ที่เรามีวันนี้ได้..เพราะการเสียสละ..ของคนบางคน..ที่มากกว่าหนึ่งเสมอ..^^

จริงๆแล้ว..บันทึกนี้ตั้งใจว่าจะเขียนถึงตั้งแต่กลับมาจากชมในหลายวันก่อนแล้ว..แต่ด้วย..ทุกอย่างต้องเกิดจากความพร้อมโดยเฉพาะเวลาและอารมณ์..ก็เลยเพิ่งได้เข็นออกมาในวันนี้ล่ะค่ะ.เฮ่อ^^..

..เป็นว่า..บันทึกนี้..ไม่ได้จะมาวิพากษ์เชิงเทคนิคการถ่ายทำหรืออะไรก็ตามทีที่คนมีความสามารถในเชิงภาพยนตร์จะพูดถึงนะคะ..

แต่จะขอพล่ามถึง..สิ่งที่ได้(คิด)ซึ่งเป็นสิ่งที่พิเศษสุด..ที่ได้จากเรื่องนี้..มาแชร์กันนะคะ.

2012 วันสิ้นโลก..แต่ผู้เขียนเติมไปอีกท่อนว่า..ไม่สิ้นไร้น้ำใจนั้น..มันโดนใจเต็มๆค่ะ..

 

เพราะหลังจากที่ได้ดูจบแล้ว..ก็ได้ลองถามหลานว่า..ได้ข้อคิดอะไรจากเรื่องนี้บ้าง..

หลานทั้งสองคน ปอสี่กับปอสาม..พูดตรงกันว่า..

ได้ข้อคิดว่า..คนเราต้องมีน้ำใจ ช่วยเหลือกันและไม่เห็นแก่ตัว

แม๊..มันตรงใจจริงๆค่ะ..หนังเรื่องนี้..นอกจากเทคนิคที่ยอดเยี่ยมแล้ว..สิ่งที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้กันคือ..ข้อคิดของเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงความรัก..ของมวลมนุษย์..ไม่ว่าจะเป็นความรักของพ่อแม่กับลูก..ความรักของสามี ภรรยา ความรักของผู้นำต่อประชาชน ความรักของคนกับสัตว์เลี้ยง ความรักของคนต่างเชื้อชาติ ต่างศาสนา ฯ..

..ดูแล้วซึ้งใจจริงๆค่ะ..ผู้เขียนตลกตัวเองอยู่นะคะ..ว่าหนังก็ออกจะเน้นความตื่นเต้น..แต่ออกจากโรงมาไหงตัวเองตาปูดตาบวม..แบบว่าอายคนมากๆ..

เพราะเนื้อหามันซึ้งใจค่ะ..ซึ้งใจที่หนังแสดงถึงความรัก..ในทุกรูปแบบที่ประทับใจ..และแสดงถึงความเท่าเทียมกันของทุกชีวิตบนโลกใบนี้..รวมถึงทำให้คิดได้ว่า..จะเรียนอะไรหรือเก่งอะไรก็ให้เก่งสุดๆลึกซึ้งไปเลยเพื่อที่ว่าวันนึงข้างหน้า..เราจะได้เอาความรู้ ความเก่งและมันสมองของเรามาช่วยชาติ ช่วยชาวโลกได้.(ฟังดูยิ่งใหญ่นะคะแบบว่าทึ่งกับความเก่งของพระเอกนักวิทยาศาสตร์และคนขับเครื่องบินได้ค่ะ..อิอิ)และผู้เขียนได้ขอ้คิดอีกอย่างสำหรับตัวเองว่า..

เมื่อเราสุขสบาย..หรือประสบความสำเร็จ..เราก็พึงอย่าทะนงตนว่า..เรานี้เก่ง เจ๋งที่มีวันนี้..แต่ให้มองว่า..ที่เรามีวันนี้ได้..เพราะการเสียสละของคนบางคน ที่มากกว่าหนึ่งคนเสมอ..

ดังนั้นเราจึงควรมีสำนึกของการขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง..ที่ทำให้เรามีความสุขและมีวันนี้..

..เืมื่อยังมีชีวิตอยู่ร่วมกัน.ก็ควรดีต่อกันไว้..มอบสิ่งดีๆให้แก่กันและเกื้อกูลกัน..เพราะเราไม่รู้วาวันข้่างหน้าจะมีเวลอีกยาวนานแค่ไหน..และถ้าเราทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้ว..ความตายจะมาเร็วเพียงใด..เราก็ไม่กลัว..

--------------------------------------------------------------

..ขับรถกลับจากดูหนังกับหลานๆ..ได้สนทนาธรรมตามกาลไปพร้อมๆกับสอดแทรกข้อคิดไปกับการวิพากษ์หนังเรื่องนี้..เราก็ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ความคิดกับเด็กๆ..และฝากจิตสำนึกอันดี..ให้กับเมล็ดพันธุ์สองเมล็ดนี้..ด้วยหวังว่า..ต่อไป..เค้าจะเป็นผู้ใหญ่ที่มีจิตใจดี..มีจิตสาธารณะและเห็นคุณค่าของทุกชีวิต..และรู้จักการแบ่งปันและเสียสละ..

..ขอบอกว่า..ดูหนังเรื่องนี้..คุ้มทุกอรรถรส..เลยจริงๆ..อย่างน้อยก็ได้กลับมาคิดว่า...วันคืนต่อไปของเรา..จะใช้ให้คุ้มยังไง..กับชีวิตที่เหลืออยู่..

เพราะหากเราจะมีชีวิตอยู่..อย่างคนแล้งน้ำใจต่อกัน..วันคืนของการมีชีวิตอยู่จะมีคุณค่าอันใด..มันก็น่าคิดนะคะ..

..^^

ขอบคุณภาพโปสเตอร์หนังจาก กระปุกด็อทคอม ค่ะ..