วันที่ ๑๐  ธันวาคม  ๒๕๕๒ เป็นวันที่ ๓ ของการเข้าค่าย๔๔๑.ค่ายจิตอาสา : รวมพลคนต่างวัยหัวใจใฝ่เรียนรู้ ฯ ซึ่งเป็นวันหยุดราชการ  คุณครูอี๊ด และคนข้างเคียงได้ไปเยี่ยมค่าย  ความรู้สึกที่ได้เห็นรถแล่นเข้าไปในโรงเรียนก็เดาไว้ในใจ  เมื่อเห็นคุณครูครูอี๊ด เดินลงจากรถก็เข้าไปทักทายเลยว่า...ครูอี๊ด

         คุณครูอิ๊ดไปพร้อมกับกำลังใจ  มีขนมไปฝากเด็ก ๆ วิทยากรจึงได้ขนมของคุณครูอิ๊ดเป็นรางวัลในการเล่นเกม  การที่เราได้พบปะกันมาบ้างแล้วในบันทึก  และได้มาพบตัวจริง ได้พูดคุยกัน ทำให้เรามีความเข้าใจความปรารถนาดีของกันและกัน  สืบสานความเป็นมิตรภาพที่ยั่งยืนต่อไป

           แม้ว่าเราจะอยู่ไม่ไกลกันเลย  แต่เราก็ไม่เคยได้รู้จักกันมาก่อน  นั่นเป็นเรื่องธรรมดา  แต่การที่คุณครูอิ๊ดและคนใกล้ตัวจะเดิน
ทางไปเยี่ยมค่ายของโรงเรียนที่อยู่ไกลถ้านับจากบ้านคุณครูอิ๊ดก็เป็นระยะทางเกินร้อยกิโลเมตร  และการเดินทางลำบาก  แต่คุณครูอิ๊ดก็ฝ่าฟันด้วยน้ำใจที่มีให้แก่กัน  และแปลกอีกเล็กน้อยเมื่อฉันบอกคุณครูอิ๊ดว่าบ้านอยู่ที่ไหน  คุณครูถึงกับอิ๊ดร้องอ๋อ "เพราะเพื่อนของคุณครูอิ๊ดเป็นเพื่อนบ้านรั้วเดียวกันกับฉันเอง" 

          ฉันและคุณครูอิ๊ดนอกจากได้แลกเปลี่ยนกันเรื่องการจัดค่ายฯและความเป็นมาของการเป็นสมาชิก GotoKnow แล้ว  เราได้แลกเปลี่ยนเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอน  การแก้ปัญหาของเด็กเกี่ยวกับพฤติกรรมด้านต่าง ๆ  ทำให้มีกำลังใจมากขึ้น

         ในนามของคุณครูโรงเรียนวิทยสัมพันธ์และเด็ก ๆ  ขอขอบคุณและซาบซึ้งในน้ำใจของคุณครูอิ๊ดเป็นอย่างมาก  จะเก็บความรู้สึกที่ดีและประทับใจไปนานแสนนาน  ขอขอบคุณโลกใบนี้และพื้นที่ GotoKnow ที่ทำให้พบแต่คนดี ๆ มีอุดมการณ์คล้ายกันและนำสิ่งดี ๆ มาแบ่งปัน