่าจะเป็นอีกที่หนึ่งที่จะบอกกล่าวให้สังคมได้เรียนรู้ร่วมกัน

ขอบคุณครับ...

 

  • ผู้บริหารจะไม่สามารถนำพาองค์กรให้ประสบความสำเร็จได้เลย หากมัวแต่ขังตนเองกับอัตตา ลุ่มหลงกับอำนาจ  พวกพ้อง เพื่อไต่ระดับคว้าสัญลักษณ์ของอำนาจมาประดับกาย แต่คว้าใจของคนในองค์กรไม่ได้เลย
  • ถ้าได้ ใจ คนในองค์กร ก็ไม่มีอะไรยากสำหรับนักบริหาร 
  • และสิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งว่า ผู้บริหารมีแต่ ให้ หรือยัง...

                                        

Pคุณครูครับ

ผู้บริหารสำคัญมากครับ ในทาง KM เราก็ถือว่าเป็นคุณเอื้อ ที่ต้องเข้าใจ เปิดใจ และให้โอกาสคนในองค์กร เชื่อมั่นในศักยภาพ ลดอำนาจตนเองลง สร้างความสัมพันธ์แนวราบ

ในส่วนของโรงเรียน เราพบว่า ผู้บริหารมีส่วนสำตคัญมากในการนำพาองค์กร(โรงเรียน)ไปสู่ความสำเร็จ คงบได้อ่านจากงานที่ผมไปทำกลุ่มโรงเรียนมานะครับ :)

ขอบคุณครับ สำหรับ Link ผมจะตามไปโดยพลันครับ

 

พี่ครูนก

ตื่นเต้นครับ คิดว่า link นี้ เป็นบันทึก gotoknow แต่กลับเป็น เทศกาลที่พี่เคยเล่าให้ฟัง การถ่ายภาพสัตว์ โดยเฉพาะนกนี่ ท้าทายมาก ที่สำคัญ เลนส์ต้องมีช่วงยาวพอ แบบนี้ผมต้องปรึกษาก๊วนของผมก่อนครับ ดูเเล้วน่าสนใจมาก

ต้องขอบคุณมากครับสำหรับ ข่าวคราว เย็นดูดาว เช้าดูนก   นะครับ

  • แวะมาเยี่ยมคุณเอก ...อ่านบันทึกแล้วทำให้แน่ใจเลยว่าความรักสำคัญกว่าความรู้ มีคำกล่าวไว้ว่า ความรู้ทำให้ลำพอง แต่ความรักเสริมสร้างขึ้น
  • ทำการงานหรือทำสิ่งใดๆก็ตามหากขาดความรักเป็นตัวเชื่อมแล้วงานนั้นๆก็ไม่อาจประสบความสำเร็จได้อย่างที่ควรจะเป็น อย่างบันทึกนี้หากจะจัดการความรู้ ก็ต้องจัดการความรัก ก่อน ชัดเจนมาก
  • มีความสุข สนุกกับชีวิต และการงาน ที่ท้าทายในทุกวันค่ะ คุณเอก
  • ถ้าต่างตระหนัก ความสำเร็จของงานจะเพิ่มขึ้น..เราจะไม่มีทางเข้าใจคนอื่นได้เลย หากเราไม่เข้าใจตนเองไม่รู้ความต้องการของตนเอง เราจะรักใครไม่ได้เลย หากเราไม่รู้จักรักตนเองให้เป็น ผู้บริหารจะไม่สามารถนำพาองค์กรให้ประสบความสำเร็จได้เลย หากมัวแต่ขังตนเองกับอัตตา ลุ่มหลงกับอำนาจ พวกพ้อง เพื่อไต่ระดับคว้าสัญลักษณ์ของอำนาจมาประดับกาย แต่คว้าใจของคนในองค์กรไม่ได้เลย
  • ก่อนจัดการความรู้ รู้จักตัวเอง เพื่อเข้าใจคนอื่นก่อน..
  • ขอบคุณความรู้ครับ

