การทำงานกับเพื่อนร่วมงาน กับหัวหน้า กับลูกน้องและกับเพื่อน

การทำงานในแต่ละวัน ย่อมมีปัญหาและอุปสรรคนานับประการ ซึ่งแต่ละวันปัญหาอาจไม่เหมือนกัน ปัญหาของแต่ละบุคคลก็ย่อมแตกต่างกันตามแต่ภารกิจของงานและสถานการณ์ ผู้เขียนได้รับ mail จากน้องที่ทำงานส่งให้ผู้เขียน ยามที่ผู้เขียนมีปัญหาในการทำงานและเกิดความท้อแท้ เบื่อหน่าย ต่อการทำงาน เมื่อผู้เขียนได้อ่านและเห็นว่ามีประโยชน์ต่อผู้ที่ทำงานและเกิดปัญหาในการทำงานและสามารถเตือนสติตัวเองได้ โดยที่ผู้เขียนต้องการให้ผู้อ่านนึกถึง "พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ" และผู้เขียนจึงขออัญเชิญกระแสพระราชดำรัส ฯ มาเพื่อเตือนสติกับผู้ที่มีปัญหาในการทำงาน...ดังต่อไปนี้...

กับเพื่อนร่วมงาน...

ไม่ใช่คำว่า ทำงานร่วมกัน...อยู่ร่วมกันไม่น้อยกว่าวันละ 8 ช.ม....ทุกวัน

ไม่เพียงแต่พูดคุยเรื่องงาน...หากแต่ต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อกันด้วย...

แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียด...สู้ปล่อยตัวให้สบาย สบาย ไม่ได้...

พบกันถือว่ามีวาสนาต่อกัน...อยู่ร่วมกันก็ยิ่งควรจะ...เข้าใจกัน...

ให้อภัย...และใส่ใจซึ่งกันและกัน...

กับหัวหน้า...

บางครั้งก็เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง เขามักจะมาต่อว่ามากกว่ายอมรับ

สิ่งที่เขาให้ทำก็มักจะเหมือนกับว่า ไม่รู้จักจบสิ้น

หากลองกลับกัน ให้เราไปอยู่ในตำแหน่งที่เขายืนอยู่

เราคงจะเข้าใจเขาได้ง่ายหน่อย...และให้อภัยเขาได้

กับหัวหน้า...ไม่จำเป็นต้องเป็นคู่ปรับกัน

แต่จะต้องรู้จักที่จะแบ่งปัน...เรียนรู้...และเติบโตไปด้วยกัน

กับลูกน้อง...

เป็นเพราะรู้จักให้ ผลตอบแทนก็กลับมามาก

กับลูกน้อง ไม่ใช่เป็นความสัมพันธ์เฉพาะเบื้องบนกับเบื้องล่างเท่านั้น

ยังมีความสัมพันธ์ทางด้านหุ้นส่วนอยู่ด้วย

รู้จักเข้าใจและให้อภัยซึ่งกันและกัน หากรู้จักยอมรับมากกว่าที่จะจับผิด

ให้รอยยิ้มมากกว่าสายตาตำหนิติเตียน ผลตอบแทนที่ทั้งสองฝ่ายจะได้รับก็ยิ่งจะมากตามไปด้วย...

กับเพื่อน...

แค่คิดถึงกันบ้างก็ดีใจแล้ว...