เป็นตัวอย่างหนึ่งในการส่งเสริมความรักความอบอุ่นในครอบครัว  เพื่อการสัมภาษณ์ลงในหนังสือนิตยสาร   ครูอ้อยจึงนัดให้ พ่อบ้านมาส่ง และมารับที่โรงเรียน.....

ประมาณสัก ห้าโมงเย็น พ่อบ้าน ก็มาถึงโรงเรียน ครูอ้อย เก็บสัมภาระ และเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว  เตรียมพร้อมที่จะไปงานสวดพระอภิธรรมศพของลูกชายพี่ครูที่วัดใกล้ๆโรงเรียน 

นั่งคุยกับเพื่อนครู พร้อมพ่อบ้าน อย่างสนุกสนาน รอเวลา จนยุงตัวใหญ่มา คุยด้วย เราจึงขยับช็อปเป้อ เริ่มเดินทางไปวัดกัน  โพล้เพล้แล้ว

*****

เมื่อถึงวัด  ก็เดินตรงไปศาลาที่เพื่อน พี่ น้องครู นั่งกันอยู่ ทักทายกันอย่างสนุกสนาน ....พี่นึก หล่อจัง  เป็นคำพูดที่..ประทับใจครูอ้อย 

พอสวดพระอภิธรรมเสร็จแล้ว ประมาณ สองทุ่ม  เราก็ลาเจ้าภาพ และกลับบ้าน.....รถไม่หนาแน่นเท่าไร  พ่อบ้าน ขับขี่ช็อปเป้อได้ดีมาก  ไม่หวาดเสียวเลย  ครูอ้อย ได้เกาะเอวเธอแน่นเลย

เมื่อใกล้จะถึงบ้าน  เธอหันมาถามครูอ้อยว่า....แม่จะแวะกินอะไรไหม  ครูอ้อยตอบว่า....ไม่หรอก  จะไปกินที่บ้าน 

และเรา ก็ถึงบ้านแฟลตด้วยสวัสดิภาพ 

ขอบคุณพ่อบ้านมากเลย ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น เป็นจริงจัง  เพื่อการสัมภาษณ์  ที่เป็นเรื่อง...จริง  ไม่ได้อิงนิยาย.....เอิ๊กเอิ๊ก

 ได้ซ้อนท้ายช็อปเป้อของพ่อบ้านเช้านี้

*****

ช่วยครูอ้อยระดมความคิด

*****

Dearr1

*****