เห็นบันทึกนี้แล้วทึ่งในความมมหัศจรรย์ของตัวคุณเอกมากค่ะ ป้า ๆ ทั้งสองอยากมอบของขวัญให้เร็ว ๆ จังเลยค่ะ ตอนนี้ ยังไม่เม้นท์แบบเป็นทางการนะคะ มาหยอกเอิ๊นก่อน เพราะเมื่อคืนไปดูหนังเรื่อง Avatar ฉลองวันเกิดมา กลับถึงบ้านเที่ยงคืนกว่า ยังไม่หายมึนศรีษะเลยค่ะ เขียนวิชาการมากไม่ได้เกรงว่าจะเบลอเสียก่อน ... งานเยอะก็อย่าลืมหาเวลาพักผ่อนด้วยนะคะ

+ สัวสดีค่ะน้องเอก...

+ ประทับใจมากค่ะ...หลายประโยคหลายข้อความที่เอกนำเสนอ...ลึกกินใจแท้ ๆ...

+...การจัดการความรู้สึกของตนเองนั้นเป็นสิ่งสำคัญ...เพราะมันจะนำมาซึ่งสิ่งนี้

         "ผมมองว่าผมได้เรียนรู้ถึง พื้นฐานบุคลิกภาพของผู้คนที่แตกต่างกัน (ยากมากที่เราจะแก้ไขได้) แต่สิ่งที่เราทำได้ก็คือ “เข้าใจ” ว่าเขาเป็นแบบนั้นเพราะอะไร เราจะ Approach เขาอย่างไร? “ยอมรับในตัวตนของเขา”  ตรงนี้ต่างหากครับ คือเป้าหมายหลักๆของนพลักษณ์ในครั้งนี้"

+ ไม่ได้ทักทายกันนาน...แต่ติดตามอ่านเรื่องราวเสมอ ๆ นะค่ะ...

+ มีเรื่องขำ ๆ หลายครั้งเข้ามาเพื่อจะเขียนบันทึก...แต่มัวไปอ่านบันทึกมิตรรักแควน ๆ ทั้งหลาย...ว่าแล้วเวลาเลยล่วง...ลูกและสามีบอกว่าเวลาที่เหลือต้องเป็นของเขาทั้งสอง....ฮ่า ๆ ...ว่าแล้วก็ไม่ได้บันทึกอีกตามเคย...

+ คิดถึงเอกเสมอๆ ค่ะ

เก่งมากเลยคะ ก่อนที่จะรู้คนอื่นรู้ตัวเองเสียก่อน  ก่อนที่จะทำอะไรในกิจกรรม ควรลดอัตตา ไม่ต้องแข่งขันชิงดีชิงเด่น แต่ร่วมกันเพื่อให้เป้าหมายบรรลุ

-สิ่งสำคัญคือวิทยากร หัวใจต้องเด็ดเดี่ยว มุ่งมั่น ยืดหยุ่นตามสถานการณ์ ไม่เขวในเป้าหมาย  คนที่มีส่วนร่วม ได้หัวใจเดียวกันที่พร้อมจะฟันฝ่า

-น้องเอกขารักษาสุขภาพด้วยนะคะ  พี่สุชอบบทความแบบนี้แหละคะ เป็นบทความที่ถ่ายทอดออกมาจากประสบการณ์และความรู้สึกที่แท้จริง เป็นของจริง ที่นำมาถ่ายทอด

-คนที่เขา KM กัน เขาจะได้รู้จุด และเป้ามหายคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

                     

นางฟ้าแสนสวย กำลังคิดว่า จะนำสิ่งดีดี มาให้คนเก่งได้รับ มีอะไรบ้าง

มีความสุข สดชื่น สมหวัง ในวันคริสต์มาสและวันปีใหม่นะคะ

สมการการเรียนรู้

Love + Learn = Life

เมื่อรัก เมื่อรู้สึกดีกับสิ่งที่ทำ ก็จะอยากเรียนรู้ เรียนรู้ทำให้ชีวิตเปลี่ยนครับ

เห็นด้วยครับ

เป็นบันทึกที่งดงามครับ

อีกสัก 10 ปี องค์กรผมก็ยังคงไม่รับเรื่องนี้ ;(

  • แวะมาเยี่ยมคุณเอก ...อ่านบันทึกแล้วทำให้แน่ใจเลยว่าความรักสำคัญกว่าความรู้ มีคำกล่าวไว้ว่า ความรู้ทำให้ลำพอง แต่ความรักเสริมสร้างขึ้น
  • ทำการงานหรือทำสิ่งใดๆก็ตามหากขาดความรักเป็นตัวเชื่อมแล้วงานนั้นๆก็ไม่อาจประสบความสำเร็จได้อย่างที่ควรจะเป็น อย่างบันทึกนี้หากจะจัดการความรู้ ก็ต้องจัดการความรัก ก่อน ชัดเจนมาก
  • มีความสุข สนุกกับชีวิต และการงาน ที่ท้าทายในทุกวันค่ะ คุณเอก
  • สวัสดีครับ ป้าเหมียว

    ไม่ว่าองค์กร หรือ ครอบครัว หรือแม้กระทั่งความสัมพันธ์ระดับไหนก็ตาม "ความรัก" เป็นสิ่งที่ยึดโยงความสัมพันธ์ที่ดีนั้นไว้ หากเสริมด้วย "ความเข้าใจ" อีก ก็จะสมบูรณ์

    พัฒนาอะไรก็ตาม ขอให้เริ่มต้นด้วย "ใจ" ก่อนเสมอ ความรักที่เกิดจากใจที่เปิด เป็นความรักที่มีแต่การให้ เป็นสิ่งที่งดงามครับ

    สวัสดีค่ะคุณเอกจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร 

    • มารอบ 2 ค่ะ เมื่อเช้าอ่านแล้วโดนมาก
    • ประทับใจหลาย .... เป็นดังเช่นที่คุณเอกกล่าวมาทั้งหลายทั้งปวง..อิ อิ
    • ไปจัดวางนพลักษณ์ของตัวเองก่อนค่ะ เหมือนยังไม่รู้จักตัวเอง เพราะเราอาจเป็นทั้ง 3 ศูนย์ได้ในแต่ละสถานการณ์รึเปล่าน้อ..!!
    • IMG_4973 by picstation.
    • ชอบภาพนี้จังเลยค่ะ..ขอนะคะ
    • คุณเอกสบายดีเนาะ...รักษาสุขภาพบ้างนะคะ
    • ขอบคุณค่ะ..^_^
  • ถ้าต่างตระหนัก ความสำเร็จของงานจะเพิ่มขึ้น..เราจะไม่มีทางเข้าใจคนอื่นได้เลย หากเราไม่เข้าใจตนเองไม่รู้ความต้องการของตนเอง เราจะรักใครไม่ได้เลย หากเราไม่รู้จักรักตนเองให้เป็น ผู้บริหารจะไม่สามารถนำพาองค์กรให้ประสบความสำเร็จได้เลย หากมัวแต่ขังตนเองกับอัตตา ลุ่มหลงกับอำนาจ พวกพ้อง เพื่อไต่ระดับคว้าสัญลักษณ์ของอำนาจมาประดับกาย แต่คว้าใจของคนในองค์กรไม่ได้เลย
  • ก่อนจัดการความรู้ รู้จักตัวเอง เพื่อเข้าใจคนอื่นก่อน..
  • ขอบคุณความรู้ครับ
  • สวัสดีครับ ครูธนิตย์

    เรียนรู้ครูจากพี่หนานเกียรติ ทำให้ผมเข้าใกล้ครูมากขึ้นครับ.. เมื่อวาน อ.หมอวิจารณ์  พานิช ท่านได้ยื่นหนังสือให้ผมเล่มหนึ่ง ชื่อหนังสือ "ครูเพื่อศิษย์" ในหนังสือเล่มนี้กล่าวถึงครูธนิตย์ไว้ด้วย

    ผมขอชื่นชมในความเป็นครูเพื่อศิษย์ของครูนะครับ

    • สวัสดีค่ะ  คุณจตุพร
    • "ความรักความศรัทธาย่อมก่อเกิดพลังสร้างสรรค์"
    • แวะมาทักทาย  ส่งการ์ดอวยพร
    • ขอพระคุ้มครอง  บุญรักษา 
      ดูแลตนเองให้ดีจะได้เป็นที่พึ่งของผู้อื่นได้นาน ๆ นะคะ

      Ddd-1

    เห็นบันทึกนี้แล้วทึ่งในความมมหัศจรรย์ของตัวคุณเอกมากค่ะ ป้า ๆ ทั้งสองอยากมอบของขวัญให้เร็ว ๆ จังเลยค่ะ ตอนนี้ ยังไม่เม้นท์แบบเป็นทางการนะคะ มาหยอกเอิ๊นก่อน เพราะเมื่อคืนไปดูหนังเรื่อง Avatar ฉลองวันเกิดมา กลับถึงบ้านเที่ยงคืนกว่า ยังไม่หายมึนศรีษะเลยค่ะ เขียนวิชาการมากไม่ได้เกรงว่าจะเบลอเสียก่อน ... งานเยอะก็อย่าลืมหาเวลาพักผ่อนด้วยนะคะ

    ขอบคุณมากครับ  อ. ศิลา

    งานเยอะครับ ส่วนใหญ่ งานเอกสารจะท่วมหัวเเล้วครับ :) ทั้งงานนอกงานไหน บ่นใครไม่ได้หรอกนะครับ เพราะรับเอามาทั้งหมด จริงๆตั้งใจจะไปดูหนังนะครับ "อวตาร" นั่นหละครับ เอาไว้พรุ่งนี้ก่อนครับ

    ต้องขอบคุณมากครับ สำหรับของขวัญวันเกิดที่ตั้งใจซื้อให้ ...

     

    ครูอ๋อยคุณเเม่น้องแอมแปร์~natadee

    อ่านข้อเสนอแนะเเล้ว คิดถึง คุณสัม และ หลานแสนซนคนนั้นนะครับ คงสบายกันดี ครอบครัวเฮฮา ช่วงหลังๆไม่ได้เดินทางไปใต้บ่อยเท่ากับ ช่วงที่ทำงาน พระปกเกล้าครับ แต่คิดว่าจะหาโอกาสไปอีกครับ

    การจัดการความรู้ เป็นทั้งปลายทางและกระบวนการ ต้องการเรื่องของ "บรรยากาศ" ดังนั้น การดูเเลความรู้สึกกันและกันสำคัญอย่างยิ่ง

    เข้าใจตนเอง นำไปสู่การเข้าใจผู้อื่นครับ :)

    พี่ สุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ

    ทีมงานเราไม่เข้วในเป้าหมายครับ แต่กระบวนการนั้นปรับเปลี่ยนตลอดเวลาครับ :)

    ขอบคุณมากครับพี่สุครับ ผมก็ดูเเลตัวเองอย่างดีครับ พี่เองก็เช่นกันดูเเลสุขภาพนะครับผม

    ดร. ภิญโญ รัตนาพันธุ์
    บันทึกของอาจารย์นั้น ผมได้เรียนรู้มากมายครับ

    และขอบคุณสมการชีวิต  Love + Learn = Life ความรักและการเรียนรู้ ทำให้ชีวิตเคลื่อนไปอย่างมีพลัง :)

    อีกสัก 10 ปี องค์กรผมก็ยังคงไม่รับเรื่องนี้ ;(

    ขอเศร้าด้วยคนครับ อาจารย์Wasawat Deemarn ครับ

    แต่ อย่าหมดหวังสิครับ ทำเล็กๆก่อน เอาเบบป่าล้อมเมืองดีไหมครับ หากสนใจสอบถาม อ.ศิลา ได้เลยครับ ผมทราบมาว่า แอโร่ไทยได้ผลเป็นอย่างดีครับ

    สวัสดีครับ พี่ สีตะวัน

    อ่านเรื่องราวนพลักษณ์ได้ครับ มีหลากหลายมากใน internet แล้วลองเทียบเคียงดู ศึกษาในลักษณ์อื่นๆมองดูคนรอบข้าง เป็นการเรียนรู้ แบบสังเกตที่สนุกดีนะครับ

    ผมสบายดีครับ...ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะครับผม :)

  • สวัสดีค่ะ  คุณจตุพร
  • "ความรักความศรัทธาย่อมก่อเกิดพลังสร้างสรรค์"
  • แวะมาทักทาย  ส่งการ์ดอวยพร
  • ขอพระคุ้มครอง  บุญรักษา 
  • ดูแลตนเองให้ดีจะได้เป็นที่พึ่งของผู้อื่นได้นาน ๆ นะคะ
  • สวัสดีครับ คุณธรรมทิพย์

    เวลาคุณธรรมทิพย์ มาเยี่ยมทุกครั้ง คิดถึงบทกวีที่ไพเราะทุกครั้งเลย เป็นบทกวีที่สื่อได้ถึงใจ ผมชอบมากๆด้วยสิ

    ต้องขอบคุณครับสำหรับคำอวยพร ขอให้สิ่งดีๆ เหล่านี้กลับคือไปยังคุณ ธรรมทิพย์ ด้วยครับผม

    สวัสดีคะ

    น้องเอก  แม่ต้อยมาเพื่อจะบอกว่าคิดถึงและส่งความสุขให้นะคะ ขอให้มีความสุขมากๆๆ ที่สุดคะ

     

    สวัสดีค่ะ

    น้องกานต์เข้ามาอ่านหลายครั้ง ชอบหลายๆบันทึกของพี่

    แต่ไม่รู้ว่าจะเมนท์อย่างไร เพราะเป็นวิชาการล้วนๆที่ไม่มีปัญญาจะเสริมได้

    เพราะมันเป็นความรู้นอกเหนือจากที่เคยเรียนมา ก็ต้องติดตามศึกษาไว้ประดับความรู้ตนเอง

    ประสบการณ์ด้านนี้ยังน้อยอยู่  ขอฝึกขั้นที่ 1 ก่อนนะคะ

    เรียนรู้ตัวเอง รู้จักตัวเอง เรียนรู้การปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น

    อ.เอก

     ความเข้าใจ นำไปสู่การไว้เนื้อเชื่อใจ กลายเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่สำคัญเริ่มต้น คือ เรียนรู้ตัวเอง รู้จักตัวเอง เรียนรู้การปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น ด้วยเหตุผลที่ว่าเราไม่อาจหลีกเลี่ยงการขัดแย้งได้แม้กระทั่งการขัดแย้งกับตัวเองก็ตาม ในองค์กรยิ่งมีการกระทบกระทั่งกันสูงไม่ว่าด้วยสาเหตุใดๆก็ตาม     ชอบจังเลย  

    ขอบคุณครับ แม่ต้อย  ครับ

    ขอให้แม่ต้อยมีความสุขมากๆเช่นกันครับ

    ขอบคุณ ดร.ขจิต ฝอยทอง

    ฝากความระลึกถึง ผอ.โรงเรียนหนองตาบ่ง ครับ

    แวะมาเก็บตกอารมณ์ความรู้สึกประทับใจมิรู้ลืมค่ะ วันเดียวที่ทรงพลังทำให้จดจำได้กว่าทุก ๆ วันที่ซ้ำซากนะคะ แต่เราก็เรียนรู้ที่จะมีความสุขในแต่ละวันอย่างเรียบง่ายโดยไม่ต้องจดจำอะไรมากก็ได้เช่นกันค่ะ แล้วจะนัดพบวันเสาร์อีกทีนะคะ เจอกันครบทีมสงสัยริมแม่น้ำป่าสักสั่นสะเทือนเเลื่อนลั่นแน่นอนค่ะ ทั้งคืน ถูกกำชับห้ามนอนนะคะ ตาเป็นหมีแพนด้าแม่ ป้า ลูก คงน่ารักไปอีกแบบค่ะ

    ขอบคุณครับ อ. ขจิต ฝอยทอง

    ผอ.วิวรรธ์ ท่านโทรมาหาผมเเล้วครับ ต่อจากนี้ไปผมคงได้เดินทางไปกาญจนบุรีบ่อยครั้งครับ

    สวัสดีค่ะ

    น้องกานต์เข้ามาอ่านหลายครั้ง ชอบหลายๆบันทึกของพี่

    แต่ไม่รู้ว่าจะเมนท์อย่างไร เพราะเป็นวิชาการล้วนๆที่ไม่มีปัญญาจะเสริมได้

    เพราะมันเป็นความรู้นอกเหนือจากที่เคยเรียนมา ก็ต้องติดตามศึกษาไว้ประดับความรู้ตนเอง

    ประสบการณ์ด้านนี้ยังน้อยอยู่  ขอฝึกขั้นที่ 1 ก่อนนะคะ

    ขอบคุณมากครับ คุณกานต์ ที่เข้ามาเยือนครับ บันทึกวิชาการมีกลิ่นของวิชาการบ้าง เเต่ก็พยายามเขียนให้ผ่อนคลาย

    หากคุณกานต์มีอะไรที่จะเติมเต็ม ก็นำเสนอได้ครับ ...หากไม่มีก็บอกว่า "มาเยี่ยมเเล้ว" ก็ดีใจเเล้วนะครับ

     

    อ.เอก

     ความเข้าใจ นำไปสู่การไว้เนื้อเชื่อใจ กลายเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่สำคัญเริ่มต้น คือ เรียนรู้ตัวเอง รู้จักตัวเอง เรียนรู้การปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น ด้วยเหตุผลที่ว่าเราไม่อาจหลีกเลี่ยงการขัดแย้งได้แม้กระทั่งการขัดแย้งกับตัวเองก็ตาม ในองค์กรยิ่งมีการกระทบกระทั่งกันสูงไม่ว่าด้วยสาเหตุใดๆก็ตาม     ชอบจังเลย  

    ขอบคุณครับ พี่ท้องฟ้า  ในความเป็นจริงก็เป็นเบบนี้ครับ การทำงานกับคน ปะทะสังสรรค์กับคน ย่อมต้องมีข้อขัดเเย้งกันบ้าง แต่จะทำอย่างไรให้ขัดเเย้งกันน้อย เข้าใจกันมากขึ้น?? เริ่มต้นจากเข้าใจตัวเอง เข้าใจผู้อื่น ...ก็เรียนรู้กันไปครับผม

    สวัสดีปีใหม่ครับ

    แวะมาเก็บตกอารมณ์ความรู้สึกประทับใจมิรู้ลืมค่ะ วันเดียวที่ทรงพลังทำให้จดจำได้กว่าทุก ๆ วันที่ซ้ำซากนะคะ แต่เราก็เรียนรู้ที่จะมีความสุขในแต่ละวันอย่างเรียบง่ายโดยไม่ต้องจดจำอะไรมากก็ได้เช่นกันค่ะ

    แล้วจะนัดพบวันเสาร์อีกทีนะคะ เจอกันครบทีมสงสัยริมแม่น้ำป่าสักสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นแน่นอนค่ะ ทั้งคืน ถูกกำชับห้ามนอนนะคะ

    ตาเป็นหมีแพนด้าแม่ ป้า ลูก คงน่ารักไปอีกแบบค่ะ

    สวัสดีปีใหม่ครับผม :) อ.Sila Phu-Chaya  "กัลยาณมิตร"

    พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
    ขอแนะนำ ClassStart
    ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
    ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี